Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/175

Από Βικιθήκη
Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.
—157—


ἀφίξεως, διότι ἐπίστευεν ὅτι παρηκολούθει ὁ ἐπίλοιπος στρατός· ἀλλὰ βέβαιον εἶναι, ὅτι διαπέμψας ἀγγέλους ἀνὰ τοὺς ἀγροὺς παρήγγειλεν, ἕκαστος περὶ ἑαυτοῦ νὰ προνοήση. Τούτων μέρος μὲν κατέφυγεν εἰς τὸ ᾿Αρδουεννικὸν δάσος, μέσα ρος δὲ εἰς τὰ συνεχῆ ἔλη· ὅσοι δὲ ἦσαν ἐγγύτατα τοῦ Ωκεαν νοῦ, οὗτοι ἐκρύφθησαν εἰς τὰς νήσους, ἃς αἱ πλήμμυραι συν νειθίζουσι νὰ ἀποτελῶσι πολλοὶ δὲ ἐξελθόντες ἐκ τῆς χώ ρας αὐτῶν ἐνεπίστευσαν ἑαυτοὺς καὶ πάντα τὰ ἑαυτῶν εἰς ἀλλοτριωτάτους ἀνθρώπους. Ὁ δὲ Κατίβολκος, ὁ βασιλεὺς τῆς ἡμισείας χώρας τῶν ᾿Εβουρωνῶν, ὅστις ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ ᾿Αμβιόριγος είχε βουλευθῇ, καταπεπονημένος ἤδη ὑπὸ τῆς ἡλικίας, ἐπειδὴ δὲν ἠδύνατο νὰ ὑποφέρῃ τὸν πόνον τοῦ πολέμου ἢ τῆς φυγῆς, πάσαις κατάραις καταρασθεὶς τὸν ᾿Αμ βιόριγα, ὅστις ὑπῆρξε πρωτουργὸς τοῦ βουλεύματος τούτου, ἐφαρμακεύθη διὰ σμίλακος, οὗ μεγάλῃ ὑπάρχει ἀφθονία ἔν τε τῇ Γαλατίᾳ καὶ τῇ Γερμανία.

32. Οἱ Σέγνοι καὶ οἱ Κονδροῦσοι ἐκ τοῦ ἔθνους καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Γερμανῶν, οἵτινες οἰκοῦσι μεταξὺ τῶν βου ρωνῶν καὶ τῶν Τρουέρων, ἔπεμψαν πρέσβεις πρὸς τὸν Καί σαρα, ἵνα παρακαλέσωσι, νὰ μὴ θεωρῇ αὐτοὺς ὡς ἐχθροὺς καὶ νὰ μὴ νομίζῃ ὅτι πάντες οἱ ἐπὶ τάδε τοῦ Ῥήνου Γερ μανοὶ κοινοπραγοῦσι· ἀλλ᾽ οὔτε περὶ πολέμου ἐσκέφθησαν, οὔτε ἐπικουρικὸν ἔπεμψαν εἰς τὸν ᾿Αμβιόριγα. Ὁ Καίσαρ σα φηνίσας τὸ πρᾶγμα διὰ τῆς ἀνακρίσεως τῶν αἰχμαλώτων διέταξεν, ἐὰν τινες τῶν Ἐβουρωνῶν κατέφυγον πρὸς αὐτοὺς, νὰ ἐπαναχθῶσι πρὸς αὐτόν. Ἐὰν δὲ οὕτω πράξωσι, εἶπεν ὅτι δὲν θέλει βλάψῃ τὴν χώραν αὐτῶν. Εἶτα διαιρέσας τὰς δυνάμεις εἰς τρία μέρη συνεκόμισε τὰς ἀποσκευὰς πασῶν τῶν λεγεώνων εἰς τὴν ᾿Αδουατικήν. Τοῦτο εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ φρουρίου· κεῖται δὲ ἐν τῷ μέσῳ σχεδόν τῆς χώρας τῶν Εβουρωνῶν, ὅπου ὁ Τιτούριος καὶ ὁ Αὐρουγκουλήϊος κατέ ζευσαν να διαχειμάσωσι. Τὸν τόπον τοῦτον καὶ δι' ἀλλὰς αἰτίας ἐξέλεξε, καὶ διότι τὰ ὀχυρώματα τοῦ προηγουμένου · Ντους ἔμενον ἀκέραια, ἵνα ἀνακουφίσῃ τὸν πόνον τῶν