τῶν Γερμανῶν· ἀπόδειξις εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἀνδρειότα
τα ὑπέμειναν τὴν πρώτην τῶν ἐχθρῶν ἔφοδον πολλὰ πρὸς
τούτοις τραύματα ἐπενεγκόντες· ὑπὸ σίτου δὲν στενοχωροῦν
ται· ἐν δὲ τῷ μεταξὺ καὶ ἐκ τῶν ἐγγυτάτω χειμαδίων καὶ
ἀπὸ τοῦ Καίσαρος θὰ ἔλθωσι βοήθειαι· ἐπὶ τέλους δὲ τί εἶναι
κουφότερον ἢ αἰσχρότερον τοῦ νὰ βουλεύωνται περὶ τῶν σπου
δαιοτάτων κατὰ τὴν συμβουλὴν τοῦ ἐχθροῦ.
29. Τουναντίον δὲ ὁ Τιτούριος ἐκραύγαζεν, ὅτι ὀψὲ ἤ θελον κάμῃ αὐτό, ἀφ᾽ οὗ μείζους δυνάμεις τῶν ἐχθρῶν συ νενωθεῖσαι μετὰ τῶν Γερμανῶν ἤθελον συνέλθη, ή ήθελε συμβῇ δυστύχημά τι ἐν τοῖς ἐγγυτάτω χειμαδίοις. Βραχὺς εἶναι ὁ καιρὸς τῆς σκέψεως. Νομίζει ὅτι ὁ Καίσαρ ἀπῆλθεν εἰς τὴν Ιταλίαν ἄλλως οὔτε οἱ Καρνοῦτοι ἤθελον ἀποφασί σῃ νὰ φονεύσωσι τὸν Τασγήτιον, οὔτε οἱ Ἐβουρωνοί, ἐὰν ἐκεῖνος παρῆν, ἤθελον ἔλθῃ ἐπὶ τὸ στρατόπεδον μετά τον σαύτης καταφρονήσεως καθ᾿ ἡμῶν ἀποβλέπει δὲ ὄχι πρὸς τὴν συμβουλὴν τοῦ ἐχθροῦ, ἀλλὰ πρὸς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δια ότι ὁ μὲν Ρήνος εἶναι πλησίον, καὶ οἱ Γερμανοί βαρέως φέ ρουσι καὶ τὸν θάνατον τοῦ ᾿Αριοβίστου καὶ τὰς πρόσθεν νέα καὶ ἡμῶν· ἡ δὲ Γαλατία φλεγμαίνει, διότι μετὰ τοσαύ τας ταπεινώσεις περιῆλθεν ὑπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ δήμου τῶν Ῥωμαίων καὶ ἐστερήθη τὴν πρόσθεν πολεμικὴν αὐτῆς δό ξαν. Τέλος δὲ τίς ἤθελε καταπείσῃ ἑαυτόν, ὅτι ὁ ᾿Αμβίο- ριξ ἄνευ ὡρισμένου λόγου προέβη εἰς τοιαύτην ἀπόφασιν; Η γνώμη. αὐτοῦ ἐν ἑκατέρῳ εἶναι ἀκίνδυνος" διότι, ἐὰν μὲν οὐ δὲν ὑπάρχη δεινότερον, ἀκινδύνως θέλουσι φθάσῃ εἰς τὴν ἐγγυτάτω λεγεῶνα· ἐὰν δὲ πᾶσα ἡ Γαλατία ὁμογνωμονή ση μετὰ τῶν Γερμανῶν, ἡ μόνη σωτηρία κεῖται ἐν τῇ τα χύτητα. Τοῦ Κόττα ὅμως καὶ ἐκείνων, οἵτινες διαφωνούσι, ἡ γνώμη τίνα έκβασιν ἔχει; ἐν ᾗ εἰμὴ ὁ παραυτίκα κίνδυ νες, ἀλλὰ γοῦν εἶναι ἐπίφοβος ὁ ἐκ μακροχρονίου πολιορ κίας λιμός.
30. Ταύτης τῆς ἀμφισβητήσεως καθ' ἑκάτερον μέρος γενομένης, ἐπειδὴ ὁ Κόττας καὶ οἱ ἑκατόνταρχοι τῶν
