Σουβάντα Σελίμοβιτς
Η Σουβάντα Σελίμοβιτς (γεννημένη το 1965) είναι Βόσνια ακτιβίστρια και ειρηνίστρια, η οποία εργάζεται για την προώθηση της αμοιβαίας βοήθειας μεταξύ των γυναικών και για την προσαγωγή στη δικαιοσύνη όσων ευθύνονται για τα εγκλήματα, τα οποία διαπράχθηκαν κατά τον πόλεμο της Βοσνίας.
| Σουβάντα Σελίμοβιτς | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1965 |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βοσνία και Ερζεγοβίνη[1] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | Ακτιβίστρια και ειρηνίστρια |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | 3 |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | BBC 100 Women (2022)[1] |
Βιογραφία
ΕπεξεργασίαΗ Σουβάντα Σελίμοβιτς γεννήθηκε το 1965 στο χωριό Βιτίνιτσα της Σάπνα, μέρος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, ενός ομόσπονδου κράτους της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας[2].
Κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη κατά τα έτη 1992–1995, την 1η Ιουνίου 1992, η Σελίμοβιτς, ο σύζυγός της, Χασάν, και τα τρία μικρά παιδιά τους εκδιώχθηκαν από το χωριό Τζούλιτσα, όπου ζούσαν, καθώς ήταν μέλη της εθνοτικής ομάδας των Μποσνιάκων (Βόσνιων Μουσουλμάνων)[3][4]. Ο σύζυγός της, μαζί με άλλα αρσενικά μέλη της οικογένειάς της, χωρίστηκαν από τη φάλαγγα, με την οποία κινούνταν[3].
Εξιστόρησε τα κάτωθι, βάσει αναμνήσεών της[5]:
Χώρισαν τον σύζυγό μου, τον πατέρα του και τους τέσσερις αδελφούς του, καθώς και τους δύο γιους του μεγαλύτερου αδελφού του, οι οποίοι δεν είχαν καν ενηλικιωθεί. Το ίδιο ίσχυε και για τους άλλους γείτονες και την οικογένεια.
Αργότερα ανακάλυψε ότι ο σύζυγός της είχε δολοφονηθεί από εκτελεστικό απόσπασμα στο Καρακάι, κοντά στην πόλη Ζβόρνικ[3]. Τα λείψανά του βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο 700 ανδρών το 2008[6][7].
Η Σελίμοβιτς και τα παιδιά της στάλθηκαν στην Τούζλα, μια περιοχή υπό τον έλεγχο των Βόσνιων Μουσουλμάνων, όπου τους δόθηκε καταφύγιο σε ένα εγκαταλελειμμένο στρατιωτικό καταυλισμό[4][5]. Στη συνέχεια, πέρασε τον πόλεμο με τα παιδιά της στο Ντάκοβο της Κροατίας και στην Αϊντοβτσίνα της Σλοβενίας ως πρόσφυγες[4][5].
Μετά την υπογραφή της Ειρηνευτικής Συμφωνίας του Ντέιτον το 1995, η Σελίμοβιτς επέστρεψε στο χωριό της[4]. Η Σελίμοβιτς έκτοτε βοήθησε στην ανοικοδόμηση του προπολεμικού της σπιτιού, κατέθεσε ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου για Εγκλήματα Πολέμου στο Βελιγράδι της Σερβίας το 2005 και κατέθεσε για να καταγγείλει εγκλήματα πολέμου στο «Δικαστήριο Γυναικών» στο Σεράγεβο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης το 2015[2][3][8].
Η Σελίμοβιτς ίδρυσε επίσης τον Σύνδεσμο για την Ενδυνάμωση των Γυναικών (Anima), έναν οργανισμό για τον ειρηνευτικό ακτιβισμό και την ενδυνάμωση των γυναικών[4][6], μέσω του οποίου εργάζεται για την προώθηση της αμοιβαίας βοήθειας μεταξύ των γυναικών, για να ενθαρρύνει άλλες γυναίκες να μιλήσουν ανοιχτά και για να διεξάγει εκστρατείες για την προσαγωγή στη δικαιοσύνη όσων ευθύνονται για τα εγκλήματα κατά τον πόλεμο της Βοσνίας[9][10].
Η Σελίμοβιτς ανακηρύχθηκε μία εκ της λίστας των 100 σημαντικότερων γυναικών από το BBC το 2022[6]. Έχει εκφωνήσει ομιλίες σε εκδηλώσεις όπως το Grounded Festival στη Σλοβενία[8] και σε δημόσια διάλεξη του Κέντρου Ανθρωπιστικού Δικαίου στη Σερβία[5][11].
Παραπομπές
Επεξεργασία- 1 2 www
.bbc .co .uk /news /resources /idt-75af095e-21f7-41b0-9c5f-a96a5e0615c1. - 1 2 «SUVADA SELIMOVIĆ». Dealing with the Past (DWP) Balkans (στα Αγγλικά). 24 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2025.
- 1 2 3 4 «SUVADA SELIMOVIĆ». Fondacija "Lara" Bijeljina (στα Σερβικά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2025.
- 1 2 3 4 5 «Bosna i Hercegovina i ratni zločini u Zvorniku: Selo koje su obnovile žene». BBC News na srpskom (στα Σερβικά). 7 Σεπτεμβρίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2025.
- 1 2 3 4 «Suvada Selimović na javnom času u Beogradu: 'U ratu sam izgubila muža i dom, ali se osjećam kao heroina'». Kliker.info (στα Βοσνιακά). 9 Ιουνίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2025.
- 1 2 3 «BBC 100 Women 2022: Who is on the list this year?». BBC News (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2025.
- ↑ Tončić, Bojan. «Žene u crnom: Vukovar je simbol varvarstva i kulturocida». Al Jazeera Balkans (στα Βοσνιακά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2025.
- 1 2 «Suvada Selimovic». Grounded Festival (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2025.
- ↑ O’Reilly, Maria (2018), O’Reilly, Maria, επιμ., «“I Cannot Extinguish Hope”: Gendered Agency and the Search for Missing Persons in BiH», Gendered Agency in War and Peace: Gender Justice and Women's Activism in Post-Conflict Bosnia-Herzegovina (London: Palgrave Macmillan UK): 179–210, doi:, ISBN 978-1-352-00145-7, https://doi.org/10.1057/978-1-352-00145-7_6, ανακτήθηκε στις 2025-07-26
- ↑ Hajdarević, Aida (2022-01-10). «Žensko Sodišče: Feministični Model Pravičnosti» (στα Slovenian). Socialno delo: 128. doi:. https://www.academia.edu/67726811/%C5%BDensko_Sodi%C5%A1%C4%8De_Feministi%C4%8Dni_Model_Pravi%C4%8Dnosti.
- ↑ Komarčević, Dušan (10 Ιουνίου 2018). «'U ratu sam izgubila muža i dom, ali se osjećam kao heroina'». Radio Slobodna Evropa (στα Σερβοκροατικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2025.