Λουίζα Ιππολύτη του Μονακό
| Λουίζα Ιππολύτη | |
|---|---|
 | |
| Περίοδος | 20 Φεβρουαρίου 1731 - 29 Δεκεμβρίου 1731 |
| Προκάτοχος | Αντώνιος Α΄ |
| Διάδοχος | Ιάκωβος Α΄ |
| Γέννηση | 10 Νοεμβρίου 1697 Πριγκιπικό Παλάτι, Μονακό |
| Θάνατος | 29 Δεκεμβρίου 1731 (34 ετών) Πριγκιπικό Παλάτι, Μονακό |
| Τόπος ταφής | Καθεδρικός Ναός του Μονακό |
| Σύζυγος | Ιάκωβος Α΄ του Μονακό |
| Απόγονοι | Ονώριος Γ΄ του Μονακό (και άλλοι 8) |
Πλήρες όνομα | |
Λουίζα Ιππολύτη Γκριμάλντι | |
| Οίκος | Γκριμάλντι |
| Πατέρας | Αντώνιος Α΄ του Μονακό |
| Μητέρα | Μαρία της Λωρραίνης |
| Θρησκεία | Ρωμαιοκαθολικισμός |
 Σχετικά πολυμέσα | |
| δεδομένα () | |
Η Λουίζα Ιππολύτη (γαλλικά: Louise-Hippolyte) ήταν η κυρίαρχη Πριγκίπισσα του Μονακό από τις 20 Φεβρουαρίου μέχρι τις 29 Δεκεμβρίου 1731.[1][2] Αποτελεί την μοναδική γυναίκα μονάρχη του Μονακό ως σήμερα.[1][2]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννημένη στο Πριγκιπικό Παλάτι του Μονακό στις 10 Νοεμβρίου 1697, ήταν η δεύτερη κόρη του Αντωνίου Α΄ πρίγκιπα του Μονακό και της Μαρίας της Λωρραίνης-Γκιζ-Ελμπέφ, κόρης του Λουδοβίκου κόμη του Αρμανιάκ.[1][2] Η μεγαλύτερη αδελφή της Αικατερίνη-Καρλόττα απεβίωσε σε ηλικία πέντε ετών. Εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν είχε αδελφούς, έγινε διάδοχος του θρόνου, ενώ ο πατέρας της αποφάσισε, με την συγκατάθεση του Γάλλου Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄, ο μελλοντικός σύζυγος της Λουίζας-Ιππολύτης να φέρει το επώνυμο "Γκριμάλντι" και να κυβερνήσει το Μονακό από κοινού με την κόρη του.[2]
Στις 20 Οκτωβρίου 1715, σε ηλικία δεκαοχτώ ετών, η Λουίζα-Ιππολύτη παντρεύτηκε τον Ιάκωβο-Φραγκίσκο Γκουγιόν μετά από επιλογή της οικογένειάς της.[1][2] Ο γάμος αυτός υποστηρίχθηκε και από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ΄, ο οποίος επιθυμούσε να ενισχύσει τη γαλλική επιρροή στο Μονακό.[2] Το ζευγάρι απέκτησε εννέα παιδιά, όμως ο Ιάκωβος-Φραγκίσκος την απατούσε και προτιμούσε να παραμένει στο Παλάτι των Βερσαλλιών.[2]
Μετά από το τέλος του πατέρα της, η Λουίζα-Ιππολύτη κληρονόμησε τον θρόνο του Μονακό.[1] Έφθασε στο Πριγκιπάτο στις 4 Απριλίου 1731 και έλαβε μια ενθουσιώδη υποδοχή από το λαό.[2]
Στα τέλη του 1731, όμως, απεβίωσε από ευλογιά.[1] Στον θρόνο την διαδέχτηκε ο σύζυγός της Ιάκωβος και έπειτα ο γιος της Ονώριος.[1][2]
Απόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τα εννιά παιδιά του Ιάκωβου και της Λουίζας Ιππολύτης ήταν τα εξής:[3][4]
- Αντώνιος Κάρολος Μαρία (16 Δεκεμβρίου 1717 – 4 Φεβρουαρίου 1718)
- Καρλότα Θηρεσία Ναταλία (19 Μαρτίου 1719 – 1790)
- Ονώριος Γ΄ (10 Νοεμβρίου 1720 – 21 Μαρτίου 1795)
- Κάρολος Μαρία Αύγουστος (1 Ιανουαρίου 1722 – 24 Αυγούστου 1749)
- Ιάκωβος (Ιούνιος 1723)
- Λουίζα Φραγκίσκη (15 Ιουλίου 1724 – 15 Σεπτεμβρίου 1729)
- Φραγκίσκος Κάρολος (4 Φεβρουαρίου 1726 – 9 Δεκεμβρίου 1743)
- Κάρολος Μαυρίκιος (14 Μαΐου 1727 – 18 Ιανουαρίου 1798)
- Μαρία Φραγκίσκη Θηρεσία (20 Ιουλίου 1728 – 20 Ιουνίου 1743)
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 7 http://www.unofficialroyalty.com/current-monarchies/monaco-royals/rulers-of-monaco/
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 http://madmonaco.blogspot.gr/2009/08/hsh-princess-louise-hippolyte.html
- ↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2015.
- ↑ http://www.monarchie-noblesse.net/monaco/monaco.htm
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Λουίζα Ιππολύτη του Μονακό στο Wikimedia Commons