Σεργκέι Τερπιγκόρεφ
| Σεργκέι Τερπιγκόρεφ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 12ιουλ. / 24 Μαΐου 1841γρηγ. (επικαιρωποιημένο Ιουλιανό με Γρηγοριανό (κοσμικό) ημερολόγιο)[1] d:Q4321028[2] |
| Θάνατος | 13ιουλ. / 25 Ιουνίου 1895γρηγ. (επικαιρωποιημένο Ιουλιανό με Γρηγοριανό (κοσμικό) ημερολόγιο)[3] Αγία Πετρούπολη[2][4] |
| Ψευδώνυμο | Сергей Атава[5] και Sergej Atava[6] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ρωσική Αυτοκρατορία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ρωσικά |
| Σπουδές | Σχολή Νομικής, Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | συγγραφέας[2] |
| Περίοδος ακμής | 1861 |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Σεργκέι Νικολάγιεβιτς Τερπιγκόρεφ (ρωσ. Серге́й Никола́евич Терпиго́рев , 12 Μαΐου 1841 – 13 Ιουνίου 1895) ήταν Ρώσος συγγραφέας, γνωστός με το ψευδώνυμο Σεργκέι Ατάβα (ρωσ. Атава), που στα έργα του ασχολήθηκε κυρίως με τις συνέπειες από την κατάργηση της δουλοπαροικίας.
Γεννήθηκε στο χωριό Νικόλσκι, κοντά στην πόλη Ούσμαν του Κυβερνείου του Ταμπόφ (σήμερα Όμπλαστ του Λίπετσκ) σε μια οικογένεια ευγενικής καταγωγής αλλά φτωχή. Το 1861-1862 σπούδασε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης. Για την ανάμιξή του στις φοιτητικές αναταραχές της εποχής, ο Τερπιγκόρεφ εξορίσθηκε και στάλθηκε στο οικογενειακό κτήμα της μητέρας του, όπου έζησε 5 χρόνια υπό αστυνομική παρακολούθηση.
Κατά την περίοδο αυτή ο Τερπιγκόρεφ απεφάσισε να συλλέξει υλικό για τη συγγραφή δοκιμίων πάνω σε κοινωνικά θέματα. Τα έστειλε στο περιοδικό Ρωσική λέξη (Russkoye Slovo) και στην εφημερίδα Η φωνή (Γκόλος) της Αγίας Πετρουπόλεως. Τα κείμενα αυτά κατήγγελλαν την απάτη και την καταπάτηση δημόσιας γης από τους γαιοκτήμονες, ενώ φανέρωναν τη σκληρή ζωή των απλών ανθρώπων.
Το 1867, όταν έληξε η περίοδος της εξορίας του, ο Τερπιγκόρεφ επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη. Δημοσίευσε μια σειρά άρθρων για τη ζωή στη ρωσική στέπα στο λαϊκό περιοδικό Σημειώσεις της Πατρίδας (Οτετσεστβένιε Ζαπίσκι), υπό το ψευδώνυμο «Σεργκέι Ατάβα». Σε αυτά σχολίαζε την κακή κατάσταση των πραγμάτων μετά την Απελευθέρωση των δουλοπάροικων του 1861. Τον Ιανουάριο του 1880 συνέχισε με δοκίμια στο ίδιο περιοδικό με θέμα τη φτώχεια και αργότερα κυκλοφόρησε ένα βιβλίο με δοκίμιά του υπό τον γενικό τίτλο Ταραγμένες σκιές, που τον κατέστησε ευρύτερα γνωστό. Μεταγενέστερες συλλογές κειμένων του ήταν μεταξύ άλλων Το κίτρινο βιβλίο και Ιστορικές αφηγήσεις και αναμνήσεις.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Τερπιγκόροφ άρχισε να γράφει ένα μυθιστόρημα με τον τίτλο Ο πάγος έσπασε, αλλά δεν μπόρεσε να το ολοκληρώσει, καθώς πέθανε στην Αγία Πετρούπολη σε ηλικία 54 ετών.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Краткая литературная энциклопедия». (Ρωσικά) Συνοπτική Λογοτεχνική Εγκυκλοπαίδεια. Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1962.
- 1 2 3 «Краткая литературная энциклопедия». (Ρωσικά) Συνοπτική Λογοτεχνική Εγκυκλοπαίδεια. Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1962.
- ↑ «Краткая литературная энциклопедия». (Ρωσικά) Συνοπτική Λογοτεχνική Εγκυκλοπαίδεια. Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1962.
- ↑ «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2015.
- ↑ Σεμιόν Βενγκέροφ: «Терпигорев, Сергей Николаевич» (Ρωσικά)
- ↑ Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. js2008439146. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2020.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το λήμμα «Ατάβα Σέργιος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 239
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Σεργκέι Τερπιγκόρεφ στο Wikimedia Commons