πος κίνησις, αἱ μεταβολαὶ τῶν σκηνῶν, τὸ ἀλλεπάλληλον τῶν ἐντυπώσεων διετήρουν εἰς ἔντασιν τὸ νευρικὸν σύστημα. Ἤμεθα ψυχῇ τε καὶ σώματι ἀπηυδημένοι, ἀλλ’ ἔμενον στεγνὰ τὰ βλέφαρά μας.
Ἀλλ’ εἰς τοὺς κόλπους τοῦ γέροντος κρύπτουσα τὴν κεφαλὴν ἡ τάλαινα μήτηρ μου ἀφέθη τότε ὁλόκληρος εἰς τῆς λύπης τὴν κυριότητα, καὶ ἠκούοντο οἱ λυγμοί της, καὶ οἱ στεναγμοί της ἐξέσχιζον τὴν καρδίαν μου. Αἰ ἀδελφαί μου περιεκύκλωσαν τὴν μητέρα κλαίουσαι, ὁ δὲ πατήρ μου ἔκρυψεν ἐντὸς τῶν χειρῶν τὸ πρόσωπον, καὶ ἡ Ἀνδριάνα ἔδακνε τὰ δάκτυλά της, κ’ ἐγὼ ᾐσθάνθην τὴν καρδίαν μου ἀναβαίνουσαν εἰς τὸν λαιμόν μου, καὶ τοὺς ὀφθαλμούς μου θολούς, καὶ ἦτο γενικὸς ὁ θρῆνος καὶ ὁ κοπετὸς ὑπὸ τὴν ἐλαίαν, ἥτις μᾶς ἐσκίαζεν.
Ὁ γέρων ἀπέθεσεν ἐπὶ τοῦ ἐδάφους κλαίουσαν εἰσέτι τὴν μητέρα μου καὶ ὑπῆγε νὰ μᾶς προμηθεύσῃ τροφήν. Ἐπέστρεψε φέρων μιζύθρας· δὲν ἠδυνήθη νὰ εὔρῃ ἄλλο τι, οὐδ’ ἐπερίσσευε τεμάχιον ἄρτου καθ' ὅλην ἐκείνην τῶν δυστυχῶν τὴν συνάθροισιν. Μὲ τὰς μιζύθρας παρηγορήσαμεν τὴν πεῖνάν μας.
Ἐν τούτοις πλοῖον δὲν ἐφαίνετο, ὁ ἄνεμος δὲν ἐκόπαζεν, ἡ θάλασσα ἦτον ἀγρία, εἰς δὲ τὸ παράλιον ἐμένομεν ἄστεγοι, ἄσιτοι, ἀπροστάτευτοι. Ἂν οἱ Τοῦρκοι ἐπήρχοντο, ἄλλην δὲν εἴχομεν καταφυγὴν ἢ νὰ
