κλωθέντος διοῦ του, φονεύεται· ὁ δὲ ὕπαρχος Λεύκιος Κότε
τας παροτρύνων πάσας τὰς κοόρτεις καὶ τὰς τάξεις τραυ
ματίζεται κατὰ πρόσωπον ὑπὸ σφενδόνης.
36. Εκ τούτων διαταραχθεὶς ὁ Κόϊντος Τιτούριος, ἀπ φ' οὗ παρετήρησε μακρόθεν τὸν ᾿Αμβιόριγα παραινοῦντα τοὺς ἑαυτοῦ, πέμπει πρὸς αὐτὸν τὸν διερμηνέα του, ένα παρα καλέση, νὰ φεισθῇ ἑαυτοῦ καὶ τῶν στρατιωτῶν. Ἐκεῖ νος δὲ παρακληθεὶς ἀπεκρίνατο: Ἐὰν θέλῃ νὰ συνδιαδεχθῇ μετ' αὐτοῦ, ἐπιτρέπεται· ἐλπίζει ὅτι δύναται νὰ ἐπιτύχη παρὰ τοῦ πλήθους, ὅ,τι ἀποβλέπει εἰς τὴν σωτηρίαν τῶν στρατιωτῶν αὐτὸς ὅμως οὐδεμίαν βλάβην θὰ πάθη καὶ ὡς πρὸς τοῦτο δίδει τὸν λόγον του. ᾿Εκεῖνος ἀνακοινοῦται τοῦ το εἰς τὸν τετρωμένον Κότταν (καὶ προτείνει), ἐὰν νομίζῃ ὀρθόν, νὰ ἀποχωρήσωσι τῆς μάχης καὶ ὁμοῦ νὰ συνδιαλε χθώσι μετὰ τοῦ ᾿Αμβιόριγος. Ὁ δὲ Κόττας λέγει ὅτι δὲν θέλει πορευθῇ πρὸς ὡπλισμένον τὸν ἐχθρὸν καὶ εἰς τοῦτο ἐπιμένει.
37. Ὁ δὲ Σαβίνος, οὓς τότε χιλιάρχους εἶχε περὶ ἑαυ τὸν καὶ ἑκατοντάρχους τῶν πρώτων τάξεων διατάττει νὰ ἀκολουθήσωσιν αὐτὸν καὶ, ἀφ᾽ οὗ ἐγγύτερον τῷ Ἀμβιόριγι προσῆλθε, διαταχθεὶς νὰ ἀποῤῥίψῃ τὰ ὅπλα ποιεῖ τὸ προ- σταχθὲν καὶ εἰς τοὺς ἑαυτοῦ παραγγέλει τὸ αὐτὸ νὰ πρά ξωσι. Εν τοσούτῳ, ἐν ᾧ διαπραγματεύονται πρὸς ἀλλή λους περὶ τῶν συνθηκῶν καὶ ἐξεπίτηδες ὁ λόγος παρατεί νεται μακρότερος ὑπὸ τοῦ ᾿Αμβιόριγος, κατὰ μικρὸν περι κυκλωθεὶς φονεύεται. Τότε δὲ κατὰ τὸ ἔθος αὐτῶν ἀναβο ῶσι νίκην καὶ ὁλολυγὴν ἐξαίρουσι καὶ ἐπιπεσόντες κατὰ τῶν ἡμετέρων διαταράττουσι τὰς τάξεις. Ενταῦθα ὁ Δεύτ κιος Κόττας μαχόμενος φονεύεται μετὰ πλείστων στρατιω τῶν. Οἱ δὲ λοιποὶ ἐπανέρχονται εἰς τὸ στρατόπεδον, ὅθεν εἶχον ἐξέλθῃ. Εκ τούτων ὁ ἀετοφόρος Λεύκιος Πετροσίδιος, ἐπειδὴ ἐπιέζετο ὑπὸ μεγάλου πλήθους ἐχθρῶν, τὸν μὲν ἀσ τὸν ἔρριψεν εἴσω τοῦ χαρακώματος, αὐτὸς δὲ πρὸ τοῦ στρατ τοπέδου γενναιότατα μαχόμενος φονεύεται. Ἐκεῖνοι δὲ μόν ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙ
