Όττο Χάινριχ Φούγκερ του Κίρχμπεργκ

Όττο Χάινριχ Φούγκερ του Κίρχμπεργκ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη μητρική γλώσσα	Otto Heinrich Fugger (Γερμανικά)
Γέννηση	1592[1][2] ή 12  Ιανουαρίου 1592 Άουγκσμπουργκ
Θάνατος	1644[1][2] ή 12  Οκτωβρίου 1644 Άουγκσμπουργκ
Χώρα πολιτογράφησης	Γερμανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Γερμανικά[3]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	στρατιωτικός[4]
Οικογένεια
Σύζυγος	Anna Fugger (1612–1616) Maria Elisabeth von Waldburg-Zeil (από 1618)
Τέκνα	Πάουλ Φούγκερ του Κίρχμπεργκ και Βάισενχορν[5] Johann Otto Fugger[5] Maria Renata Fugger Bonaventura Fugger Sebastian Fugger[5]
Γονείς	Christoph Fugger von Glött[5] και Maria von Schwarzenberg[5]
Αδέλφια	Johann Ernst Fugger
Οικογένεια	Οίκος των Φούγκερ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχες	Τριακονταετής Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις	Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Όττο Χάινριχ Φούγκερ, γερμ.: Otto Heinrich Fugger (12 Ιανουαρίου 1592 - 12 Οκτωβρίου 1644) από τον Οίκο των Φούγκερ ήταν Γερμανός επαγγελματίας στρατιωτικός στην αυτοκρατορική και βαυαρική υπηρεσία κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου. Γεννημένος στην ευγενή εμπορική οικογένεια Φούγκερ, από κόμης του Κίρχμπεργκ και του Βάισενχορν επέλεξε μία στρατιωτική σταδιοδορμία, στην οποία έγινε Ιππότης του Χρυσόμαλλου Δέρατος, και υπηρέτησε ως κυβερνήτης και στρατιωτικός διοικητής του Άουγκσμπουργκ.

Ήταν γιος του Κρίστοφ φον Γκλοτ (απεβ. 1615) (γιου του Χανς Γ΄) και της Μαρίας κόμισσας του Σβάρτσενμπεργκ-Χόχενλαντσμπεργκ (1572-1622). Από την πλευρά τού πατέρα του, ήταν εγγονός του Χανς Φούγκερ (απεβ. 1598) και δισεγγονός τού πολύ πλούσιου διεθνούς επιχειρηματία και τραπεζίτη του Άουγκσμπουργκ, Άντον Φούγκερ (1493–1560). Οι Φούγκερ του 16ου αι., απόγονοι της οικογένειας Γερμανών επιχειρηματιών που καταγράφεται από τον 14ο αι., ήταν οι κύριοι τραπεζίτες του Οίκου των Αψβούργων, ιδιαίτερα του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄ της Γερμανίας (1500–1558). ^[6]

Ο πρώτος του άτεκνος γάμος ήταν με την Άννα φον Πάπενχαϊμ (1584–1616), χήρα φον Ρέχμπεργκ, στις 29 Οκτωβρίου 1612. Δύο χρόνια μετά το τέλος της, νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά τη βαρόνη Μαρία Ελισάβετ φον Βάλντμπουργκ-Τσάιλ στις 10 Σεπτεμβρίου 1618. Μαζί απέκτησαν 18 παιδιά (10 γιους και 8 κόρες), συμπεριλαμβανομένου του αυτοκρατορικού μυστικού συμβούλου:

• Γιόχαν Όττο (1631–1687), και του αξιωματούχου της αυτοκρατορίας και θαλαμηπόλου της Βαυαρίας:
• Πάουλ (1637–1701). ^[7] Ο μεγαλύτερος γιος του, ο:
• Μποναβεντούρα (1619–1693), κληρονόμησε τον τίτλο κόμης του Κίρχμπεργκ και Βάισενχορν, και νυμφεύτηκε την Κλαούντια βαρόνη φον Μέρσυ, κόρη του Βαυαρού στρατάρχη Φραντς φον Μέρσυ. ^[8]

Ο Όττο Χάινριχ σπούδασε στο Ίνγκολστατ και την Περούτζια, πριν ξεκινήσει στρατιωτική σταδιοδρομία το 1617. ^[7] Υπό τον Πέδρο δε Τολέδο Οσόριο, τον Ισπανό διοικητή του Μιλάνου, συμμετείχε στην πολιορκία του Βερτσέλλι. Με το ξεκίνημα της Βοημικής Εξέγερσης, ο Φούγκερ στρατολόγησε ένα σύνταγμα στη Σουηβία ως συνταγματάρχης. Πολέμησε υπό τον κόμη Μπυκυουά στο Λευκό Όρος, υπό τον Σπινόλα στη Μπρέντα και υπό τον Βάλενσταϊν στην Κάτω Σαξονία. Από το 1629 έως το 1631 συνόδευσε τα αυτοκρατορικά στρατεύματα, που υποστήριζαν την Ισπανία, στον Πόλεμο της Διαδοχής της Μάντοβας. ^[9]

Το 1631, όταν υπηρετούσε στη Βαυαρία στον στρατό της Καθολικής Ένωσης, έγινε Γενικός στρατάρχης πεδίου και εκστράτευσε στην Έσση εναντίον του Γουλιέλμου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσελ, όπου κατέλαβε το πριγκιπικό αβαείο της Φούλντα. Η ήττα του κόμη Τίλλυ στο Μπράιτενφελντ, τον ανάγκασε να υποχωρήσει από την Έσση, και να ενισχύσει τον Τίλλυ ενάντια στην προέλαση των νικηφόρων Σουηδών. Προαχθείς σε αρχιστράτηγο το 1632, κατέλαβε το Βίντσχαϊμ και το Ρότενμπουργκ ομπ ντερ Τάουμπερ και έλαβε ανεξάρτητη διοίκηση στη Σουηβία, για να υπερασπιστεί τα δυτικά σύνορα της Βαυαρίας. Στη μάχη του Άλτε Βέστε, υποστήριξε τον Βάλενσταϊν με 6.000 άνδρες εναντίον των Σουηδών. Το επόμενο έτος, ο Φούγκερ πολέμησε στην Αλσατία εναντίον του Βερνάρδου της Σαξονίας-Βαϊμάρης υπό τον διάδοχο του Τίλλυ, Γιόχαν φον Άλντρινγκεν. ^[9]

Για ένα μικρό χρονικό διάστημα, ο Φούγκερ έγινε ακόμη και διοικητής των δυνάμεων της Καθολικής Ένωσης μετά το τέλος του Άλντρινγκεν στο Λάντσχουτ τον Ιούνιο του 1634. Συμμετείχε στις πολιορκίες του Ρέγκενσμπουργκ και του Νέρντλινγκεν, αλλά η διοίκηση του δόθηκε στον Κάρολο Δ΄ δούκα της Λωρραίνης πριν από τη μάχη του Νέρντλινγκεν τον Σεπτέμβριο. Παρ' όλα αυτά, ο Φούγκερ διακρίθηκε στη μάχη. Για την προσφορά του στην Ένωση και τους Αψβούργους, προήχθη σε Ιππότη του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος από τον βασιλιά της Ισπανίας και σε κόμη της Αυτοκρατορίας. ^[9]

Το 1635 διορίστηκε κυβερνήτης του Άουγκσμπουργκ, όπου η διακυβέρνησή του προκάλεσε μεγάλη δυσαρέσκεια, επειδή αντικατέστησε το προτεσταντικό δημοτικό συμβούλιο με καθολικούς συμβούλους, και επέβαλε αυστηρές εισφορές στους πολίτες. ^[9] Όταν ένα παράπονο των προτεσταντών πολιτών έφτασε στον αυτοκράτορα Φερδινάνδο Β΄ το 1636, ο Φούγκερ απολύθηκε από τη θέση του κυβερνήτη, αλλά διατήρησε τη στρατιωτική διοίκηση της πόλης. Απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 1644 στο Άουγκσμπουργκ, όπου τάφηκε στη Βασιλική του Αγίου Ούλριχ. ^[7]

•  Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press 
• Meyer, Christian; Landmann, Carl von (1878), «Fugger», Allgemeine Deutsche Biographie (ADB), 8, Leipzig: Duncker & Humblot, σελ. 179–185 
• Pechtl, Andreas (2009). «Nochmals Grimmelshausens "tapferer General" Franz von Mercy. Anmerkungen und Ergänzungen zum Beitrag von Martin Ruch» (στα γερμανικά). Simpliciana (Frankfurt am Main: Peter Lang) XXXI: 479–504. 
• Zorn, Wolfgang (1961), Fugger, Ottheinrich, 5, Berlin: Duncker & Humblot, σελ. 722 , (πλήρες κείμενο στο διαδίκτυο)

• Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Όττο Χάινριχ Φούγκερ του Κίρχμπεργκ στο Wikimedia Commons