τοῦ Σαβίνου καὶ τὴν σφαγὴν τῶν κοόρτεων, ἐπειδὴ συγ-
χρόνως πᾶσαι αἱ δυνάμεις τῶν χρηουΐρων ἦλθον ἐπ' αὐτὸν,
φοβούμενος μήπως, ἐὰν κάμη τὴν ἐκ τῶν χειμαδίων ἔξοδον
ὁμοίαν φυγῆ, δὲν δυνηθῇ νὰ ὑπομείνῃ τὴν ἔφοδον των εχ
θρῶν, γινώσκων μάλιστα τὴν ἐπὶ τῇ προσφάτῳ νίκη ἔπαρσιν
αὐτῶν, ἀντεπιστέλλει εἰς τὸν Καίσαρα, ὅτι λίαν ἐπικινδύνως
ἤθελεν ἐξαγάγῃ τὴν λεγεῶνα ἐκ τῶν χειμαδίων, περιγράφει
ἀκριβῶς τὰ γενόμενα ἐν τοῖς Ἀβουρωνοῖς, καὶ διδάσκει ὅτι
πᾶσαι αἱ ἱππικαὶ καὶ πεζικαὶ δυνάμεις των Τρουέρων κατέ
ζευξαν εἴκοσι καὶ τέσσαρα στάδια μακρὰν τοῦ στρατοπέ
δου αὐτοῦ.
48. Ὁ Καίσαρ ἐπιδοκιμάσας τὴν ἀπόφασιν αὐτοῦ, εἰ καὶ ἀποβαλὼν τὴν περὶ τῶν τριῶν λεγεώνων ἐλπίδα περιωρίσθη εἰς δύο μόνον, ὅμως ὡς μόνον μέσον τῆς κοινῆς σωτηρίας ἐθε ώρει τὴν ταχύτητα. Διὰ συντόνων πορειῶν ἔρχεται εἰς τὴν χώραν τῶν Νερουΐων. Ἐνταῦθα μανθάνει παρὰ τῶν αἰχμα λώτων τὰ παρὰ τῷ Κικέρων, πραττόμενα καὶ τὴν ἐπικίν δυνον τῶν πραγμάτων κατάστασιν. Τότε διὰ μεγάλων απ μοιβῶν καταπείθει τινὰ τῶν Γαλατῶν ἱππέων, να κομίσα ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Κικέρωνα. Ταύτην ἑλληνιστί γε ραμ μένην πέμπει, ἵνα μὴ οἱ ἐχθροὶ συλλαβόντες τὴν ἐπιστολὴν μάθωσι τὰ ἡμέτερα βουλεύματα. Παραινεῖ δ' αὐτὸν ἐὰν δὲν δύναται νὰ προσέλθη, δέσας τὴν ἐπιστολὴν εἰς τὴν ἱ μάντα τοῦ παλτοῦ νὰ ρίψη αὐτὴν ἐντὸς τοῦ ὀχυρώματος τοῦ στρατοπέδου. Ἐν δὲ τῇ ἐπιστολῇ γράφει ὅτι ἀπελθών μετ τὰ τῶν λεγεώνων ταχέως θέλει φθάσης προτρέπει λοιπὸν νὰ διατηρήσῃ τὴν παλαιὰν ἀνδρείαν. Ὁ Γαλάτης φοβούμεν νος τὸν κίνδυνον, ὡς παρηγγέλθη, ρίπτει τὸ παλτόν. Αλ λὰ τοῦτο κατὰ τύχην ανηρτήθη εἰς τινα πύργον καὶ ἐπὶ δύο ἡμέρας διαλαθὼν τοὺς ἡμετέρους κατὰ τὴν τρίτην παρατη ρεῖται ὑπό τενός στρατιώτου καὶ παραληφθὲν κομίζεται εἰς τὸν Κικέρωνα. Ἐκεῖνος ἀναγνώσας τὴν ἐπιστολὴν εἰς ἐπή κρον τῶν συνηθροισμένων στρατιωτῶν μεγίστην χαρὰν ἐνε ποίησεν εἰς πάντας. Ἤδη δὲ παρετηροῦντο μακράν οἱ και 9*
