Τερισταίους, οἵτινες εἶχον καταπιεσθῇ δι' αιφνιδίου λη
στείας καὶ ἐφόδου αὐτῶν. Αὐτὸς δὲ ἀπέρχεται πρὸς ἐρήμο
σιν καὶ λεηλασίαν τῆς χώρας τοῦ ᾿Αμβιόριγος· ἐπειδὴ δὲ
ἀπηλπίσθη νὰ ἐπαναγάγῃ αὐτὸν καταπεπληγμένον καὶ φεύ
γοντα εἰς τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ, ἀμέσως μετ' ἐκεῖνο ἐνόμιζε πρέ
τον εἰς τὴν ἀξιοπρέπειαν αὐτοῦ νὰ ἐρημώσῃ ἐπὶ τοσοῦτον τὴν
χώραν αὐτοῦ πολιτῶν, οἰκιῶν καὶ κτηνῶν, ὥστε ὁ ᾿Αμβίοριξ
διὰ τὸ μῖσος τῶν οἰκείων, ἐάν τινα ἡ τύχη ἐναπέλειπε, μη-
δόλως νὰ δύναται νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν πόλιν διὰ τὰς του
σαύτας συμφοράς.
25. Αφοῦ δὲ διέπεμψε ἀπανταχῇ τῆς χώρας ἢ λεγεών νας ἢ ἐπικουρικόν, καὶ πάντα ἠρήμωσε διὰ σφαγῶν, πυρ καιῶν καὶ ἀρπαγῶν, πολλοὺς φονεύσας ἢ συλλαβὼν πέμπει τὸν Δαβιηνὸν μετὰ δύο λεγεώνων εἰς τοὺς Τρηουΐρους, ὧν ἡ πόλις διὰ τὴν γειτνίασιν τῆς Γερμανίας ἐξησκημένη διὰ τῶν καθημερινῶν πολέμων δεν διέφερε πολὺ τῶν Γερμανών κατὰ τὸν πολιτισμὸν καὶ τὴν ἀγριότητα οὐδὲ ἐποίει ποτέ τὰ ἐπιτεταγμένα, εἰμὴ ἀναγκασθεῖσα ὑπὸ στρατοῦ.
26. Εν τοσούτῳ ὁ ὕπαρχος Γάϊος Κανίνιος γινώσκων, ὅτι μέγα πλήθος ἐχθρῶν συνῆλθεν εἰς τὴν χώραν τῶν Πικτόνων ἐξ ἐπιστολῶν καὶ ἀγγέλων τοῦ Δουρατίου, ὅστις πάντοτε διέ- μεινε πιστὸς εἰς τὴν φιλίαν τῶν Ῥωμαίων, καί τοι μέρος τι τῆς πόλεως αὐτοῦ ἀπέστη, πορεύεται ἐπὶ τὴν πόλιν Αί μωνον. ἐνταῦθα πλησιάζει καὶ πληροφορηθεὶς μὲν παρὰ τῶν αἰχμαλώτων ὅτι ὁ Δούμνακος, ὁ ἡγεμὼν τῶν ᾿Ανδῶν, μετὰ πολλῶν χιλιάδων ἀνδρῶν κλείσας τὸν Δουράτιον ἐν Διμώνῳ πολιορκεῖ αὐτόν, ἀλλὰ μὴ τολμῶν νὰ συμβάλῃ εἰς μάχην τὰς λεγεώνας ἀσθενεῖς πρὸς τοὺς ἐχθρούς, ἐστρατοπέδευσεν ἐν τόπῳ ὀχυρῷ. Ὁ δὲ Δούμνακος μαθὼν ὅτι πλησιάζει ὁ Κατ νίνιος μεταστρέψας πάσας τὰς δυνάμεις ἐπὶ τὰς λεγεῶνας ἐπεχείρησε νὰ πολιορκήσῃ τὸ στρατόπεδον τῶν Ῥωμαίων. Πλείστας δὲ ἡμέρας καταναλώσας περὶ τὴν πολιορκίαν καὶ μετὰ μεγάλην τῶν ἑαυτοῦ βλάβην οὐδὲν τῶν ὀχυρωμά 16
