τίου· ἅμα δὲ ἐξαιτεῖται παρὰ τοῦ ἀνθυπάτου Γαΐου Πομ-
πηΐου, ἐπειδὴ αὐτὸς μετὰ τῆς ἀρχῆς διέμενε παρὰ τὴν πόλιν
πρὸς τὸ συμφέρον τῆς πολιτείας, νὰ διατάξῃ νὰ συνέλθωσιν
ὑπὸ τὰς σημαίας του καὶ νὰ πορευθῶσι πρὸς ἑαυτὸν πάντες,
ὅσους ἐκ τῆς ἐντὸς τῶν Αλπεων Γαλατίας εἶχεν ορκίση
ἐπ' ὀνόματι τοῦ ὑπάτου, νομίζων ὅτι καὶ εἰς τὸ μέλλον
μεγάλως συμφέρει πρὸς διατήρησιν τῆς ἐν τῇ Γαλατία δόσ
ξης, νὰ φαίνωνται τοσαῦται δυνάμεις τῆς Ἰταλίας, ὥστε,
καὶ ἐὰν βλάβη τις ἐν τῷ πολέμῳ συμβῇ, οὐ μόνον αὕτη ἐν
βραχεῖ χρόνῳ νὰ ἐπανορθῶται, ἀλλὰ καὶ ὁ στρατὸς διὰ
μειζόνων δυνάμεων νὰ αὐξάνηται. Αφ' οὗ δὲ ὁ Πομπήϊος
παρεχώρησε τοῦτο καὶ χάριν τῆς πολιτείας καὶ φιλίας ἕνε
και ταχέως ἐπιτελεσθείσης διὰ τῶν ἑαυτοῦ τῆς στρατολο
γίας καὶ τριῶν λεγεώνων πρὸ τοῦ τέλους τοῦ χειμώνος
παρασκευασθεισῶν καὶ προσαχθεισῶν καὶ διπλασιασθέντος
τοῦ ἀριθμοῦ ἐκείνων τῶν κοόρτεων, ἂς μετὰ τοῦ Κούντου
Τιτουρίου εἶχεν ἀπολέσῃ, ἐδίδαξε καὶ διὰ τῆς ταχύτητος καὶ
διὰ τῆς πληθύος τοῦ στρατοῦ, τί δύνανται ἡ πειθαρχία και
οἱ πόροι τοῦ δήμου τῶν Ῥωμαίων.
2. Φονευθέντος τοῦ Ἰνδουτιομάρου, ὡς εἴπομεν, οἱ συγκ γενεῖς αὐτοῦ διαδέχονται τὴν ἀρχὴν παρὰ τῶν Τρηουΐρων. Ἐκεῖνοι δὲν παύουσιν ἐρεθίζοντες τοὺς ὁμόρους Γερμανούς καὶ ὑπισχνούμενοι χρήματα. Μὴ δυνάμενοι δὲ νὰ ἐπιτύχωσι τι παρὰ τῶν ἐγγυτάτω, δοκιμάζουσι τοὺς ἀπωτέρω ὄντας. Εὑρόντες δὲ πόλεις τινὰς δι' ὅρκου ἐπιβεβαιοῦσι πρὸς ἀλο λήλους τὴν συνθήκην καὶ δι᾿ ὁμήρων ἐγγυῶνται περὶ τῶν χρημάτων μετὰ δὲ τοῦ ᾿Αμβιόριγος συνάπτουσι συμμαχίαν καὶ ἐπιμαχίαν. Ταῦτα μαθὼν ὁ Καῖσαρ, ἐπειδὴ ἔβλεπεν ὅτι ὁ πόλεμος πανταχόθεν παρασκευάζεται, ὅτι οἱ μὲν Νερούϊοι, οἱ ᾿Αδουατικοὶ καὶ οἱ Μενάπιοι προσλαβόντες πάντας τοὺς ἐπὶ τάδε τοῦ Ῥήνου Γερμανοὺς εἶναι ἐν τοῖς ὅπλοις, οἱ δὲ Σένονες δὲν ἔρχονται κατὰ τὸ προσταχθὲν αὐτοῖς, ἀλλ᾽ ἀπὸ κοινοῦ βουλεύονται μετὰ τῶν Καρνούτων καὶ τῶν ὁμόρων πόλεων, οἱ δὲ Γερμανοί ερεθίζονται διὰ συχνῶν πρεσβειών
