Ο ουρανός μού φάνηκε...

Ο ουρανός μου φάνηκε σαν ένα χέρι απλωμένο πάνω μου

Γαλάζιος ουρανός γεμάτος φύλλα
Και τ’ άρμενά του ασυνάρτητα
Ο ναύτης εδοκίμασε το κύμα
Ο ύπνος εδοκίμασε τα φύλλα
Και μήτε δέντρα φέραμε στον ώμο
Και μήτε μας έπεσαν τα φτερά
Η άνοιξη τραγουδούσε σαν εικόνα
Του Γαλαξία
Φεγγοβολούσαν τα μάτια των αγαπημένων
Γυναικών

Και πλέαμε με την καρδιά μπροστά
Κ’ είχαμε κάνει θρύψαλα την πιο σκληρή μας μοίρα
Εμείς οι δορυφόροι