Κι ακόμα η μουσική...

Κι ακόμα η μουσική μάς απαγγέλνει
Έρωτες άσπρους μέσα στη σελήνη
Ενώ κοιτάζουν άσχημα οι ζητιάνοι
Και ο κήπος προς την άνοιξη πηγαίνει

Ο κήπος προς την άνοιξη πηγαίνει
Οι έρωτες ασπρίζουν τη σελήνη
Έμελλε η χορδή να σπάσει του χειμώνα
Και μια φωνή ξανθή να δραπετεύσει

Όταν η τύχη έφυγε γινήκαμε παιδιά
Τα ρόδα μάς εφάγανε τα χείλη
Τα περιστέρια σκέπασαν τη νύχτα
Κ’ οι ώρες δεν μπόρεσαν να πέσουν στο σκοτάδι