ποίησιν δεικνύουσι τὸν Ἀμβιάριγα. Δέγουσιν ὅτι ἀφέλλον
ται ἐκεῖνοι, ἐὰν ἐλπίζωσι βοήθειάν τινα παρὰ τούτων, οἵ
τινες περὶ τῶν ἰδίων πραγμάτων ἀπελπίζονται αὐτοὶ δὲ
οὕτω διάκεινται πρὸς τὸν Κικέρωνα καὶ τὸν δῆμον τῶν
Ῥωμαίων, ὥστε οὐδὲν ἄλλο εἰμὴ τὰ χειμάδια ἀπαρνοῦνται
καὶ δὲν θέλουσι νὰ ῥιζωθῇ ἡ συνήθεια αὕτη ἐπιτρέπουσε
δὲ εἰς ἐκείνους, ἀβλαβεῖς νὰ ἐξέλθωσι τῶν χειμαδίων καί, ότ
πουδήποτε θέλουσι, ἀφόβως νὰ πορευθῶσι. Ο Κικέρων πρὸς
ταῦτα ἐν μόνον ἀπεκρίνατο: ἐὰν θέλωσι νὰ καταθέσωσι τὰ
ὅπλα, δύνανται νὰ μεταχειρισθῶσι βοηθὸν εἰς τοῦτο καὶ
πρέσβεις νὰ πέμψωσι πρὸς τὸν Καίσαρα· ἐλπίζει δέ, διὰ τὴν
δικαιοσύνην ἐκείνου, ὅτι θὰ ἐπιτύχωσιν ὅσα ἤθελον ζητήσ
42. Ταύτης τῆς ἐλπίδος σφαλέντες οἱ Νερούΐοι περίζων νύουσι τὸ χειμερινὸν στρατόπεδον διὰ χαρακώματος ἐνέα που δῶν τὸ ὕψος καὶ διὰ τάφρον ἕνδεκα ποδῶν τὸ πλάτος, Ταῦτα εἶχον μάθη παρ' ἡμῶν καὶ ἐκ τῆς κατὰ τὰ προηγού μενα έτη συνεπιμεξίας καὶ ἐδιδάσκοντο παρὰ τῶν αἰχμαλώτων, οὺς εἶχαν ἐκ τοῦ ἡμετέρου στρατοῦ· ἀλλὰ μὴ εὐποροῦντες σιδηρών εργαλείων, ὅσα ἦσαν χρήσιμα πρὸς τοῦτο, ἡγωνί ζοντο διὰ τῶν ξιφῶν νὰ ἐκκόπτωσι τὰς χορτοπλίνθους καὶ διὰ τῶν χειρῶν καὶ χλαμύδων νὰ ἀρύωσι τὴν γῆν. Εκ τού του δὲ ἡδύνατό τις νὰ συμπεράνῃ τὸ πλῆθος τῶν ἀνδρῶν διότι ἐν χρόνῳ ὀλιγωτέρω τῶν τριῶν ὡρῶν ἐπετέλεσαν στ χύρωμα ἔχον περίμετρον ἑκατὸν καὶ εἴκοσι σταδίων, καὶ κατὰ τὰς ἄλλας ἡμέρας ἤρξαντο νὰ παρασκευάζωσι καὶ ποιῶσι πύργους κατὰ τὸ ὕψος τοῦ χαρακώματος, δρέπανα καὶ χελώνας, ἅπερ πάλιν οἱ αἰχμάλωτοι ἐδίδαξαν.
43. Τῇ ἑβδόμη της πολιορκίας ἡμέρᾳ σφοδροτάτου ἀνέ μου ἐξεγερθέντος ἤρξαντο νὰ ῥίπτωσι διαπόρους μολυβδίδας ἐκ χυτῆς ἀργύλλου και διάπυρα ἀκόντια εἰς τὰς καλύβας, αἵτινες κατὰ τὴν συνήθειαν τῶν Γαλατῶν ἦσαν ἐστεγασμέ · δι' ἀχύρων. Αὗται ταχέως, ἐπέλαβον τὸ πῦρ καὶ διὰ τὴν σφοδρότητα τοῦ ἀνέμου διέδωκαν αὐτὸ καθ' ὅλον τὸ στρατόπεδον. Οἱ δὲ ἐχθροὶ μετὰ μεγίστης κραυγῆς ὡς ἐπὶ - ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ Κ
