Ρογήρος του Γουέντοβερ

Ο Ρογήρος τού Γουέντοβερ, αγγλ.: Roger of Wendover (απεβ. 6 Μαΐου 1236), πιθανώς καταγόμενος από το Γουέντοβερ τού Μπάκιγχαμσιρ, ήταν Άγγλος χρονικογράφος του 13ου αι.

Σε αβέβαιη ημερομηνία έγινε μοναχός στο αβαείο τού Σαιντ Ώλμπανς. Στη συνέχεια διορίστηκε ηγούμενος τού κελιού τού Μπελβουάρ, αλλά έχασε αυτό το αξίωμα στα πρώτα χρόνια τού Ερρίκου Γ΄, αφού κρίθηκε ένοχος για σπατάλη των προσόδων. Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε στο Σαιντ Ώλμπανς, όπου απεβίωσε στις 6 Μαΐου 1236.

Ο Ρογήρος είναι ο πρώτος στη σειρά σημαντικών χρονικογράφων, που εργάστηκαν στο Σαιντ Ώλμπανς. Το πιο γνωστό χρονικό του, με τίτλο Flores Historiarum (Άνθη τής Ιστορίας), βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε υλικό, που υπήρχε ήδη στο Σαιντ Ώλμπανς. Ο πραγματικός πυρήνας τού πρώιμου μέρους των Ανθών τής Ιστορίας τού Ρογήρου υποτίθεται ότι ήταν η συλλογή τού Ιωάννη τής Κέλλας (γνωστού και ως Ιωάννη τού Γουόλινγκφορντ), ο οποίος ήταν ηγούμενος τού Σαιντ Ώλμπανς από το 1195 έως το 1214, αν και αυτό δεν είναι σαφές.

Το έργο τού Ιωάννη ξεκίνησε από το έτος 1188, και αναθεωρήθηκε και συνεχίστηκε από τον Ρογήρο μέχρι το 1235, το έτος πριν από το τέλος του. Ο Ρογήρος ισχυρίζεται στον πρόλογό του ότι επέλεξε «από τα βιβλία καθολικών συγγραφέων άξια αναγνώρισης, όπως ακριβώς συλλέγονται λουλούδια διαφόρων χρωμάτων από διάφορους τομείς». Ως εκ τούτου, ονόμασε το έργο του Flores Historiarum —ένας τίτλος που διατηρήθηκε τον 14ο αι. σε ένα μακρύ σύνολο έργων από διάφορους συγγραφείς. Ξεκίνησε στο Σαιντ Ώλμπανς με βάση το Χρονικό τού Μάθιου Πάρις και τελικά ολοκληρώθηκε στο Γουέστμινστερ μέχρι το έτος 1326. Το έργο αποδιδόταν για καιρό σε έναν «Ματθαίο τού Γουέστμινστερ», αλλά τώρα είναι γνωστό ότι δεν υπήρξε ποτέ πραγματικός χρονικογράφος με αυτό το όνομα.

Το έργο τού Ρογήρου, όπως και των περισσότερων χρονικογράφων, εκτιμάται όχι τόσο για όσα συγκέντρωσε από προηγούμενους συγγραφείς, όσο για την πλήρη και ζωντανή αφήγηση σύγχρονων γεγονότων, από το 1216 έως το 1235. Ένα παράδειγμα είναι η περιγραφή του για τη δράση των στρατευμάτων τού βασιλιά Ιωάννη στο βορρά, κατά τη διάρκεια τού πικρού πολέμου στο τέλος τής βασιλείας του:

Όλη η γη ήταν καλυμμένη με αυτά τα μέλη τού διαβόλου σαν ακρίδες, που συγκεντρώθηκαν για να εξαλείψουν τα πάντα από προσώπου γης: διότι, τρέχοντας με γυμνά σπαθιά και μαχαίρια, λεηλάτησαν πόλεις, σπίτια, νεκροταφεία και εκκλησίες, ληστεύοντας τους πάντες, χωρίς να λυπηθούν ούτε τις γυναίκες ούτε τα παιδιά.

  Ο ιστορικός WL Warren υποστήριξε ότι ο Ρογήρος σκόπευε να πει ιστορίες που θα ενθάρρυναν την αρετή, αντί να καταγράψει γεγονότα:

Για να είμαστε δίκαιοι με τον Γουέντοβερ, δεν προοριζόταν να γίνει ένας προσεκτικός ιστορικός, και είναι ατυχές το γεγονός ότι οι ιστορίες του έχουν αξιοποιηθεί, επειδή φαίνεται να καλύπτουν μία μεγάλη έλλειψη σε πιο αξιόπιστα χρονικά... Ενδιαφερόταν περισσότερο για την αποτελεσματικότητα των κηρυγμάτων του, παρά για την αυθεντικότητα των ιστοριών, με τις οποίες τα εικονογράφηζε. Έφτιαχνε ένα εποικοδομητικό ποτ-πουρί, και ονόμασε με μετριοφροσύνη το βιβλίο του «Άνθη τής Ιστορίας». Είναι κρίμα που τα πιο εντυπωσιακά του άνθη, αποδεικνύονται τεχνητά.

  Η Αποκάλυψη τού Αγίου Νικολάου σε έναν μοναχό τού Έβσαμ γράφτηκε το 1196, αλλά ο συγγραφέας είναι άγνωστος. Σε συντομευμένη μορφή, βρίσκεται στο έργο Flores Historiarum τού Ρογήρου τού Γουέντοβερ, κάτω από το έτος 1196. Είναι μία περίεργη θρησκευτική αλληγορία, που πραγματεύεται το προσκύνημα μίας ψυχής από τον θάνατο, μέσω τού καθαρτηρίου και τού παραδείσου, στον παράδεισο. Ο μοναχός, υπό την καθοδήγηση τού Αγίου Νικολάου, μεταφέρεται από τόπο σε τόπο στο καθαρτήριο, όπου συναντά και συνομιλεί με άτομα διαφόρων βαθμίδων, τα οποία αφηγούνται τις ιστορίες και τα βάσανά τους. Από το καθαρτήριο προχωρά αργά προς τον παράδεισο, και τελικά φθάνει στις πύλες τού ουρανού, μετά τις οποίες ξυπνάει.

Το έργο τού Ρογήρου μάς είναι γνωστό μέσω ενός χειρογράφου τού 13ου αι. στη Βολδιανή Βιβλιοθήκη (χειρόγραφο Douce 207), ενός ακρωτηριασμένου αντιγράφου τού 14ου αι. στη Βρετανική Βιβλιοθήκη (χειρόγραφο Cotton Otho B. v) και τής έκδοσης που ετοίμασε ο Μάθιου Πάρις, η οποία αποτελεί το πρώτο μέρος τού βιβλίου τού συγγραφέα Chronica Majora. Η καλύτερη έκδοση των έργων τού Ρογήρου είναι αυτή τού H.O. Coxe (τέσσερις τόμοι, Λονδίνο, 1841–44). Υπάρχει μία άλλη (που καλύπτει το υλικό από το 1154) στη Σειρά Rolls τού HG Hewlett (τρεις τόμοι, 1886–89). Ο Ρογήρος έγραψε για το Τάγμα των Ασασίνων, ισχυριζόμενος ότι βρίσκονταν στην Τύρο «στη Φοινίκη, γύρω από την επισκοπή τής Αντάρδου». Υποτίθεται ότι έλαβε αυτές τις πληροφορίες από ταξιδιώτες που επισκέπτονταν το Σαιντ Ώλμπανς, ή από άτομα που επέστρεφαν από προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ.

• Το έργο του Ρογήρου του Γουέντοβερ, «Άνθη της Ιστορίας, που περιλαμβάνει την Ιστορία της Αγγλίας από την Κάθοδο των Σαξόνων έως το 1235 μ.Χ.», παλαιότερα αποδιδόμενο στον Ματθαίο Πάρη, μτφρ. JA Giles, 2 τόμοι (Λονδίνο: Bohn, 1849) https://archive.org/details/rogerofwendovers01rogemiss .
• Οι πρόλογοι του Luard στους τόμους i, ii, iii και vii των Χρονικών των Μεγάλων
• Monumenta Germaniae Historica . Scriptores, Band xxviii
•  
  Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Davis, Henry William Carless (1911) «Roger of Wendover» στο: Chisholm, Hugh, επιμ. Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 23 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 455 

• Works by Roger of Wendover at LibriVox (public domain audiobooks)