μέρος καὶ νὰ παραινῇ, νὰ διαμείνωσιν ἐν τῇ ἠπείρῳ· διὰ τοῦ
φόβου κατέπληττεν ὅτι δηλαδὴ ὄχι ἄνευ αιτίας ἡ Γαλατία
ἀπογυμνοῦται πάντων τῶν εὐγενῶν· διότι σκοπὸς τοῦ Καί
σαρός εἶναι, διαβιβάσας εἰς τὴν Βρετανίαν πάντως, όσους φο
βεῖται νὰ φονεύσῃ πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν τῆς Γαλατίας, ἐκεῖ
νὰ ἀποκτείνῃ καὶ αὐτὸς μὲν ἔδεδεν εἰς τοὺς ἄλλους τὸν λό
γον του, παρ' αὐτῶν δὲ ἀπήτει. ἔναρκον ὑπόσχεσιν, ὅτι ἀπὸ
καινας βουλῆς· θὰ ἐκτελέσωσιν ὅ,τι ἤθελον κατανοήσῃ ὠφέ
λιον τῇ Γαλατία. Ταῦτα παρὰ πλείστων ἀναγγέλονται εἰς
τὸν Καθαρα.
7. Ο Καίσαρ μαθὼν ταῦτα, ἐπειδὴ ἀπέδιδε τοσαύτην ἀξίων εἰς τὴν πάλιν τῶν Αἰδούων, ἐνόμιζεν ὅτι, δι' οιουδή ποτε τρόπου δύναται, πρέπει να περιορίση καὶ διὰ φόβου νὰ ἀποτρέψῃ τὸν Δουμνόριγα· ἀλλ' ἐπειδὴ ἔβλεπεν ὅτι ἡ ἀφρο σύνη αὐτοῦ προχωρεῖ πορρωτέρω, ἐνόμιζεν ὅτι πρέπει νὰ προνοήση, μὴ ἐπενέγκη βλάβην τινὰ εἰς ἑαυτὸν καὶ τὴν που λιτείαν. Όθεν περὶ τὰς πέντε καὶ εἴκοσιν ἡμέρας ἐν τῷ τό πῳ τούτῳ διατρίψας, ἐπειδὴ ἐκώλυε τὸν ἀπόπλουν ὁ ἀργές στης άνεμος (Κότας), ὅστις ἐπὶ μέγα μέρος ὅλου τοῦ ἔτους συνειθίζει νὰ πνέῃ ἐν τοῖς τόποις τούτοις, ἐπεμελεῖτο να διατηρῇ μὲν ἐν τῷ καθήκοντι τὸν Δουμνόριγα, οὐχ ἧττον όμως να γινώαση πάσας αὐτοῦ τὰς βουλὰς· τέλος εὐπλοίας τυχών διατάσσει τους στρατιώτας καὶ τοὺς ἱππεῖς νὰ ἐπιβῶσι τῶν νεῶν. ᾿Αλλὰ πάντων περὶ τοῦτο ἐνασχολουμένων, ὁ Δούμνορος μετὰ τῶν ἱππέων τῶν Αἰδούων ἐν ἀγνοία του Καίσαρος ἤρξατο νὰ ἀναχωρῇ ἀπὸ τοῦ στρατοπέδου οἴκαδε. Ἐπὶ τὰ ἀγγελία ταύτῃ ὁ Καΐσαρ ἀναβαλὼν τὸν ἀπόπλουν καὶ πάντα ὕστερα θέμενος μέγα μέρος τοῦ ἱππικοῦ πέμπει πρὸς καταδίωξιν αὐτοῦ καὶ διατάττει νὰ ἐπαναφέρωσιν αὐ των φρονῶν ὅτι αὐτοῦ ἀπόντος οὐδὲν ὡς ἔμφρων θὰ πράξη οὗτος, δι τις αὐτοῦ παρόντος παραμέλησε τὰς διαταγάς του. Καὶ τῷ ὄντι ἐκεῖνος ἀνακαλούμενος ήρξατο νὰ ἀνθίσταται καὶ ἐκ χειρὸς νὰ ἀμύνηται καὶ νὰ ἐπικαλῆται τὴν πίστιν τῶν ἑκατοῦ; πολλάκις ἀναβοῶν ὅτι εἶναι ἐλεύθερος καὶ ἐξ
