Το μεγάλο κόλπο της Κυανής Ακτής
Το μεγάλο κόλπο της Κυανής Ακτής (Πρωτότυπος τίτλος: Ne nous fâchons pas) είναι γαλλική κωμική ταινία του 1966 σε σκηνοθεσία του Ζωρζ Λοτνέρ, ο οποίος συνέγραψε και το σενάριο, με την συνεργασία των Μισέλ Οντιάρ, Μαρσέλ Ζουλιάν και Ζαν Μαρσάν. Πρωταγωνιστούν οι Λίνο Βεντούρα, Ζαν Λεφέβρ, Μιρέιγ Νταρκ και Μισέλ Κονσταντέν.[3]
| Το μεγάλο κόλπο της Κυανής Ακτής Ne nous fâchons pas | |
|---|---|
.png) | |
| Σκηνοθεσία | Ζορζ Λοτνέρ[1][2] |
| Σενάριο | Μισέλ Οντιάρ, Μαρσέλ Ζουλιάν, Ζορζ Λοτνέρ και Jean Marsan |
| Πρωταγωνιστές | Λίνο Βεντούρα[2], Ζαν Λεφέβρ[2], Μισέλ Κονσταντέν[2], Μιρέιγ Νταρκ[2], André Pousse, Ρομπέρ Νταλμπάν, France Rumilly, Τόμι Ντάγκαν, Jacques Zabor, Ζαν Πανίς, Μαρσέλ Μπερνιέ, Serge Sauvion και Sylvia Sorrente |
| Φωτογραφία | Maurice Fellous |
| Εταιρεία παραγωγής | Gaumont Film Company |
| Πρώτη προβολή | |
| Διάρκεια | 107 λεπτά |
| Προέλευση | Γαλλία |
| Γλώσσα | Γαλλικά |
| δεδομένα () | |
Πλοκή
ΕπεξεργασίαΟ Αντουάν Μπερέτο, γνωστός και ως «Τόνιο», είναι ένας πρώην γκάνγκστερ που έχει μετεκπαιδευτεί σε μια επιχείρηση ενοικίασης σκαφών, θαλάσσιου σκι και σχολής καταδύσεων στο Κολιούρ. Δύο πρώην συνεργοί του, κυνηγημένοι από την αντίπαλη συμμορία, τον επισκέπτονται για να δανειστούν χρήματα και του ζητούν να τους μεταφέρει στην Ιταλία δια θαλάσσης. Ο Μπερέτο στην αρχή διστάζει, αλλά τελικά συμφωνεί, δίνοντάς τους προκαταβολή τεσσάρων εκατομμυρίων (40.000 νέα φράγκα).
Για να πάρει πίσω τα χρήματά του, οι δύο απατεώνες που βρίσκονται σε φυγή του δίνουν το όνομα Λεονάρ Μισαλόν, ενός απατεώνα που έχει εξαφανιστεί με τα χρήματα από ένα στοίχημα που είχε τοποθετηθεί στον ιππόδρομο Cagnes-sur-Mer. Ο Μισαλόν είναι ένας απατεώνας στοιχημάτων. Δέχεται κρυφά στοιχήματα στις ιπποδρομίες με την υπόσχεση τεράστιων κερδών, αλλά στην πραγματικότητα το σκάει με τα χρήματα. Ο Αντουάν Μπερέτο συναντά τον Μισαλόν μέσω ενός φίλου, του Τζεφ, ο οποίος, όπως και αυτός, είναι συνταξιούχος γκάνγκστερ. Ο Τζεφ τον προειδοποιεί ότι ο Μισαλόν είναι δειλός και προδότης. Είναι ένα παράσιτο του οποίου το επάγγελμα είναι να εξαπατά τους άλλους για ψίχουλα. Δεν αξίζει τον κόπο και είναι πιο πιθανό να προκαλέσει προβλήματα παρά να τα λύσει.
Μόλις ξεκαθαρίσει την κατάσταση, ο Μισαλόν αποδεικνύεται ακριβώς όπως τον περιγράφει ο Τζεφ: παθητικός, γκρινιάρης, ύποπτος, άπιστος και αφερέγγυος. Αλλά πάνω απ' όλα, τον καταζητεί η εκκεντρική συμμορία του μυστηριώδους «Συνταγματάρχη» ΜακΛιν, ενός Βρετανού υπηκόου που, υποψιαζόμενος τον Μισαλόν ότι γνώριζε τα σχέδιά του να ληστέψει μια τεράστια χρυσοπομπή, φαίνεται αποφασισμένος να τον σκοτώσει. Ο Αντουάν και ο Τζεφ πρέπει να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να προστατεύσουν τον Λεονάρ από τις καταστροφικές απόπειρες του συνταγματάρχη.
Διανομή ρόλων
Επεξεργασία- Λίνο Βεντούρα ως Αντουάν Μπερέτο
- Ζαν Λεφέβρ ως Λεονάρ Μισαλόν
- Μισέλ Κονσταντέν ως Τζεφ, το αφεντικό
- Μιρέιγ Νταρκ ως Εγκλαντίν Μισαλόν
- Τόμι Ντάγκαν ως Συνταγματάρχης ΜακΛιν
- Μαρσέλ Μπερνιέ ως Μαρσέλ, υπάλληλος του Τζεφ
- Τιερί Τιμπό ως Καρχαρίας
- Αντρέ Πουσέ ως μαφιόζος σε φυγή
- Μικ Μπέσον ως μαφιόζος που δραπετεύει
- Ρόμπερτ Ντάλμπαν ως ταριχευτής
- Σύλβια Σορέντε ως φίλη του Αντουάν, Βίκυ
- Σερζ Σωβιόν ως επιθεωρητής
- Ζαν Πανίς ως έμπορος παλιοσίδερων (χωρίς αναφορά)
- Οι μαζορέτες της Νίκαιας ως οι ίδιες
- Κρίστιαν Μπαρμπιέ ως ένας από τους αστυνομικούς στην αρχή της ταινίας (χωρίς αναφορά πίστωσης)
Παραγωγή
ΕπεξεργασίαΜέρος της ταινίας γυρίστηκε στη Νίκαια της Γαλλίας. Το ιστορικό Ξενοδοχείο Νεγκρέσκο της Νίκαιας ήταν μία από τις τοποθεσίες. [4]
Κυκλοφορία
ΕπεξεργασίαΥποδοχή
ΕπεξεργασίαΚριτικές
ΕπεξεργασίαΟι κριτικοί άσκησαν κριτική στην ταινία κατά την κυκλοφορία της. Για παράδειγμα, ο Jean-André Fieschi, του Cahiers du Cinéma, κατηγόρησε τον Λωτνέρ ότι «εκμεταλλεύεται» μια πολύ παλιά «μυθολογία» και τον Οντιάρ διαπράττει «ολοένα και πιο εσωτεριστικούς διαλόγους». Σύμφωνα με αυτόν, το «χρώμα του πεδίου εφαρμογής» «δεν είναι όμορφο» και η ταινία υποστηρίζεται από έναν αντιβρετανικό ρατσισμό των franchouillard, και θεωρεί ολόκληρη την ταινία ένα «κουραστικό» μείγμα νουάρ κλισέ και «αστείων τύπου Tex Avery».
Εισπράξεις
ΕπεξεργασίαΑντίθετα, η ταινία σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο κοινό, με συνολικά 1.877.412 εισιτήρια, [7] και έκτοτε έχει γίνει κλασική ταινία του γαλλικού κινηματογράφου και έχει προβληθεί πολλές φορές στη γαλλική τηλεόραση.
Παραπομπές
Επεξεργασία- ↑ www
.imdb .com /title /tt0059499 /. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016. - 1 2 3 4 5 www
.allocine .fr /film /fichefilm _gen _cfilm=43234 .html. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016. - ↑ Grant, John (2023). A Comprehensive Encyclopedia of Film Noir - The Essential Reference Guide. Rowman & Littlefield Publishers. σελ. 656. ISBN 9781493081653.
- ↑ «The Hotel Negresco, a showcase on the French Riviera». Grandsudinsolite.fr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2024.
- ↑ Cassati, Sandro (2012). Lino Ventura (στα French). Hachette Book Group. ISBN 9782824649443.
- ↑ «Το μεγάλο κόλπο της Κυανής Ακτής». Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων - Ψηφιακές Συλλογές. Εφημερίδα Ακρόπολις. 29 Απριλίου 1968. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2026.
- ↑ «Ne nous fâchons pas» (στα French). Jpbox-office.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2024.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επεξεργασία- Το μεγάλο κόλπο της Κυανής Ακτής στην IMDb (Αγγλικά)
- Το μεγάλο κόλπο της Κυανής Ακτής στο AllMovie (Αγγλικά)
- Το μεγάλο κόλπο της Κυανής Ακτής στο AlloCine (Γαλλικά)
