τὸν Καίσαρα περὶ εἰρήνης, καὶ ὑπέσχοντο ὅτι θὰ δώσωσιν
ὁμήρους καὶ τὰ προσταχθησόμενα θὰ ἐκτελέσωσιν. Μετά
τούτων τῶν πρέσβεων ἦλθε καὶ ὁ Κόμμιος Ατρέβατος, ὅστις
ὡς ἀνωτέρω ἐδήλωσα, προεπέμφθη ὑπὸ τοῦ Καίσαρος εἰς
τὴν Βρετανίαν. Τοῦτον ἐκεῖνοι ἐκ τῆς νεὼς ἐξερχόμενον, ἐν
ᾧ δίκην πρεσβευτοῦ ἀπήγγειλε τὰς ἐντολὰς τοῦ Καίσαρος,
συνέλαβον καὶ εἰς τὰ δεσμὰ ἔῤῥιψαν· τότε δὲ μετὰ τὴν μάτ
χην ἔπεμψαν ὀπίσω καὶ ζητοῦντες εἰρήνην ἀπέδωκαν τὴν αἰτ
τίαν τοῦ πράγματος εἰς τὸν ὄχλον καὶ ἐξητήσαντο, νὰ συγ
χωρήση αὐτοὺς διὰ τὴν ἀπερισκεψίαν των. Ὁ δὲ Καῖσαρ
μεμψάμενος αὐτούς, διότι, ἐν ᾧ ἑκουσίως πέμψαντες πρέσ
βεις εἰς τὴν ἤπειρον ἐζήτησαν παρ' αὐτοῦ εἰρήνην, καὶ ἄνευ
αἰτίας ἐπήνεγκον πόλεμον κατ' αὐτοῦ, εἶπεν ὅμως ὅτι συγχω
ρεῖ τὴν ἀπερισκεψίαν αὐτῶν καὶ ἐπέταξεν ὁμήρους· ὧν ἐκεῖνοι
μέρος μὲν παραχρῆμα ἔδωκαν, μέρος δὲ ἐξ ἀπωτέρων τό
πων προσκληθὲν εἶπον ὅτι θέλουσι δώσῃ ἐντὸς ὀλίγων ἡμε
ρῶν. Ἐν τοσούτῳ διέταξαν τοὺς ἑαυτῶν νὰ μετοικήσωσιν εἰς
τοὺς ἀγρούς, καὶ οἱ ἄρχοντες ἤρξαντο πανταχόθεν νὰ συνέρ
χωνται καὶ νὰ συνιστῶσιν ἑαυτοὺς καὶ τὰς πόλεις αὐτῶν
εἰς τὸν Καίσαρα.
28. Διὰ τούτων ἐπιβεβαιωθείσης τῆς εἰρήνης, κατὰ τὴν τετάρτην ἡμέραν μετὰ τὴν εἰς Βρετανίαν ἄφιξίν του, αἱ ὀκτω καίδεκα νῆες, περὶ ὧν ἀνωτέρω ἐδηλώθη, αἱ φέρουσαι τοὺς ἱππεῖς, μαλακοῦ ἀνέμου τυχοῦσαι ἀπέπλευσαν ἐκ τοῦ ἀνω τέρου λιμένος. Αλλ' ἐν ᾧ αὗται προσήγγιζον εἰς τὴν Βρε τανίαν καὶ ἑωρῶντο ἐκ τοῦ στρατοπέδου, τοσοῦτος χειμών αἰφνιδίως ἐξηγέρθη, ὥστε οὐδεμία αὐτῶν ἐδύνατο νὰ εὐθυ δρομήσῃ, ἀλλ᾽ ἄλλαι μὲν ἐπανεφέροντο ἐκεῖσε, ὅθεν ἀνεχώ ρησαν, ἄλλαι δὲ μετὰ μεγάλου κινδύνου ἐξεβάλλοντο εἰς τὸ κατώτερον μέρος τῆς νήσου, ὅπερ εἶναι ἐγγύτερον τῆς δύσεως τοῦ ἡλίου· ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ῥίψασαι τὰς ἀγκύρας ἐπλη ροῦντο κυμάτων, ἐξ ἀνάγκης, καίπερ ἐναντιουμένης τῆς νυ κτός, ἀναχθεῖσαι εἰς τὸ πέλαγος ἐζήτησαν τὴν ἤπειρον.
29. Κατὰ τὴν αὐτὴν νύκτα συνέβη νὰ ἦναι πανσέληνος,
