Μετάβαση στο περιεχόμενο

Τοσυλικό οξύ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Τοσυλικό οξύ
Γενικά
Όνομα IUPAC4-μεθυλοβενζολο-1-σουλφονικό οξύ
Άλλες ονομασίεςπαρατολουενοσουλφονικό οξύ (p-τολουενοσουλφονικό οξύ), τοσικό οξύ, PTSA, TsOH, pTsOH
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύποςC7H8O3S
Μοριακή μάζα172,20 (το άνυδρο)
190,22 (το μονοένυδρο)
Αριθμός CAS104-15-4
6192-52-5 (το μονοένυδρο)
SMILESCc1ccc(cc1)S(=O)(=O)O
PubChem CID6101
ChemSpider ID5876
Δομή
Φυσικές ιδιότητες
Σημείο τήξης105 έως 107 °C το μονοένυδρο
38 °C (311 K) το άνυδρο
Σημείο βρασμού140 °C (413 K)
σε πίεση 20 mmHg
Πυκνότητα1,72 gr/cm3
Διαλυτότητα
στο νερό
670 gr/λίτρο
Εμφάνισηλευκό στερεό
Χημικές ιδιότητες
Επικινδυνότητα
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa).

Η τοσυλικό οξύ (βραχυγραφία TsOH) ή παρατολουενοσουλφονικό οξύ (βραχυγραφία PTSA), ή και τοσικό οξύ είναι οργανική χημική ένωση με μοριακό χημικό τύπο C7H8O3S. Σε καθαρή μορφή είναι λευκό στερεό, εξαιρετικά ευδιάλυτο στο νερό (και πολύ υγροσκοπικό), διαλυτό στις αλκοόλες και σε άλλους πολικούς οργανικούς διαλύτες.[1] Η ομάδα ενώσεων με μοριακό τύπο CH3C6H4SO2 είναι γνωστή ως «ομάδα του τοσυλίου» και συναντάται συχνά με τις βραχυγραφίες Ts ή Tos. Συνήθως το «TsOH» αναφέρεται στην ένυδρη μορφή της ουσίας με ένα μόριο νερού (μονοένυδρο): C7H8O3S.H2O.[1]

Το τοσυλικό οξύ, όπως και άλλα αρυλικά σουλφονικά οξέα είναι ισχυρό οργανικό οξύ. Είναι περίπου ένα εκατομμύριο φορές ισχυρότερο από το βενζοϊκό οξύ.[1] Είναι ένα από τα λίγα ισχυρά οξέα που είναι στερεό σε καθαρή μορφή και έτσι μπορεί να ζυγίζεται και να αποθηκεύεται με ευκολία.

Παραγωγή και χρήσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τοσυλικό οξύ παρασκευάζεται σε βιομηχανική κλίμακα με αντίδραση προσθήκης στο τολουόλιο. Οι ποσότητες που λαμβάνονται με αυτή τη μέθοδο περιέχουν συνήθως ίχνη προσμίξεων βενζολοσουλφονικού οξέος και θειικού οξέος. Το μονοένυδρο TsOH περιέχει επίσης νερό. Οι προσμίξεις μπορούν να αφαιρεθούν με επανακρυστάλλωση από το πυκνό υδατικό διάλυμά του, ακολουθούμενη από αζεοτροπική ξήρανση μαζί με τολουόλιο.[2]

Το TsOH χρησιμεύει, ως ισχυρό και διαλυτό σε οργανικούς διαλύτες οξύ, στην οργανική σύνθεση, όπου, εκτός των άλλων, καταλύει αντιδράσεις. Παραδείγματα χρήσεώς του είναι:

Τα αλκυλοτοσύλια είναι αλκυλιωτικοί παράγοντες, επειδή η τοσυλική ρίζα είναι ομάδα «αποσύρσεως ηλεκτρονίων» και ταυτοχρόνως καλή «ομάδα αποχωρήσεως». Οι εστέρες του τοσυλικού οξέος δίνουν αναγόμενοι τον αντίστοιχο υδρογονάνθρακα. Ως αποτέλεσμα, η «τοσυλίωση» ακολουθούμενη από αναγωγή επιτρέπει την αφοξυγόνωση των αλκοολών.

Σε ένα περιώνυμο παράδειγμα χρήσεως της τοσυλικής ρίζας, το 2-νορβορνυλικό κατιόν αντικαθίσταται από το 7-νορβορνενυλοτοσυλικό κατιόν. Η αντίδραση αυτή είναι 1011 φορές ταχύτερη από τη διάλυση του αντι-7-νορβορνυλ-παρατολουενοσουλφονικού κατιόντος.[6]

Από την άλλη, τα τοσύλια είναι προστατευτική ομάδα για τις αλκοόλες.[7]

CH3C6H4SO3H + H2O → C6H5CH3 + H2SO4.

Αυτή είναι μια γενική αντίδραση των αρυλικών σουλφονικών οξέων.[9][10]


  1. 1 2 3 Baghernejad, Bita (31 August 2011). «Application of p-toluenesulfonic Acid (PTSA) in Organic Synthesis». Current Organic Chemistry 15 (17): 3091-3097. doi:10.2174/138527211798357074.
  2. Armarego, W.L.F. (2003). Purification of Laboratory Chemicals (8η έκδοση). Οξφόρδη: Elsevier Science. σελ. 612. ISBN 978-0-12-805457-4.
  3. H. Griesser κ.ά.: «3-Nitropropanal, 3-Nitropropanol, and 3-Nitropropanal Dimethyl Acetal», περιοδικό Organic Syntheses, συγκεντρωτ. τόμος 10 (έτος 2004), σελ. 577
  4. Furuta, K., Gao, Q.-z. και Yamamoto, H.: «Chiral (Acyloxy)borane Complex-catalyzed Asymmetric Diels-Alder Reaction: (1R)-1,3,4-Trimethyl-3-cyclohexene-1-carboxaldehyde», Organic Syntheses, συγκεντρωτ. τόμος 9 (έτος 1998), σελ. 722
  5. Imwinkelried, R., Schiess, M., και D. Seebach: «Diisopropyl (2S,3S)-2,3-O-isopropylidenetartrate», Organic Syntheses, συγκεντρωτ. τόμος 8 (έτος 1993), σελ. 201
  6. Winstein, S.; Shatavsky, M.; Norton, C.; Woodward, R.B. (1955-08-01). «7-Norbornenyl and 7-Norbornyl cations». Journal of the American Chemical Society 77 (15): 4183-4184. doi:10.1021/ja01620a078. ISSN 0002-7863.
  7. «Nucleophilic Substitution».
  8. L. Field και J.W. McFarland: «p-Toluenesulfonic Anhydride», Organic Syntheses, συγκεντρωτ. τόμος 4 (έτος 1963), σελ. 940
  9. C.M. Suter (1944). The Organic Chemistry of Sulfur. Νέα Υόρκη: John Wiley & Sons. σελίδες 387-388.
  10. J.M. Crafts (1901). «Catalysis in concentrated solutions». J. Am. Chem. Soc. 23 (4): 236-249. doi:10.1021/ja02030a007. https://zenodo.org/record/1901301.