1. Ἐπὶ τῆς ὑπατείας Λευκίου Δομιτίου καὶ ᾿Αππίου Κλαυδίου ὁ Καΐσαρ ἀναχωρεῖ ἐκ τῶν χειμαδίων εἰς τὴν ταλίαν, ὅπως κατ' ἔτος συνείθιζε νὰ κάμνῃ, καὶ παραγγέλλει εἰς τοὺς ὑπάρχους, οὓς εἶχεν ἐπιστήσῃ εἰς τὰς λεγεώνας, νὰ φροντίσωσιν, ὅσον τὸ δυνατὸν πλείστας ναῦς κατὰ τὸν χει μῶνα να ναυπηγήσωσι καὶ τὰς παλαιὰς νὰ πισκευάσωσι. Τούτων τὸ μέτρον καὶ τὸ σχῆμα ὑποδείκνυσι. Καὶ πρὸς μὲν τὴν ταχύτητα τῆς φορτώσεως καὶ τὰς νεωλκίας κατασκευά- ζει αὐτὰς ὀλίγον ταπεινοτέρας ἐκείνων, ἃς συνειθίζομεν να μεταχειριζώμεθα ἐν τῇ καθ᾿ ἡμᾶς θαλάσσῃ, καὶ τοῦτο τόσο μᾶλλον, καθ' ὅσον εἶχε μάθῃ ὅτι διὰ τὰς συχνὰς τῶν ῥευ μάτων μεταβολὰς ἧττον μεγάλα κύματα ἐκεῖ ἐγείρονται, πρὸς δὲ τὴν μετακόμισιν φορτίων καὶ πολλῶν ὑποζυγίων κατασκευάζει αὐτὰς ὀλίγον εὐρυτέρας ἐκείνων, ἃς μεταχει ριζόμεθα ἐν ταῖς λοιπαῖς θαλάσσαις. Παραγγέλλει δι, πᾶσαι αὗται νὰ γείνωσι κωπήρεις, πρὸς δὲ ἡ ταπεινότης πολύ σου τελεῖ. Τὰ δὲ ἀναγκαῖα πρὸς ἐξοπλισμὸν νεῶν διατάττει νὰ προσκομισθῶσιν ἐκ τῆς Ισπανίας. Αὐτὸς δὲ, περανθείσιν τῶν συνόδων τῆς ἐντὸς Γαλατίας, ἀπέρχεται εἰς τὴν Ἰλλυρι κὴν, διότι ἤκουεν ὅτι τὸ ὄμορον τῇ ἐπαρχίᾳ μέρος ἐρημος. ται δι' ἐπιδρομῶν ὑπὸ τῶν Πειρουστῶν. Ἐκεῖ ἐλθὼν παραγω γέλλει εἰς τὰς πόλεις στρατιώτας καὶ διατάττει νὰ συνέλα θωσιν εἰς ὡρισμένον τόπον. Ἐπὶ τῇ ἀγγελία ταύτη οἱ Πει ροῦσται πέμπουσι πρέσβεις πρὸς αὐτὸν, ἵνα διδάξωσιν ὅτι οὐδὲν τούτων ἐγένετο ἀπὸ κοινῆς βουλῆς, καὶ δηλοῦσιν ὅτι εἶναι ἕτοιμοι, παντὶ τρόπῳ νὰ ἀποδώσωσι δίκην τῶν ἀδι κιῶν. Ο Καίσαρ ἀκούσας μετὰ προσοχῆς τὸν λόγον αὐτῶν RANEM2IRMIO KPH H
