Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Ειδομένης

Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 11/10/2014.

Θεσσαλονίκη – Ειδομένη Σιδηροδρομική Γραμμή Εμπορική Σιδηροδρομική Γραμμή
Άποψη του σιδηροδρομικού σταθμού Γέφυρας επί της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Ειδομένης.
Πληροφορίες
Ιδιοκτησία	Σιδηρόδρομοι Ελλάδος
Περιοχή	Κεντρική Μακεδονία, Ελλάδα
Είδος	Εμπορικός σιδηρόδρομος
Δίκτυο	TEN-R
Κατάσταση	Σε λειτουργία
Σταθμοί	16
Ιστότοπος	hellenicrailways.gr
Λειτουργία
Έναρξη λειτουργίας	1872
Διαχειριστής Υποδομής	Σιδηρόδρομοι Ελλάδος
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Μήκος γραμμής	77.248 m
Εύρος γραμμής	1.435 mm (κανονικό εύρος)
Ηλεκτροκίνηση	25 kV AC, 50 Hz
Μέγιστη ταχύτητα	150 km/h
Διαδρομή Θεσσαλονίκη προς Λιμένα Θεσσαλονίκης Διαλογή προς Αθήνα / Φλώρινα Εγνατία Οδός προς Αλεξανδρούπολη ποταμός Γαλλικός Αγχίαλος ενωτική γραμμή προς Αθήνα Άγιος Αθανάσιος Α/Δ 1 Γέφυρα E.O Κουφαλίων - Καστανά Πρόχωμα Καστανάς Ε.Ο 1 Ακροπόταμος Άσπρος Λιμνότοπος Πολύκαστρο (νέος) αποξηλωμένη γραμμή προς Καλίνδρια Πολύκαστρο τοπική Ε.Ο ποταμός Αξιός Αξιούπολη σήραγγα Πευκοδάσους Μικρό Δάσος Παιονία ποταμός Αξιός Δογάνη Ειδομένη σύνορα Ελλάδας - Βόρειας Μακεδονίας προς Γεύγελη Αυτό το διάγραμμα: προβολή συζ. επεξ.

Η Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης – Ειδομένης, παλαιότερα γνωστή ως Θεσσαλονίκης – Σκοπίων, αποτελεί μια ελληνική περιφερειακή σιδηροδρομική γραμμή που ενώνει τη Θεσσαλονίκη με την Ειδομένη και ενδιάμεσους σταθμούς. Από το 2020, η γραμμή φιλοξενεί αμιγώς εμπορικά δρομολόγια και αποτελεί μέρος του βασικού ελληνικού σιδηροδρομικού κορμού ΠΑΘΕ (Πάτρα – Αθήνα – Θεσσαλονίκη – Ειδομένη).

Η γραμμή Θεσσαλονίκης – Ειδομένης αποτελεί τμήμα του ιστορικού δικτύου των Ανατολικών Σιδηροδρόμων («Chemins de fer Οrientaux» - CO), της οποίας η κατασκευή ξεκίνησε το 1873 από την τότε Οθωμανική αυτοκρατορία με σκοπό την ένωση της Θεσσαλονίκης με το Βελιγράδι και κατ’ επέκταση με τα Ευρωπαϊκά κράτη.^[1]

Το έργο είχε αναλάβει ο βαυαρό-εβραίος τραπεζίτης Maurice de Hirsch

Από το 1998, οπότε και παραδόθηκε πλήρως στην εκμετάλλευση, η γραμμή είναι ηλεκτροδοτούμενη και εξυπηρετεί ελκτικές μονάδες συμβατές με το ευρωπαϊκό σύστημα των 25.000V / 50Hz.^[2]

Σήμερα, η γραμμή έχει υποβαθμιστεί όσον αφορά το επιβατικό έργο χωρίς να προσφέρει διεθνείς, εθνικές, διαπεριφερειακές ή προαστιακές υπηρεσίες. Κάποτε εξυπηρετούσε συνδέσεις με άλλες ευρωπαϊκές χώρες και για συγκεκριμένες περιόδους του έτους (θερινή τουριστική περίοδος).

Το εμπορευματικό έργο είναι αρκετά σημαντικό, για τα δεδομένα του ελληνικού σιδηροδρόμου, καθώς πλέον της σύνδεσης του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης με τις βαλκανικές χώρες προσφέρει σύνδεση μεταξύ του Λιμανιού του Πειραιά με την Κεντρική Ευρώπη.

Έχει κατασκευαστεί παραλλαγή (νέα σύγχρονη χάραξη) της διαδρομής μεταξύ Πολυκάστρου και Ειδομένης μήκους 20,60 χιλιομέτρων.

Η γραμμή συνδέει το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης με το μεθοριακό σταθμό της Ειδομένης. Εντάχθηκε σε ευρωπαϊκά και εθνικά αναπτυξιακά προγραμμάτων προκειμένου να αναβαθμιστεί με σκοπό να προσφέρει υψηλές επιδόσεις και επίπεδα ασφαλείας. Στην παρούσα φάση πρόκειται για μία μονή γραμμή, ηλεκτροδοτούμενη υπό τάση 25.000V / 50Hz, σηματοδοτούμενη-τηλεδιοικούμενη, εξοπλισμένη με εξοπλισμό ETCS επιπέδου 1 και η χάραξή της μπορεί να επιτρέψει ταχύτητες έως 160 χλμ/ώρα.

Με την ολοκλήρωση της σηματοδότησης και του ETCS το 2027, υπάρχει η ελπίδα της επανέναρξης των διεθνών δρομολογίων προς τα Δυτικά Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη.^[3]

Οι κυριότεροι σταθμοί της γραμμής είναι:

• Ειδομένη
• Πολύκαστρο (παλαιός και νέος)
• Θεσσαλονίκη