Όταν μήτε ενεργητικά πιστεύουμε...

Όταν μήτε ενεργητικά πιστεύουμε, μήτε θυμούμαστε πως θα πεθάνουμε, τότε δεν φιλοσοφούμε, τότε δεν μπορούμε να φιλοσοφήσουμε. Όλοι έχουμε στιγμές που μήτε ενεργητικά πιστεύουμε, μήτε θυμούμαστε πως θα πεθάνουμε· τότε, αν δεν φοβούμαστε τον θάνατο (και σε όλους έρχεται ο καιρός, ο παροδικός ή ο έμμονος, που, χωρίς να φιλοσοφούν, δεν φοβούνται τον θάνατο), το θάρρος μας μολαταύτα δεν είναι γόνιμο· γιατί χρειάζεται να νικήσουμε τον φόβο του θανάτου, όχι μονάχα για τον εαυτό μας, αλλά και για τον διπλανό μας. Και ακριβώς γιατί στοχαζόμαστε τον διπλανό μας, νομίζουμε πως δεν μπορεί να φιλοσοφήσει κανείς, όταν μήτε ενεργητικά πιστεύει, μήτε θυμάται πως θα πεθάνει.