μου καί, πρὸ πάντων, τῶν ἄλλων πωλητῶν τὸ παράδειγμα, μ’ ἔπεισαν ν’ ἀφήσω κατὰ μέρος τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ νὰ πωλήσω ἐγὼ αὐτὸς τὴν πραγματείαν μου.
Ἰδοὺ ἐγὼ λοιπὸν πωλητὴς παστῶν ἐν πλήρει ἀγορᾷ. Κατέλαβον θέσιν κατάλληλον εἰς τὴν μικρὰν παρὰ τὴν προκυμαίαν πλατεῖαν καὶ ἤρχισα μετά τινος κατ’ ἀρχὰς δειλίας νὰ προσκαλῶ ἀγοραστάς. Ἦτον εἰσέτι πολὺ ἐνωρίς, ἀλλ’ ἀγορασταὶ δὲν ἔλειπον, οἱ δὲ ἰχθῦς μου ἦσαν εἰς ζήτησιν καὶ ἡ ὑπόθεσις προέβαινε κατ’ εὐχήν. Ὅσῳ δ’ ἐπροχώρει ἡ πώλησις κατὰ τοσοῦτον ἐσυνείθιζον, καὶ μὲ κατελάμβανε τῆς ἐπιτυχίας ὁ ἐνθουσιασμός, καὶ μ’ ἐκυρίευεν ὁ ζῆλος τοῦ ἔργου, ἁμιλλώμενος δὲ πρὸς τοὺς ἄλλους παρ’ ἐμὲ πωλητὰς ἐπῄνουν τὴν πραγματείαν μου, καὶ ὕψονον τὴν φωνήν, ὅπως ἑλκύσω ἀγοραστάς, καὶ ἀπεκδυόμην τὴν πρώτην περὶ τὰς κινήσεις καὶ τὰς χειρονομίας συστολήν.
Ἐνῷ ἤμην εἰς τὸν βρασμὸν τῆς πωλήσεως, ἤκουσα αἴφνης κρότον ἄντικρύ μου καὶ ὑψώσας τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶδον εἰς τὴν ἀπέναντί μου οἰκίαν νέαν ξανθὴν ἀνοίγουσαν τὸ παράθυρον καὶ στηλόνουσαν τὰ φύλλα του τὰ ὁποῖα ὁ ἄνεμος ἐκτύπα ἐπὶ τοῦ τοίχου. Ἀφοῦ τὰ ἐστήλωσεν, ἐσταύρωσε τοὺς βραχίονας ἐπὶ τοῦ παραθύρου καὶ στηρίξασα ἐπὶ τῶν βραχιόνων τὸ στῆθος ἔστρεψε πρὸς ἐμὲ τὸ πρόσωπον. Μ’ ἐτάραξε τὸ βλέμ-
