Α.Σ. Απόλλων Ζαγκλιβερίου

Το θέμα του παρόντος λήμματος μπορεί να μην ικανοποιεί τα κριτήρια της εγκυκλοπαιδικότητας σύμφωνα με τις οδηγίες της Βικιπαίδειας. Αν θέλετε, μπορείτε να επεξεργαστείτε το λήμμα έτσι ώστε να είναι κατανοητό ότι ανταποκρίνεται στα κριτήρια. Σε διαφορετική περίπτωση, είναι πιθανόν να γίνει ανακατεύθυνση, να συγχωνευθεί ή να διαγραφεί βάσει των κριτηρίων περί μη εγκυκλοπαιδικότητας. (διαγραφή λήμματος)

Η ουδέτερη οπτική γωνία αυτού του λήμματος αμφισβητείται. Πιθανότατα παρουσιάζει κάποια γεγονότα ή απόψεις μονομερώς ή με δυσανάλογη ισορροπία σε σχέση με την αντίστοιχη βαρύτητά τους. Παρακαλούμε δείτε τη σχετική συζήτηση στη σελίδα συζήτησης του λήμματος.

Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 28/04/2025.

Ο Aθλητικός σύλλογος Απόλλων Ζαγκλιβερίου είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Ζαγκλιβέρι. Έχει κατακτήσει πάνω από 40 φόρες όλα τα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και 3 κύπελλα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Ιδρύθηκε το 1952 αλλά αυτός που ίδρυσε τον σύλλογο παραμένει άγνωστος μέχρι σήμερα αλλά πολλές αναφορές λένε ότι πιθανόν να ιδρύθηκε από Έλληνες Μικρασιάτες την εποχή όπου πραγματοποιήθηκε η ανταλλαγή πληθυσμών και μετά.

Κατά την ένταξη του Απόλλωνα Ζαγκλιβερίου στην Ε.Π.Σ.Μ. άρχισε να ανεβαίνει της κατηγορίες θεαματικά και σύμφωνα με τους κατοίκους εκείνης της εποχής να μην έχει χάσει ούτε έναν αγώνα. Κατά την περίοδο του 1962-1963 έφτασε στην Γ΄ Εθνική τερματίζοντας στην 5η θέση παραμένοντας μέχρι και το 1965 όπου η ομάδα τερματίζει στην τελευταία θέση. Έπειτα από δύσκολα χρόνια για την ομάδα αγωνιζόταν στη Β΄ Κατηγορία όμως το 1969 αλλάζει ο προπονητής και ο πρόεδρος της ομάδας με αποτέλεσμα η ομάδα να κάνει ένα μεγάλο βήμα. Με την μεγάλη αλλαγή αυτή ο σύλλογος αρχίζει να ξανά νικάει όλους τους αντιπάλους με μεγάλη ευκολία καθώς και να ανεβαίνει τις κατηγορίες μια προς μια φτάνοντας στην Β΄ εθνική αλλά τελειώνει τελευταία.

Τα επόμενα χρόνια ο Απόλλων μένει στην Ε.Π.Σ.Μ. όπου παρόλο που διεκδικούσε τα πρωταθλήματα ένα ένα δεν ανέβαινε στις εθνικές κατηγορίες. Οι παίκτες όμως του συλλόγου ήταν τόσο καλοί που τους ζητούσαν από μεγάλες ομάδες όπως της Νεάπολης και του Ευόσμου. Την περίοδο 1993-2010 ο Απόλλων, με ίσως με τον καλύτερο ποδοσφαιριστή του μέχρι σήμερα και τον 2ο σε όλη τη Β΄ Κατηγορία Παναγιώτη Ποζατζίδη, νικάει όλες τις ομάδες στο πέρασμα του και φτάνει στην Α1 όπου το 2020-2023 δεν υπάρχει σύλλογος λόγω την απώλεια των παιχτών που έχουν φύγει από τον σύλλογο.

Το 2024 ο σύλλογος του Απόλλων Ζαγκλιβερίου με εντελώς νέα διοίκηση ξανά επιστρέφει και με νέους παίκτες (Αντρικό), αλλά κάνει και μια τεράστια κίνηση στην ιστορία του η οποία είναι να σχηματίσει και γυναικία ομάδα η οποία μέχρι στιγμής φαίνεται να είναι πολύ δυνατή μιας και έχει νικήσει πολλές άλλες γυναικείες ομάδες όπως του ΠΑΟΚ με 4-2.

Ο Παναγιώτης Ποζατζίδης γεννήθηκε το 1986 στην κωμόπολη του Ζαγκλιβερίου. Από μικρός έπαιζε μπάλα στην ακαδημία του Απόλλωνα όπου ήταν και ένας από τους καλύτερους παίκτες. Στην ηλικία των 15-16 ο νεαρός ποδοσφαιριστής έπαιξε στο αντρικό του συλλόγου σκοράροντας σε κάθε παιχνίδι. Ο Παναγιώτης έπαιξε στον Απόλλωνα για 20 χρόνια σκοράροντας αμέτρητα γκολ. Στη συνέχεια, έπαιξε στην Πρόοδο Αδάμ για έναν χρόνο, στον τότε Μ.Α.Σ. Στίβου για 2 χρόνια και τέλος στη Μακεδονία Καλαμωτού. Μάλιστα όταν έπαιζε στο Ζαγκλιβέρι μια ομάδα της Χαλκιδικής τον ζήτησε για 4.000 € αλλά ο Απόλλων ήθελε 5.500 €. Έτσι λοιπόν χωρίς να καταλήξουν στην μεταγραφή του νεαρού Παναγιώτη αυτή η κίνηση έμεινε στην ιστορία του Απόλλων και των γύρο ομάδων ως η ακριβότερη σε αξία παίκτη μεταγραφή.

Από την αρχή της ομάδας υπήρχαν γύρω στους 6.500-7000 οπαδοί του Απόλλων που οι 5.311 οπαδοί ήταν Ζαγκλιβερινοί και οι υπόλοιποι 1.500+ οπαδοί ήταν από τις γύρω περιοχές. Οι σημερινοί οπαδοί είναι γύρω στους 2.010 και αυτοί που επισκέπτονται το γήπεδο σε καθημερινή βάση είναι 1.015. Κάτι που κάνει γνωστούς τους οπαδούς του Απόλλων είναι ο φανατισμός, η δύναμη και η επιθετικότητα σε όλους όσους τους προκαλούν ή προσβάλουν την ομάδα. Οι μεγαλύτεροι εχθροί των οπαδών του Ζαγκλιβερίου ήταν για πολλά χρόνια ο Σταυρός, η Γερακαρού και ο Λαγκαδάς ενώ σήμερα εξακολουθεί να είναι η Γερακαρού, η Νέα Απολλωνία και ελάχιστα το Καβαλλάρι.

Ο ύμνος του Απόλλωνα Ζαγκλιβερίου δεν είναι άλλος από τον γραμμένο στα ποντιακά ύμνο του Απόλλωνα καλαμαριάς. Παρόλο που ο Απόλλων Ζαγκλιβερίου ήθελε να δημιουργήσει τον δικό του ύμνο στο παρελθόν δεν πραγματοποιήθηκε πιθανόν λόγω οικονομικών προβλημάτων αν και υποστηρίζεται ό,τι εκείνην τη περίοδο η ομάδα είχε πολλά λεφτά αλλά ξοδευόταν κυρίως για το γήπεδο και για καλύτερες ενδυμασίες. Πέρα όμως το οικονομικό θέμα δεν υπήρχαν διαθέσιμοι τραγουδιστές με ποντιακή ή μικρασιατική προφορά γιατί ο σύλλογος δημιουργήθηκε από Ποντίους ή Μικρασιάτες Έλληνες μετανάστες. Έτσι λοιπόν αφού ο Απόλλων Καλαμαριάς είχε δικό του ύμνο στα ποντιακά χρησιμοποιήθηκε ως και ύμνος του Απόλλωνα Ζαγκλιβερίου μέχρι και σήμερα.