Νεντέλκο Γκβοζντένοβιτς

Ο Νεντέλκο Γκβοζντένοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Недељко Гвозденовић‎‎, 24 Φεβρουαρίου 1902 – 31 Ιανουαρίου 1988) ήταν Σέρβος ζωγράφος με παγκόσμια φήμη. Θεωρείται ο μεγαλύτερος εκπρόσωπος της Σχολής Ζωγραφικής του Βελιγραδίου.

Ο Γκβοζντένοβιτς γεννήθηκε στο Μόσταρ της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Το 1925, σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μονάχου. Το 1929, εξέθεσε έργα του στο Salon d'atuomne του Βελιγραδίου. Τα έργα του απεικονίζουν πρόσωπα, τοπία, νεκρή φύση και κλειστούς χώρους. ^[5] Έχει αναφερθεί ότι τα έργα του αποπνέουν μια ποιητική ατμόσφαιρα. ^[6]

Ο Γκβοζντένοβιτς έφυγε για το Μόναχο το 1922, όπου εγγράφηκε σε ιδιωτικό διεθνές σχολείο υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Χανς Χόφμαν, και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1924. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, επέστρεψε στο Βελιγράδι το 1926. Στην πόλη αυτή, πήρε μέρος στην πρώτη ομαδική του έκθεση το 1929 και έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση το 1934. Ήταν μέλος της Ομάδας των Δώδεκα από το 1937, αλλά και μέλος της Ομάδας των Έξι από το 1954. Με αυτές τις δύο ομάδες, εξέθετε τακτικά έργα του. ^[6]

Από το 1940, ο Γκβοζντένοβιτς ήταν καθηγητής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στο Βελιγράδι. Το 1963, εξελέγη ως αναπληρωματικό μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών της οποίας έγινε τακτικό μέλος το 1970. Έκανε ατομικές εκθέσεις σε πολλές χώρες της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου. Ζωγραφικά του έργα βρίσκονται σε πολλά μουσεία, γκαλερί και ιδιωτικές συλλογές. Ο Νεντέλκο Γκβόζντενοβιτς ήταν ένας από τους εμπνευστές της ίδρυσης του Οίκου Κληρονομιάς στο Βελιγράδι. Το 1980, δώρισε στην πόλη του Βελιγραδίου τη δική του κληρονομιά, η οποία αποτελείται από 562 έργα. Ο Γκβοζντένοβιτς έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία, όπως: το βραβείο Politika το 1959, το βραβείο ζωγραφικής Nadežda Petrović στο Τσάτσακ και το βραβείο της Εβδόμης Ιουλίου το 1968. ^[6]

Τέλος, ο Νεντέλκο Γκβοζντένοβιτς ήταν ένας από τους καθηγητές του διάσημου Μόμο Κάπορ, ο οποίος όμως έγινε περισσότερο γνωστός ως μυθιστοριογράφος παρά ως ζωγράφος.

• НЕДЕЉКО ГВОЗДЕНОВИЋ (στα Κροατικά)