ὅλης τῆς Γαλατίας καὶ ἀπὸ τῶν ὀχθῶν τοῦ 'Ρήνου καὶ τῆς
χώρας τῶν Νερουΐων διήκει μέχρι τῆς τῶν Τρηουΐρων καὶ
ἐκτείνεται κατὰ μῆκος πλέον τῶν τετρακισχιλίων σταδίων,
προπέμπει τὸν Λεύκιον Μινούκιον Βάσιλον μεθ᾽ ἅπαντος τοῦ
ἱππικοῦ, μήπως διὰ τῆς ταχύτητος της πορείας καὶ τῆς
προσφόρου εὐκαιρίας δυνηθῇ νὰ κατορθώση τις παραινεῖ δέ,
νὰ ἀπαγορεύσῃ νὰ καίωνται πυρὰ ἐν τῷ στρατοπέδω, ἵνα μὴ
μακρόθεν δηλωθῇ πως ἡ ἄφιξις αὐτοῦ· αὐτὸς δὲ λέγει ὅτι
παραχρῆμα θέλει ἐπακολουθήσῃ.
30. Ο Βάσιλος, ὅπως διετάχθη, ποιεῖ. Ταχέως καὶ παρὰ πάντων τὴν προσδοκίαν ἐπιτελέσας τὴν πορείαν πολλοὺς και ταλαμβάνει ἀπροσδοκήτους ἐν τοῖς ἀγροῖς· κατὰ δὲ τὴν μήν νύσιν αὐτῶν πορεύεται ἐπ' αὐτὸν τὸν ᾿Αμβιόριγα, ἐν ᾧ τόπῳ ἐλέγετο ὅτι εἶναι μετ' ὀλίγων ἱππέων. Η τύχη πολὺ δύνα- ναται καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἄλλοις πράγμασι καὶ ἐν τοῖς πολεμι κοῖς. Διότι ὅπως κατὰ μεγάλην συντυχίαν συνέβη, νὰ ἐπισ πέση κατ' αὐτοῦ ἀπροφυλάκτου καὶ ἀπαρασκεύου καί, πρὶν ἢ φθάσῃ ἡ φήμη καὶ ἡ ἀγγελία, ἡ ἄφιξις αὐτοῦ νὰ γίνῃ φα νερὰ εἰς πάντας, οὕτω πρὸς μεγάλην εὐτυχίαν ἐγένετο, ἀφ᾽ οὗ πάντα μὲν τὰ πολεμικά σκεύη, ἃ εἶχε περὶ ἑαυτόν, ἀφηρ πάσθησαν, αἱ δὲ ἁρμάμαξαι καὶ οἱ ἵπποι συνελήφθησαν, αὐτ τὰς νὰ διαφύγῃ τὸν θάνατον. Ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἐγένετο, διότ τι, τῆς οἰκίας αὐτοῦ περικυκλουμένης ὑπὸ τοῦ δάσους, ὅπως εἶναι σχεδὸν τὰ οἰκήματα τῶν Γαλατῶν, οἵτινες πρὸς ἀπο φυγὴν τοῦ καύσωνος ζητοῦσιν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὴν γει τνίασιν δασῶν καὶ ποταμῶν, οἱ ἀκόλουθοι καὶ οἰκεῖοι αὐτοῦ ἐν στενοχωρίᾳ ἐπ' ὀλίγον ὑπέμειναν τὴν βίαν τῶν ἡμετέρων ἱππέων. Τούτων δὲ μαχομένων τῶν οἰκείων τις ἐπέβαλεν ἐκεῖνον ἐφ᾽ ἵππον, φεύγοντα δὲ ἐπεκάλυψαν τὰ δάση. Οὕτως ἡ τύχη πολὺ συνέτεινε καὶ νὰ περιέλθῃ εἰς κίνδυνον καὶ νὰ ἀποφύγῃ αὐτόν.
31. Εἶναι δὲ ἀμφίβολον, ἂν ὁ ᾿Αμβίοριξ δὲν συνήγαγε τὸν στρατὸν, διότι δὲν ἐνόμισε καλὸν νὰ συνάψῃ μάχην, ἢ δὲν ἔλαβε καιρὸν καὶ ἀπεκωλύθη ὑπὸ τῆς αἰφνιδίου τῶν ἱππέων
