ἑτοίμῳ ἤδη καὶ βεβαίᾳ τῇ νίκη ἤρξαντο νὰ προελαύνωσι
τοὺς πύργους καὶ τὰς χελώνας καὶ διὰ κλιμάκων νὰ ἐπι
βαίνωσι τοῦ χαρακώματος. ᾿Αλλὰ τοσαύτη ὑπῆρξεν ἡ ἀνδρεία
τῶν στρατιωτῶν καὶ τοιοῦτο τὸ παράστημα τῆς ψυχῆς, ὥστε
καίτοι πανταχόθεν περιεκαίοντο ὑπὸ τῆς φλογὸς καὶ ὑπὸ μέσ
γία του πλήθους βελῶν ἐπιέζοντο καὶ κατενόουν ὅτι κατε
φλέγοντο πᾶσαι αἱ ἀποσκευαὶ καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν,
οὐ μόνον οὐδεὶς ἀπεχώρει τοῦ χαρακώματος, ἵνα ἀπολίπη
τὴν ἑαυτοῦ τάξιν, ἀλλὰ σχεδόν οὐδὲ μετεστρέφετο τις, καὶ
τότε πάντες κρατερώτατα καὶ γενναιότατα ἐμάχοντο. Αὕτη
ἢ ἡμέρα ἐγένετο πάνυ χαλεπωτάτη εἰς τοὺς ἡμετέρους αλο
λ' ὅμως ταύτην τὴν ἀπόβασιν ἔσχε, ὅτι δηλαδὴ κατὰ ταύτην
τὴν ἡμέραν πλεῖστοι τῶν ἐχθρῶν ἐτραυματίσθησαν καὶ ἐφο
νεύθησαν, ἐν ᾧ ὑπ' αὐτὸ τὸ χαράκωμα συνεπυκνώθησαν καὶ
οἱ ἔσχατοι δὲν παρεῖχον ὑποχώρησιν εἰς τοὺς πρώτους. Ο
λίγον δὲ διαλιπούσης τῆς φλογὸς καὶ κατά τινα τόπον
πύργου προσαχθέντος καὶ προσεγγίσαντος εἰς τὸ χαράκωμα,
οἱ ἑκατόνταρχοι τῆς τρίτης κοόρτεως ἐκ τοῦ τόπου, ἔνθα
ίσταντο, ὑπεχώρησαν καὶ πάντας τοὺς ἑαυτῶν ἀπεμάκρυ
ναν, διὰ νεύματος δὲ καὶ φωνῆς ἤρξαντο νὰ προκαλῶσι
τοὺς ἐναντίους, ἐὰν ήθελον νὰ εἰσέλθωσι· ἀλλ᾽ οὐδεὶς ἐξ αὐτ
τῶν ἐτόλμησε νὰ προχωρήση. Τότε πανταχόθεν ρίψαντες λί-
θους ἀπήλασαν αὐτοὺς καὶ κατέκαυσαν τὸν πύργον αὐτῶν.
44. Εν ταύτῃ τῇ λεγεῶν ὑπῆρχαν δύο γενναιότατοι ἄνδρες, ἑκατόνταρχοι, οἵτινες ἤδη ἐπλησίαζον νὰ προβιβα σθῶσιν εἰς τὰς πρώτας τάξεις, ὁ Τίτος Πουλίων καὶ ὁ Δεύ κιος Βορήνος. Οὗτοι διηνεκῶς ἡμιλλῶντο πρὸς ἀλλήλους, τίς ἐξ αὐτῶν νὰ προτιμηθῆ, καὶ κατὰ πάντα τὰ ἔτη ἤρίζον μετὰ μεγίστης αντιζηλίας περὶ τῶν ἀξιωμάτων. Ἐκ τού των ὁ Πουλίων, ἐν ᾧ ἐγίνετο κρατερωτάτη μάχη παρὰ τὸ ὀχύρωμα, «Τί ὀκνεῖς,» εἶπεν, ὦ Βορῆνε ; ἢ τίνα εὐκαιρίαν πρὸς ἀπόδειξιν τῆς ἀνδρείας που περιμένεις; ἡ ἡμέρα αὕτη θὰ ἀποφασίσῃ περὶ τῆς ἀμίλλης ἡμῶν». Ταῦτα εἰπών, προ- βαίνει ἐκτὸς τοῦ ὀχυρώματος καὶ εἰσπίπτει ἐκεῖσε, ὅπου τὸ
