λησα μὲ ὀκτὼ τοῖς ἑκατὸν κέρδος, μετὰ δὲ τὸ ἐλαιόλαδον ἠγόρασα καὶ μετεπώλησα χαβιάριον μετὰ τῆς αὐτῆς ἐπιτυχίας καὶ ἐξηκολούθουν οὕτω δραστηρίως ἐργαζόμενος. Τὰ κέρδη κατόπιν ἐμετριάσθησαν, διότι ἐπῆλθε συναγωνισμός, ἀλλ’ οἱ κόποι μου ἀντημείβοντο πάντοτε, ἐντὸς δὲ ὀλίγων μηνῶν, ἀφοῦ ἔζησα μετὰ τῶν περὶ ἐμὲ καὶ ἀφοῦ ἐπανέφερον ἄνεσίν τινὰ ὑπὸ τῆς πτωχικῆς κατοικίας μας τὴν στέγην, τὸ κεφάλαιόν μου ἀπὸ πέντε χιλιάδων γροσίων ἀνήρχετο ἤδη εἰς ὀκτώ.
Ἔκτοτε πολλὰ χρήματα ἐκέρδισα καὶ πολλὰ ἔχασα. Χάριτι θείᾳ τὸ λαβεῖν ἀπέβη ἐν συνόλῳ μεγαλείτερον τοῦ δοῦναι, ὥστε σήμερον ἔχω τὴν ἱκανοποίησιν νὰ βλέπω διὰ τῶν ἱδρώτων μου ἐξησφαλισμένην τὴν ἄνετον τῶν τέκνων μου ὕπαρξιν. Ἀλλὰ τὴν γλυκύτητα τῶν πρώτων ἐκείνων εὐτελῶν κερδῶν οὐδέποτε κατόπιν ἠσθάνθην, οὐδ’ ἐξισοῦνται αἱ εὐχαριστήσεις καὶ τῶν ἐπιτυχεστέρων τοῦ μετέπειτα ἐμπορικοῦ μου βίου ἐπιχειρήσεων πρὸς τὴν χαρὰν τῆς πρώτης τῶν παστῶν ἰχθύων ἐκκαθαρίσεως.
Ἡ ἐκ τοῦ μηδενὸς προαγωγή, ἡ εὐτυχὴς ἔκβασις τῶν πρώτων μου ἀτομικῶν συνδυασμῶν, ἡ συναίσθησις ὅτι ἤμην εἰς θέσιν νὰ μὴ ἀφήσω πεινῶσαν τὴν μητέρα καὶ τὰς ἀδελφάς μου, ἡ ἐλπὶς τὴν ὁποίαν αἱ πρῶται ἐκεῖναι ἀπαρχαὶ μοὶ ἔδιδον διὰ τὸ μέλλον,
