Γερμανός Δημάκος
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Γερμανός Δημάκος | |
|---|---|
 Ο παπα-Ανυπόμονος σε βουνοκορφή της Ρούμελης, ιστορική φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή. | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Γερμανός Δημάκος (Ελληνικά) |
| Όνομα γεννήσεως | Γεώργιος Δημάκος |
| Γέννηση | 1912 Αγριδάκι Αρκαδίας |
| Θάνατος | 9 Ιουνίου 2004 (92 ετών) Λαμία |
| Τόπος ταφής | Ιερά Μονή Αγάθωνος Φθιώτιδας |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Ελλάδας Β΄ Ελληνική Δημοκρατία Ελλάδα |
| Θρησκεία | Ορθόδοξη Εκκλησία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ορθόδοξος ιερέας |
Ο αρχιμανδρίτης Γερμανός (κατά κόσμον Γεώργιος Δημάκος, Αγριδάκι Αρκαδίας, 1912 - Λαμία, 9 Ιουνίου 2004) ήταν ένας από τους πιο ονομαστούς ιερείς που πήρανε μέρος στην Αντίσταση, γνωστός ως «Πάπα-Ανυπόμονος».
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε το 1912 στο Αγρύδιο Γορτυνίας, παιδί πολυμελούς οικογένειας.
Το κοσμικό του όνομα ήταν Γεώργιος. Σε ηλικία 12 ετών, πήγε στην Θεσσαλονίκη για να εργαστεί. Σε ηλικία 18 ετών μετέβη στο Άγιο Όρος, όπου και χειροτονήθηκε διάκονος στις 29 Ιουλίου 1934, λαβών το όνομα Γερμανός και λίγο αργότερα πρεσβύτερος, ενώ προήχθη και σε αρχιμανδρίτη.
Όταν ο Άρης Βελουχιώτης, στις 14 Μαΐου 1943 συγκροτούσε το αντιστασιακό σώμα και στρατολογούσε άνδρες στη περιοχή δυτικά του χωρίου Κουκουβίστα της Γκιώνας, πήγε και τον βρήκε ο Γερμανός, ο οποίος από το 1942 ήταν ηγούμενος της Μονής Δαδιού-Αμφίκλειας. Ύστερα από παρότρυνση του, αφού τον καταζητούσανε πλέον οι Ναζί, προσχώρησαν στον ΕΛΑΣ και ο Μητροπολίτης Κοζάνης Ιωακείμ και ο Μητροπολίτης Ηλείας Αντώνιος. Είχε χαρίσει ως φυλαχτό στον Άρη Βελουχιώτη ένα σταυρό, που ο αντιστασιακός καπετάνιος, κουβάλαγε πάντα μαζί του. Ως έμπιστος του Άρη Βελουχιώτη έμεινε γνωστός ως ο «παπάς του Άρη» και επειδή ριχνόταν πρώτος στη μάχη και παρότρυνε και τους συμπολεμιστές έγινε γνωστός ως «Πάπα-Ανυπόμονος». Διορίστηκε Στρατιωτικός Ιερέας του Γενικού Αντιστασιακού Στρατηγείου.
Το 1953 μετέβη στην Ιερά Μονή Αγάθωνος, έξω από την Υπάτη, όπου έζησε για τα υπόλοιπα 51 χρόνια της ζωής του.
Η Χούντα των Συνταγματαρχών τον κατήγγειλε ως ακραίο αριστερό και άπιστο χριστιανό και τον οδήγησε το 1968 στο Συνοδικό Δικαστήριο, το οποίο τον αθώωσε.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του η εκκλησία τον αναγνώρισε ως ήρωα, και ως έναν από τους ελάχιστους κληρικούς που συμμετείχε στον αγώνα εναντίον του κατακτητή. Το 2000 η Ιερά Σύνοδος εξέδωσε τόμο με τίτλο «Μνήμες και Μαρτυρίες από το ’40 και την Κατοχή» με αναφορές στη δράση του τον καιρό της Κατοχής. Τον Ιανουάριο του 1998, συνομιλώντας με τον Μητροπολίτη Φθιώτιδος Νικόλαο, είπε ότι ήθελε να αποστείλει στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Σεραφείμ ιδέες για να ανακατασκευάσουν την ιστορική γέφυρα του Γοργοποτάμου, αναπλάθοντας τη γύρω περιοχή.
Συνέγραψε το βιβλίο Στο βουνό με τον Σταυρό, κοντά στον Άρη.
Απεβίωσε στις 9 Ιουνίου 2004, σε ηλικία 92 χρονών, σε κλινική της Λαμίας. Ενταφιάστηκε στην Ιερά Μονή Αγάθωνος.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ι. Μ. Αγάθωνος – (Δήμος Λαμιέων / Δ.Ε. Υπάτης, ypati.gr).
- ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Πέμπτη 10 Ιουνίου 2004
- ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, «Έφυγε» ο Πάπα-Ανυπόμονος της Αντίστασης, τεύχος 96, εκδόσεις ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ, Αύγουστος 2004
- «ΑΡΗΣ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΩΝ ΑΤΑΚΤΩΝ», Διονύση Χαριτόπουλου, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2003
- Ριζοσπάστης, Πέμπτη 10 Ιουνίου 2004