στρατόν, μηδεὶς νὰ ἀπολίπῃ τὴν ἑαυτοῦ τάξιν· διότι εἰς
ἐκείνους ἀνήκει ἡ λεία καὶ εἰς ἐκείνους ἐπιφυλάττονται ὅ
σα ήθελον ἐγκαταλείψη οἱ Ρωμαῖοι ὅθεν πρέπει να νομί
ζωσιν ὅτι τὰ πάντα ἐξαρτώνται ἐκ τῆς νίκης. Ησαν δὲ οἱ
ἡμέτεροι καὶ κατὰ τὴν ἀνδρείαν καὶ κατὰ τὸ πλῆθος ἰσόπα
λοι" καίτοι δὲ ἀπελείποντο ὑπὸ τοῦ ἡγεμόνος καὶ τῆς το
χης, ὅμως πᾶσαν τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας ἐναπετίθεσαν
ἐν τῇ ἀνδρείᾳ, καὶ ὁσάκις κοόρτις τις προέβαινε, πρὸς τὸ
μέρος ἐκεῖνο ἔπιπτε μέγα πλῆθος ἐχθρῶν. Τοῦτο παρατη
ρήσας ὁ Ἀμβίοριξ διαττάτει νὰ προκηρυχθῇ, μακρόθεν να
ῥίπτωσι βέλη μηδὲ ἐγγύτερον νὰ προσέρχονται καί, ὅπου οι
Ῥωμαῖοι ήθελον ἐφορμήση, νὰ ὑποχωρώσι διότι διὰ τὴν
κουφότητα τῶν ὅπλων καὶ τὴν καθημερινὴν ἄσκησιν οὐδὲν
ἠδύναντο νὰ βλάπτωσιν αὐτούς), αὖθις δὲ πρὸς τὰς της
μαίας ἐπαναχωροῦντας νὰ καταδιώκωσι.
35. Τοῦτο τὸ παράγγελμα ἐπιμελέστατα διαφυλάξαντες οἱ ἐχθροί, οσάκις τις κοόρτις εξεχώρει τοῦ κύκλου καὶ ἐν φώρμα κατ' αὐτῶν, ταχύτατα ἔφευγον ὀπίσω. Ἐν τοσούτῳ ἦτο ἀνάγκη νὰ ἀπογυμνῶται τοῦτο τὸ μέρος καὶ ἀπὸ τ γυμνῆς πλευρᾶς νὰ ἐκτίθεται εἰς τὰ βέλη. Αὖθις δε δια κις ἄρχιζαν νὰ ὑποστρέφωσιν ἐκεῖσε, ὅθεν ἐξήλθον, και ριεκυκλοῦντο καὶ ὑπὸ τῶν ὑποχωρησάντων καὶ ὑπὸ τῶν α γύτατα σταθέντων. Ἐὰν δὲ ἤθελον νὰ μένωσι κατὰ χώραν, καὶ ἡ ἀνδρεία αὐτῶν ἀπέβαινεν ἀνωφελής, καὶ τὰ ὑπὸ το σούτου πλήθους ῥιπτόμενα βέλη συμπεπυκνωμένοι δεν τ δύναντο νὰ ἀποφεύγωσε. Ἀλλ᾿ ὅμως ὑπὸ τοσούτων δυσχε ρειών στενοχωρούμενοι καὶ πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας ἀνθίσταντο καὶ μέγα μέρος καταναλώσαντες, διότι ἐμάχον τὸ ἀπὸ τῆς πρωίας μέχρι τῆς ὀγδόης ώρας, οὐδὲν ἀνάξιον αὐτῶν· ἔπραττον. Τότε ὁ Τίτος Βαλβέντιος, ὅστις κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος ἦτο ἡγεμὼν τοῦ τάγματος, ἀνὴρ γενναίος καὶ ἐπιφανέστατος, διαπείρεται διὰ παλτοῦ ἀμφοτέρους τοὺς μηρούς. Ο δὲ Κόϊντος Λευκάνιος, ὁμοίως ἡγεμών, γενναι ότατα μαχόμενος, ἐν ᾧ ἔρχεται εἰς βοήθειαν του περικυ
