Γκριγκόρι Ντμίτριεβιτς Γιουσούποφ

Ο πρίγκιπας Γκριγκόρι Ντμίτριεβιτς Γιουσούποφ (1676 - 1730, Μόσχα) ήταν Ρώσος ευγενής και μέλος της οικογένειας Γιουσούποφ. Ήταν πατέρας του Μπόρις Γκριγκόριεβιτς Γιουσούποφ^[1].

Ενώ ήταν ακόμα παιδί , ο Θεόδωρος Γ΄ της Ρωσίας του απένειμε τον τίτλο του στολνίκ. Ήταν παιδικός φίλος του μελλοντικού Πέτρου του Μεγάλου.

Κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1686-1700) πολέμησε με ένα σύνταγμα ιππικού και στις δύο εκστρατείες του Αζόφ και προήχθη σε λοχαγό από τον Πέτρο Α΄ της Ρωσίας. Πολέμησε επίσης σε αρκετές μάχες του Βόρειου Πολέμου, συμπεριλαμβανομένης μιας κοντά στη Νάρβα, και τραυματίστηκε στο δεξί χέρι και στο αριστερό πόδι στη μάχη της Λέσναγια το 1708. Στη συνέχεια πολέμησε κοντά στην Πολτάβα και συμμετείχε στην αιχμαλωσία του υπόλοιπου σουηδικού στρατού στην Περεβολόχνα (1709), καθώς και στην κατάληψη του Βίμποργκ το 1710^[1].

Πήγε στο Πόζναν κατόπιν εντολής του τσάρου το 1711. Εκεί, ήταν υπεύθυνος για τη συλλογή και την προετοιμασία στρατιωτικών προμηθειών. Συμμετείχε στην ατυχή εκστρατεία του Προυτ αργότερα εκείνο το έτος, πριν συμμετάσχει στις εκστρατείες του Αλεξάντερ Ντανίλοβιτς Μένσικοφ στην Πομερανία και το Χόλσταϊν, στη σύλληψη του Σουηδού στρατηγού Μάγκνους Στένμποκ και σε αρκετές ναυμαχίες^[1].