Θαρρώ πως ο ύπνος...

Θαρρώ πως ο ύπνος μάς σκεπάζει το πρόσωπο
Και δεν μας αφήνει να βγούμε στο φως

Ένας ύπνος με χίλιους πειρασμούς γεμάτος μέλι
Ένα τοπίο όπου δεν πατάς τη γη
Κι ανάμεσα σε αρώματα περνάς τον έρωτα
Τον δίνεις σε άλλα χέρια και φεύγεις
Από θάμπος σε θάμπος.