Νικόλαος Εστερχάζι
| Νικόλαος Εστερχάζι | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 8 Απριλίου 1583[1][2] Γκαλάντα[3] |
| Θάνατος | 11 Σεπτεμβρίου 1645[1][2][4] Großhöflein |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ουγγαρία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ουγγρικά[5] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός[6] δημιουργός γραπτών έργων[6] συνθέτης |
| Πολιτική τοποθέτηση | |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | politician before the emergence of political parties |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Orsolya Dersffy (1612–1619) Krisztina Nyáry (1624–1641) |
| Τέκνα | Ladislaus, Count Esterházy Paul I, Prince Esterházy[7] Franz Graf Esterházy von Galántha Anna Juliana Nádasdy[7] István Esterházy[7] Mária Esterházy[7] |
| Γονείς | Φέρεντς Εστερχάζι και Zsófia Illésházy |
| Αδέλφια | Παύλος Εστερχάζι Gábor Esterházy Ντάνιελ Εστερχάζι Tamás Esterházy István Esterházy |
| Οικογένεια | Εστερχάζι |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | παλατινάτο της Ουγγαρίας (1625–1645)[8] Judge royal (1622–1625)[9] lord-lieutenant of Zólyom County (1618–1645)[10] |
| Βραβεύσεις | Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος (1628) |
| Θυρεός | |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο βαρόνος και μετέπειτα κόμης Νικόλαος Εστερχάζι της Γκαλάνθα (Γκαλάντα, 8 Απριλίου 1583 – Γκρόσχεφλαϊν, 11 Σεπτεμβρίου 1645) ήταν ο ιδρυτής του δυτικοουγγρικού ευγενούς οίκου των Εστερχάζι, ο οποίος έγινε μια από τις σημαντικότερες και πιο επιδραστικές αριστοκρατικές οικογένειες του Βασιλείου της Ουγγαρίας.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι γονείς του Νικολάου ήταν Προτεστάντες και ο ίδιος τους ακολούθησε αρχικά, αλλά στη συνέχεια έγινε Καθολικός και, μαζί με τον Καρδινάλιο Πάζμανι, τον πιο σοβαρό αντίπαλό του στην αυλή, έγινε πυλώνας του Καθολικισμού, τόσο θρησκευτικά όσο και πολιτικά. Στην αυλή, αντιτάχθηκε στους δύο μεγάλους Προτεστάντες πρωταθλητές της περιόδου, τον Γκάμπριελ Μπέθλεν και τον Γεώργιο Α΄ Ρακότσι. Ο Ματθίας Β΄ τον έκανε βαρόνο (1613), κόμη του Μπέρεγκ (1617) και λόρδο-υπολοχαγό (ουγγρικά: főispán) της κομητείας Ζόλιομ και magister curiae regiae (1618)[11].
Το πολιτικό του ιδανικό ήταν η εδραίωση του Οίκου των Αψβούργων ως μέσο για την απελευθέρωση της Ουγγαρίας από την κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και οι Αψβούργοι τον πρόσεξαν λόγω του ζήλου του προς τον σκοπό αυτό. Ο ίδιος, σε μια περίπτωση (1623), νίκησε τους Τούρκους στις όχθες του Νίτρα[11].
Ο πρώτος του γάμος με την Όρσολια Ντέρσφι τον έκανε εξαιρετικά πλούσιο και του έφερε επίσης τις ηγεμονίες του Μούνκατς (νυν Μουκάτσεβο, Ουκρανία) και του Λάντσερ-Λάκομπακ (σήμερα: Λάντσεε και Λάκενμπαχ στην Αυστρία). Όταν αναγκάστηκε να παραδώσει το Μούνκατς το 1622 στον Γαβριήλ Μπέθλεν λόγω της Ειρήνης του Νίκολσμπουργκ, αποζημιώθηκε από τον Αυτοκράτορα με δύο νέες ηγεμονίες, συγκεκριμένα το Φράκνο (νυν Φορχτενστάιν, Αυστρία ) και το Κίσμαρτον (νυν Άιζενστατ, Αυστρία).
Το 1625 τέλεσε τη στέψη του Αυτοκράτορα Φερδινάνδου Β΄, ο οποίος τον έκανε Παλατίνο της Ουγγαρίας, την υψηλότερη πολιτική θέση στη χώρα[11]. Έγινε επίσης Κόμης του Φράκνο και Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος στις 10 Αυγούστου 1626.
Ο Νικόλαος ήταν επίσης καταξιωμένος συγγραφέας[11].
Γάμος και παιδιά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παντρεύτηκε το 1612 τη βαρόνη Όρσολια Ντέρσφι (1583–1619) και απέκτησαν δύο παιδιά:
- Ιστβάν (1616–1641), πέθανε πριν από τον πατέρα του. Απέκτησε μία κόρη.
- Κριστίνα (1617–1617).
Μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του, παντρεύτηκε το 1624 τη Βαρώνη Κριστίνα Νιάρι (1604–1641) και απέκτησαν εννιά παιδιά:
- Μαγκντόλνα (1625–1627)
- Λάζλο (1626–1652)
- Καταλίν (1628–1630)
- Άννα Τζούλια (1630–1669), παντρεύτηκε τον Φραντς Γ΄ Νάντασντι[12]
- Μιχαήλ (1632–1633)
- Μαρία Κριστίνα (1634–1634)
- Παύλος Α΄ Εστερχάζι (1635–1713), διάδοχός του
- Μαρία (1638–1684), παντρεύτηκε τον κόμη Γκιόργκι Ντρούγκετ
- Φέρεντς (1641–1683). Πρόγονος των Μόριτς Εστερχάζι, Μάρτον Εστερχάζι και Πέτερ Εστερχάζι.
Το στολισμένο με κοσμήματα γαμήλιο κολάρο που φέρεται να φορούσε ο Εστερχάζι στον γάμο του το 1611[13].
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2014.
- 1 2 «Brockhaus Enzyklopädie» (Γερμανικά) F.A. Brockhaus. 1796. esterhazy-nikolaus-miklos. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2015.
- ↑ «Eßterházy, Nikolaus, Palatin von Ungarn» (Γερμανικά) σελ. 95.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 12498225t. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015.
- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2015.
- 1 2 3 4 Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003.
- ↑ Zoltán Fallenbüchl: «Magyarország főméltóságai» (πολλαπλές γλώσσες) Βουδαπέστη. 1988. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2023. σελ. 70.
- ↑ Zoltán Fallenbüchl: «Magyarország főméltóságai» (Ουγγρικά) 1988. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2025. σελ. 72.
- ↑ Zoltán Fallenbüchl: «Magyarország főispánjai» (Ουγγρικά) Argumentum Kiadó (Hungary). 1994. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2025. σελ. 114.
- 1 2 3 4 Bain 1911, σελ. 794.
- ↑ Chronik Neufeld III, Neufeld an der Leitha 2007, σελ. 13
- ↑ «Esterhazy Marriage Collar». Online Collection of the Walters Art Museum. 1 Αυγούστου 2022.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Bain, Robert Nisbet (1911) «Esterházy of Galántha s.v. Miklós [Nicholas] Esterházy» στο: Chisholm, Hugh, επιμ. Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 9 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σσ. 794–795
- Galántai gróf Eszterházy Miklós Magyarország nádora[Palatine of Hungary]1582-1626. Editor: László Szalay . Press of Lauffer és Stolp, Pest, 1863-1870 I-III Volume]
- Péter Katalin: Esterházy Miklós. Magyar História - Életrajzok. Gondolat kiadó, Budapest, 1985 (ISBN 963-281-605-6)
