πέμπουσι πρέσβεις καὶ ὁμήρους μεταχειρισθέντες ὡς παραι
τητὰς τοὺς Ῥήμους, ὧν ὑπὸ τὴν προστασίαν ἦσαν: λαμβάν
νουσι τὴν αὐτὴν ἀπόκρισιν. Ὁ δὲ Καίσαρ περαίνει τὴν σύν
οδον καὶ ἐπιτάττει ἱππεῖς εἰς τὰς πόλεις.
5. Εἰρηνεύσας λοιπὸν τοῦτο τὸ μέρος τῆς Γαλατίας ἐφί στησιν ὅλον τὸν νοῦν καὶ τὴν προσοχὴν εἰς τὸν πόλεμον τῶν Τρηουΐρων καὶ τοῦ ᾿Αμβιόριγος. Διατάττει τὸν Καβαρῖνον μετὰ τοῦ ἱππικοῦ τῶν Σενόνων να πορεύηται μεθ᾿ ἑαυτοῦ, ἵνα μὴ ταραχή τις τῆς πόλεως προέλθη ἢ ἐκ τῆς ἐκδικήσεως αὐτοῦ ἢ ἐκ τοῦ μίσους, οὗ ἐγένετο ἄξιος. Ταῦτα διατάξας, ἐπειδὴ ἐθεώρει ὡς βέβαιον ὅτι ὁ ᾿Αμβίοριξ δὲν θὰ συνάψη κρίσιμον μάχην, περιεσκόπει κατά διάνοιαν τὰ λοιπὰ αὐτοῦ βουλεύματα. Οι Μενάπιοι ἦσαν γείτονες τῶν Ἐβουρωνῶν, ὠχυρωμένοι διὰ συνεχῶν ἑλῶν καὶ δασῶν, οἵτινες μόνοι ἐκ τῶν Γαλατῶν οὐδέποτε εἶχον πέμψη πρέσβεις περὶ εἰρήνης πρὸς τὸν Καίσαρα. Εγίνωσκε δὲ ὅτι ὁ ᾿Αμβίοριξ είχε ξενίαν πρὸς αὐτούς· ὡσαύτως δὲ εἶχε μάθῃ ὅτι διὰ τῶν Γρηουΐρων εἶχε συνάψῃ φιλίαν πρὸς τοὺς Γερμανούς. Ενόμιζε λοιπὸν ὅτι πρέπει, πρὶν ἢ διὰ πολέμου προσβάλῃ αὐτὸν, νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπ' αὐτοῦ ταύτας τὰς ἐπικουρίας, ἵνα μὴ ἀπελπισθεὶς περὶ τῆς σωτηρίας ἢ παρὰ τοῖς Μεναπίοις ἀποκρυφθῇ ἢ ἀναγκα σθῇ νὰ συνενωθῇ μετὰ τῶν πέραν τοῦ Ρήνου Γερμανών. Τοῦτο ἀποφασίσας πέμπει ὅλου τοῦ στρατοῦ τὰς ἀποσκευάς πρὸς τὸν Λαβιηνὸν εἰς τὴν χώραν τῶν Τρηουΐρων καὶ δια τάττει δύο λεγεώνας νὰ ἀπέλθωσι πρὸς αὐτόν· αὐτὸς δὲ μετὰ πέντε εὐζώνων λεγεώνων ἀπέρχεται εἰς τὴν χώραν τῶν Μεναπίων. ᾿Εκεῖνοι δὲ οὐδεμίαν δύναμιν συναθροίσαντες, ἀλλὰ πεποιθότες εἰς τὸ ἐπίκαιρον τοῦ τόπου καταφεύγουσιν · εἰς τὰ δάση καὶ τὰ ἔλη καὶ ἐνταῦθα πάντα τὰ ἑαυτῶν συγκ κομίζουσι.
6. Ὁ δὲ Καίσαρ μερισάμενος τὰς δυνάμεις πρὸς τὸν ὕπαρχον Γάϊον Φάβιον καὶ τὸν ταμίαν Μάρκον Κράσσον καὶ ταχέως κατασκευάσας γεφύρας εἰσβάλλει τριμερῶς, πυρπο λεῖ τὰ οἰκοδομήματα καὶ τὰς κώμας καὶ γίνεται κύριος με τ