14. Ὁ δὲ Βερκιγγέτοριξ μετὰ τόσας ἀλλεπαλλήλους ἀ-
τυχίας ἐν Βελλαυνοδούνῳ, Γενάβῳ καὶ Νοβιοδούνῳ συγκαλεῖ
τοὺς ἑαυτοῦ εἰς συνέδριον. Διδάσκει ὅτι πρέπει νὰ πολεμήσ
σωσι κατὰ πολὺ διάφορον τρόπον, ἢ ὅπως πρότερον. Παντί
τρόπῳ πρέπει νὰ φροντίσωσι, νὰ ἀποκλείσωσι τοὺς Ρω
μαίους τῆς προνομῆς καὶ τῶν ἐπιτηδείων. Τοῦτο δὲ εἶναι εὔ
κολον, διότι αὐτοὶ εὐποροῦσιν ἱππικοῦ καὶ βοηθοῦνται ὑπὸ
τῆς ὥρας τοῦ ἔτους. Ὁ χόρτος δὲν δύναται νὰ κοπῇ, ὥστε
οἱ ἐχθροὶ ἐξ ἀνάγκης διεσπαρμένοι θὰ ζητῶσιν ἐκ τῶν ἐπαύ
λεων· οὗτοι δὲ πάντες καθ' ἑκάστην δύνανται νὰ ἐξολο
θρεύωνται ὑπὸ τῶν ἱππέων. Ἐκτὸς τούτων πρέπει χάριν τῆς
κοινῆς σωτηρίας να παραμελήσωσι τὰ οἰκεῖα συμφέροντα
πρέπει λοιπὸν αἱ κῶμαι καὶ αἱ ἐπαύλεις νὰ καῶσι καθ᾿ ὅλον
τὸ διάστημα (ἀπὸ τῆς Βοΐας) ἀπανταχῇ, ἐφ' ὅσον δύνανται
νὰ φθάσωσι χάριν προνομῆς. Τούτων πάντων θὰ ὑπάρχη
ἀφθονία εἰς αὐτούς, διότι πάντοτε θὰ ἀνακουφίζωνται διὰ
τῶν πόρων ἐκείνων, ὧν ἐν τῇ χώρᾳ θὰ γίνεται ὁ πόλεμος"
οἱ δὲ Ῥωμαῖοι ἢ δὲν θὰ ὑποφέρωσι τὴν ἀπορίαν ἢ μετὰ μετ
γάλου κινδύνου θὰ ἀπομακρύνωνται τοῦ στρατοπέδου εἶναι
δὲ ἀδιάφορον, ἂν φονεύωσιν αὐτοὺς ἢ ἀφαιρῶσι τὰς ἀπο
σκευάς, ἂς ἀποβαλόντες δὲν θὰ δύνανται νὰ πολεμῶσι. Πλὴν
δὲ τούτων πρέπει νὰ καίωνται αἱ πόλεις, αἵτινες ἐκ τῆς ἐπ
χυρώσεως καὶ τῆς φύσεως τοῦ τόπου δὲν εἶναι ἀσφαλεῖς ἀπὸ
παντὸς κινδύνου, ἵνα μὴ εἰς μὲν τοὺς Γαλάτας χρησιμεύω-
σιν ὡς καταφύγια πρὸς ἀποποίησιν τῆς στρατείας, εἰς δὲ
τοὺς Ῥωμαίους ἀποθῆκαι, ἵνα λαμβάνωσιν ἄφθονα τὰ ἐπιτή
δεια καὶ λείαν. ᾿Εὰν δὲ ταῦτα φαίνωνται βαρέα ή οδυνηρά,
πολλῷ βαρύτερον θεωρεῖ, οἱ μὲν παῖδες καὶ αἱ γυναῖκες νὰ
ἀπάγονται εἰς δουλείαν, αὐτοὶ δὲ οἱ ἴδιοι νὰ φονεύωνται, ὅπερ
εἶναι ἀνάγκη νὰ συμβαίνῃ εἰς τοὺς ἡττημένους.
15. Τῇ συγκαταθέσει πάντων ταύτης τῆς γνώμης ἐπιδο κιμασθείσης, ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ πλέον ἢ εἴκοσι πόλεις τῶν Βιτου ρίγων καίονται. Τοῦτ᾽ αὐτὸ γίνεται καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς πό λέσι πανταχοῦ φαίνονται πυρκαϊαί· διὰ ταύτας εἰ καὶ μετ RANENIE
