Βοΐους καὶ τοὺς Αἰδούους· ὧν οὗτοι μέν, ἐπειδὴ ἄνευ ζήλου
ἐνήργουν, δὲν παρεῖχον πολλὴν βοήθειαν· ἐκεῖνοι δὲ ἕνεκα
τῶν ὀλίγων πόρων, ἐπειδὴ ἡ πόλις ἦτο μικρὰ καὶ ἀσθενής,
ταχέως ὅσα εἶχον κατηνάλωσαν. Ἐν ᾧ δὲ ὁ στρατός και
τείχετο ὑπὸ μεγίστης περὶ σίτου αμηχανίας διὰ τὴν ἔνδειαν
τῶν Βαΐων, τὴν ἀμέλειαν τῶν Αἰδούων καὶ τὴν πυρπόλησιν
τῶν ἐπαύλεων, ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε οἱ στρατιῶται ἐπὶ πλείσας
ἡμέρας ἐστερήθησαν σίτου καὶ ἀντεῖχον κατὰ τοῦ ἐσχάτου
λιμοῦ διὰ τοῦ κρέατος τῶν κτηνῶν τῶν προσαγομένων ἐκ
τῶν ἀπωτέρω κωμῶν, οὐδεμία ὅμως φωνὴ ἠκούσθη ὑπ' αὐτ
τῶν ἀναξία τοῦ μεγαλείου τοῦ δήμου τῶν Ῥωμαίων καὶ
τῶν προτέρων νικῶν. Μάλιστα δέ, ὅτε ὁ Καῖσας προσεφώ
νει κατὰ τὴν ἐργασίαν ἑκάστην λεγεῶνα καὶ ἔλεγεν ὅτι 4-
θελε παύσῃ τὴν πολιορκίαν, ἐὰν χαλεπώτερον φέρωσι τὴν ἔν
δειαν, σύμπαντες παρεκάλουν αὐτὸν νὰ μὴ κάμῃ τοῦτο: παι
ρ' αὐτῷ στρατηγοῦντι ἐπὶ πλεῖστα ἔτη οὕτως ὑπηρέτησαν,
ὥστε οὐδεμίαν ὕβριν ἐδέχθησαν, οὐδέποτε δὲ ἄπρακτοι ἀπε
χώρησαν. Οθεν θέλουσι θεωρήσῃ τοῦτο ὡς ὕβριν, ἐὰν κατα
παύσωσι τὴν πολιορκίαν· εἶναι κρεῖττον πάσας τὰς ταλαιπω
ρίας νὰ ὑποφέρωσι, ἢ νὰ μὴ ἐπιτελέσωσι νεκύσια ὑπὲρ τῶν
Ῥωμαίων πολιτῶν, οἵτινες διὰ τῆς ἀπιστίας τῶν Γαλατών
ἀπέθανον ἐν Γενάβῳ. Αὐτὰ δὲ ταῦτα παρήγγελλον καὶ εἰς
τοὺς ἑκατοντάρχους καὶ χιλιάρχους, ἵνα δι' αὐτῶν ἀναγ
γελθῶσιν εἰς τὸν Καίσαρα.
18. Αφ' οὗ δὲ ἤδη οι πύργοι προσήγγισαν εἰς τὸ τεῖχος, ὁ Καῖσαρ ἔμαθε παρὰ τῶν αἰχμαλώτων ὅτι ὁ Βερκιγγέτο ριξ καταναλώσας τὸν χόρτον μετεστρατοπέδευσεν ἐγγύτε ρον τοῦ Αὐαρίκου, αὐτὸς δὲ ὁ ἴδιος μετὰ τοῦ ἱππικοῦ καὶ τῶν ψιλῶν, οἵτινες συνείθιζον νὰ μάχωνται μεταξὺ τῶν ἱππέων ἀπῆλθε πρὸς ἐνέδραν ἐκεῖσε, ὅπου ἐνόμιζεν ὅτι οἱ ἡμέτεροι τῇ ὑστεραίᾳ ἤθελον ἔλθη, ἵνα προνομεύσωσι. Ταῦτα μαθὼν περὶ τὸ μεσονύκτιον ἐν σιγῇ ἀπελθὼν ἔφθασε τὸ πρωΐ εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν ἐχθρῶν. Ἀλλ᾽ ἐκεῖνοι ταχέως μα· θόντες διὰ τῶν κατασκόπων τὴν ἄφιξιν τοῦ Καίσαρος τὰς
