Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ποσειδών (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 235)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ποσειδών
Ποσειδών
ΟνομασίαΠοσειδών
Έτος δημιουργίαςτέλη του 2ου αι. π.Χ.
Είδοςγλυπτό
Διαστάσεις2,45 μ.
ΜουσείοΕθνικό Αρχαιολογικό
Μουσείο
Αριθμός καταλόγου235
(Κ/ΕΑΜ/A1/1236)
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Ποσειδώνας που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 235 είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε στη θέση «Κλίμα» της Μήλου το 1877.

Το κολοσσιαίο άγαλμα του Ποσειδώνα είναι κατασκευασμένο από Πάριο μάρμαρο. Σώζεται ολόκληρο μαζί με την πλίνθο του. Συγκροτείται από δύο τεμάχια λίθου, τα οποία είναι προσαρμοσμένα κατά το μέσο περίπου του σώματος. Λείπουν η μύτη, μέρος του αριστερού άνω κρανίου, το οποίο ήταν πρόσθετο, και ελάχιστα τεμάχια από το ιμάτιο. Στο χέρι κρατούσε τρίαινα.

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. 1940-1941. Αίθουσα Ποσειδώνος. Το μαρμάρινο άγαλμα Ποσειδώνα, των χρόνων 125-100 π.Χ., από τη Μήλο, λίγο πριν από την απόκρυψή του.
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. 1940-1941. Απόκρυψη του μαρμάρινου αγάλματος Ποσειδώνα (αρ. ευρ. 235), των χρόνων γύρω στα 125-100 π.Χ., από τη Μήλο.

Ο θεός Ποσειδώνας παρουσιάζεται μεγαλοπρεπής και επιβάλλεται με το μέγεθος και την διάθεση της όλης μορφής του. Στέκει όρθιος, στηριζόμενος στο δεξί του πόδι, έχοντας το δεξί χέρι ανορθωμένο, στο οποίο κράδαινε τρίαινα. Στηρίζει το αριστερό του χέρι στη μέση του, κρατώντας το ιμάτιο που πέφτει από τον ώμο και σκεπάζει τους μηρούς, αφήνοντας ακάλυπτο το σώμα από τη μέση και πάνω. Στο δεξί του πόδι ένα δελφίνι βουτάει στο νερό.

Ιστορική τοποθέτηση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το έργο είναι αξιολογότατο προϊόν αλεξανδρινής τέχνης, και τοποθετείται στο τελευταίο τέταρτο του 2ου αι. π.Χ.

  • Παναγιώτης Καββαδίας (1849-1928), Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (1890–1892). Γλυπτά του Εθνικού Μουσείου: Κατάλογος περιγραφικός. Εκ του τυπογραφείου Σ.Κ. Βλαστού. σελίδες 191-192. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011. 
  • Νικόλαος Καλτσάς (2007). Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ. σελίδες 366. ISBN 978-960-89339-1-0. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]