σβείας πανταχόσε διέπεμπον καὶ ἐξήταζον, τί ἐσκέπτοντο οἱ
λοιποὶ καὶ πόθεν ἤθελε γίνῃ ἀρχὴ τοῦ πολέμου, καὶ εἶχον νυ
κτερινὰ συμβούλια ἐν τόποις ἐρήμοις. Οὐδὲν δὲ μέρος ὅλου
σχεδὸν τοῦ χειμῶνος παρῆλθεν ἄνευ ἀνησυχίας τινὸς τοῦ Καί
σαρος, χωρὶς νὰ λάβῃ ἀγγελίαν τινὰ περὶ τῶν βουλευμάτων
καὶ τῆς στάσεως τῶν Γαλατῶν. Μεταξὺ τῶν ἀγγελιῶν τού-
των ἐπληροφορήθη παρὰ τοῦ Λευκίου Ροσκίου, ὃν ἐπέστησεν
εἰς τὴν δεκάτην τρίτην λεγεώνα, ὅτι πολλαὶ Γαλατικαὶ δυ-
νάμεις ἐκείνων τῶν πόλεων, αἵτινες καλοῦνται ᾿Αρμορικαί,
συνῆλθον, ἵνα προσβάλωσιν αὐτὸν, καὶ ἀπέσχον ὄχι πλέον
ἑξήκοντα καὶ τεσσάρων σταδίων ἀπὸ τῶν χειμαδίων αὐτοῦ,
ἀλλ' ἐπὶ τῇ ἀγγελίᾳ περὶ τῆς νίκης τοῦ Καίσαρος ἀπεχώρη
σαν, οὕτως ὥστε ἡ ἀποχώρησις αὐτῶν ἐφαίνετο ὁμοία φυγή.
54. ᾿Αλλ' ὁ Καΐσαρ συγκαλέσας πρὸς ἑαυτὸν τοὺς ἄρχον τας ἑκάστης πόλεως, ἄλλοτε μὲν ἐκφοβῶν, ἐνῷ διεβεβαίου ὅτι γινώσκει τὰ γινόμενα, ἄλλοτε δὲ παραινῶν, μέγα μέρος τῆς Γαλατίας συνέσχεν ἐν τῷ καθήκοντι. Οἱ Σένονες ὅμως, οἵτινες εἶναι πόλις τὰ μάλιστα ἰσχυρὰ καὶ μεγάλην ἐν τοῖς Γαλάταις ἔχουσι δύναμιν, κατὰ κοινὴν βουλὴν ἐπεχείρησαν νὰ φονεύσωσι τὸν Καβαρίνον, ἂν ὁ Καίσαρ εἶχε καταστήση παρ᾿ αὐτοῖς βασιλέα, οὗ ὁ ἀδελφὸς Μορίτασγος κατὰ τὴν εἰς Γαλατίαν ἄφιξιν τοῦ Καίσαρος καὶ οἱ πρόγονοι αὐτοῦ ἐχρη μάτισαν βασιλεῖς· ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖνος προήσθετο τοῦτο καὶ διέ φυγε, καταδιώξαντες αὐτὸν μέχρι τῶν ὁρίων τῆς χώρας, ἐξέβαλον αὐτὸν τῆς βασιλείας καὶ τῆς πατρίδος καὶ πέμ ψαντες πρέσβεις πρὸς τὸν Καίσαρα ἀπολογίας ἕνεκα, ἀφ᾽ οὗ οὗτος διέταξε πᾶσα ἡ γερουσία νὰ ἔλθῃ πρὸς ἑαυτόν, δεν ὑπήκουσαν εἰς τὴν διαταγήν. Τοσαύτην δ' ἐπιρροὴν ἔσχεν ἐπ᾿ ἀνθρώπους βαρβάρους τοῦτο, ὅτι εὑρέθησαν τοσες θέτ τινες πρῶτοι ἐπήνεγκον πόλεμον, καὶ τοσαύτην μεταβολής ἐπήνεγκεν εἰς τὰς γνώμας πάντων, ὥστε πλὴν τῶν Αἰδώρων καὶ τῶν Ῥήμων, οὓς ἐν ἐξόχῳ τιμῇ πάντοτε ἔσχεν ὁ Καίσαρα τοὺς μὲν διὰ τὴν παλαιὰν καὶ διηνεκή προς τον δήμον τῶν Ῥωμαίων πίστιν, τοὺς δὲ διὰ τὰς προσφάτους ἐν τῷ Γαλατικό
