Ἄμα ἀφιχθεὶς εἰς Τῆνον ὑπῆγον κατ’ εὐθεῖαν ἀπὸ τοῦ πλοίου εἰς τὸ Ἀγγλικὸν προξενεῖον. Δὲν ἐνθυμοῦμαι τὸ ὄνομα τοῦ ἀγαθοῦ Τηνίου, ὅστις ἐξεπροσώπευεν ἐκεῖ τότε τῆς Ἀγγλίας τὴν δύναμιν, ἀλλ’ ἐνθυμοῦμαι τὸ ξυρισμένον πρόσωπον καὶ τὰς χρυσᾶς διόπτρας του. Νομίζω ὅτι τὸν βλέπω ἐνώπιόν μου.
Ὁ ἄνθρωπος μοὶ ἔδειξε τὸν λογαριασμὸν πωλήσεως καὶ μοὶ παρέδωκεν αὐθωρεὶ τὸ προϊὸν τῶν σκούφων,συμποσούμενον εἰς πέντε χιλιάδας γροσίων. Πέντε χιλιάδας! Τὸ εὐτελὲς ἐκεῖνο ποσὸν μοῦ ἐφάνη ἀμύθητος πλοῦτος! Οὔτε τὸν λογαριασμὸν ἐκκαθαρίσεως ἠθέλησα νὰ ἐξελέγξω, οὔτε νὰ ὑπολογίσω κατὰ πόσον ἠδύναντο ἢ ἔπρεπε νὰ πωληθῶσι καλλίτερον οἱ σκοῦφοι. Τὸ δοθὲν ποσὸν ἦτον ἀνέλπιστος δι’ ἐμὲ ἀπόκτησις, δι’ αὐτοῦ μοῦ ἠνοίγετο τοῦ ἐμπορίου ὁ δρόμος, ἤμην ἤδη κεφαλαιοῦχος, εἶχον πέντε χιλιάδας γρόσια! Ἔτρεξα πρὸς τὴν μητέρα μου νὰ διακοινώσω τὴν καλήν μας ταύτην τύχην, ἐπέδειξα τὸν θησαυρόν μου, ἐζήτησα τὴν εὐχήν της καὶ πλήρης ἐλπίδων καὶ σχεδίων μετέβην μετὰ δύο ἡμέρας εἰς Σύρον.
Εἰς Τῆνον δι’ ἔλλειψιν λιμένος δὲν ἤρχοντο μεγάλα πλοῖα, ἀλλ’ ὑπήγαινον εἰς Σύρον, τῆς ὁποίας ὁ λιμὴν ἐθεωρεῖτο καὶ ὑπὸ τῶν Τούρκων οὐδέτερος. Οἱ δυτικοὶ τῆς νήσου κάτοικοι δὲν συμμετέσχον τῆς ἐπαναστάσεως, οὐδ’ ἀνεγνώριζον αὐτήν, ἐπὶ δὲ τοῦ
