Βικιπαίδεια

Ρωμαιοκαθολικός Καθεδρικός Ναός του Αγίου Νικολάου (Κίεβο)

Συντεταγμένες: 50°25′36.8″N 30°31′3.4″E / 50.426889°N 30.517611°E / 50.426889; 30.517611

Ο Ρωμαιοκαθολικός Καθεδρικός Ναός του Αγίου Νικολάου (ουκρανικά: Костел Святого Миколая‎‎, πολωνικά: Kościół Świętego Mikołaja‎‎) είναι ο δεύτερος παλαιότερος Ρωμαιοκαθολικός ναός στο Κίεβο, την πρωτεύουσα της Ουκρανίας, μετά τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αλεξάνδρου. Σήμερα, το κτίριο χρησιμοποιείται από κοινού από την Ρ/Καθολική Εκκλησία και την Εθνική Αίθουσα Οργάνων και Μουσικής Δωματίου της Ουκρανίας.

Ρωμαιοκαθολικός Καθεδρικός Ναός του Αγίου Νικολάου (Κίεβο)
Ρωμαιοκαθολικός ναός
μνημείο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς Εθνικής Σημασίας της Ουκρανίας
Χάρτης
Αρχιτεκτονικήνεογοτθική αρχιτεκτονική
Γεωγραφικές συντεταγμένες50°25′37″N 30°31′3″E
ΘρήσκευμαΚαθολικισμός και Καθολική Εκκλησία
Θρησκευτική υπαγωγήRoman Catholic Diocese of Kyiv-Zhytomyr
Διοικητική υπαγωγήΚίεβο
ΧώραΟυκρανία
Έναρξη κατασκευής1899
Χρήσημέγαρο μουσικής
Υλικάτούβλο
ΑρχιτέκτοναςΒουαντίσουαφ Χοροντέτσκι
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Commons page Πολυμέσα
Δεδομένα (π • σ • ε )

Κατασκευάστηκε το 1899-1909 και χτίστηκε από τη λατινική ρ/καθολική κοινότητα σε νεογοτθική αρχιτεκτονική, από τους αρχιτέκτονες Βουαντίσουαφ Χοροντέτσκι και Εμίλιο Σάλα.[1] Βρίσκεται στη οδό Μεγάλου Βασιλκίβ στη συνοικία Πετσέρσκι (Печерський район), δίπλα στο Εθνικό Γλωσσολογικό Πανεπιστήμιο του Κιέβου, ανάμεσα στο Ολυμπιακό Εθνικό Αθλητικό Κέντρο και τον σιδηροδρομικό σταθμό Κιέβου-Τοβάρνι.

Ιστορία

Επεξεργασία
Vintage καρτ ποστάλ που απεικονίζει την εκκλησία με τους δύο πύργους της, ύψους 60 μ.

Η εκκλησία κατασκευάστηκε για να εξυπηρετήσει την αναπτυσσόμενη πολωνική κοινότητα, η οποία σχεδόν διπλασιάστηκε σε μέγεθος μεταξύ 1897 και 1909.[2] Η άδεια οικοδόμησης εκδόθηκε χάρη στις προσπάθειες του Κόμη Βουαντίσουαφ Μπρανίτσκι (Władysław Branicki).[3]

Ένας διαγωνισμός σχεδίου που διεξήχθη το 1898, επέλεξε τον Στανίσουαφ Βοουόφσκι, του οποίου η πρόταση ήταν μια γοτθικού τύπου κατασκευή με δύο πύργους ύψους 60 μ. Η τελική αναθεώρηση και η διαχείριση του έργου ανατέθηκε στον Πολωνό αρχιτέκτονα, Βουαντίσουαφ Χοροντέτσκι.[1][4] Ο Εμίλιο Σάλα πρόσθεσε γλυπτική διακόσμηση από τεχνητή πέτρα στην κατασκευή. Για να αυξηθεί η σταθερότητα του κτιρίου στο ανώμαλο έδαφος του Κιέβου, αυτή εξασφαλίστηκε με πασσάλους διάτρησης και πλήρωσης, μια νεοεισαχθείσα εφεύρεση του Άντον Στράους.[1] Οι εργασίες κατασκευής πραγματοποιήθηκαν αποκλειστικά με εθελοντικές δωρεές και διήρκεσαν δέκα χρόνια (1899-1909).

Το 1909, η εκκλησία αφιερώθηκε στο όνομα του Αγίου Νικολάου, ωστόσο η κατασκευή δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμη. Δίπλα αριστερά της εκκλησίας ανεγέρθηκε ένα γοτθικού στιλ τριώροφο σπίτι για το κλήρο της ενορίας. Το 1938, οι σοβιετικές αρχές έκλεισαν την εκκλησία, αφού ο ρωμαιοκαθολικός ιερέας της απουσίαζε για δύο χρόνια λόγω της σοβιετικής καταδίωξης των Χριστιανών. Για κάποιο διάστημα μετά το κλείσιμό της, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε από τα κατασταλτικά όργανα για τεχνικούς σκοπούς και, σε κάποια στιγμή, λειτούργησε ως κτίριο υπηρεσίας της KGB.[5] Μετά την αποκατάστασή της το 1979–1980, που ανατέθηκε από το Συμβούλιο των Υπουργών της Ουκρανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, από τους αρχιτέκτονες Ο. Γκραούζις και Ι. Τουκαλέφσκι, η εκκλησία μετατράπηκε σε Εθνική Αίθουσα Οργάνων και Μουσικής Δωματίου της Ουκρανίας (Національний будинок органної та камерної музики України). Για την ανακατασκευή και αποκατάσταση της σοβαρά κατεστραμμένης εκκλησίας, οι υαλογραφίες του κτιρίου κατασκευάστηκαν στις Βαλτικές χώρες, τα έπιπλά της δημιουργήθηκαν στο Λβιβ και τα υψηλής ποιότητας ξύλινα δάπεδα παράχθηκαν στο Όμπλαστ Ιβάνο-Φρανκίβσκ.[1] Η εταιρεία Rieger–Kloss, τότε εγκατεστημένη στην Τσεχοσλοβακία (Σουδητία), κατασκεύασε ένα όργανο για την εκκλησία. Ο κατασκευαστής επιχείρησε να συνδέσει αρχιτεκτονικά το όργανο με το ίδιο το κτίριο.

Από το 1992, εδώ τελούνται καθολικές λειτουργίες και συναυλίες. Ο Επίσκοπος Γιαν Πουρβίνσκι καθαγίασε την εκκλησία και τελέστηκε λειτουργία στις 4 Ιανουαρίου 1992. Προς το παρόν ανήκει στο Δημοτικό Τμήμα Πολιτισμού του Κιέβου, αλλά η Καθολική Εκκλησία ελπίζει ότι θα επιστραφεί στην τοπική λατινική καθολική κοινότητα.[1] Ο δήμος της πόλης του Κιέβου αρνείται να παραδώσει το κτίριο μέχρι να επιλυθεί το ζήτημα της μεταφοράς του Οίκου των Οργάνων Μουσικής.[6] Από το 2009 το κτίριο βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.[7] Το 2020, το Υπουργείο Πολιτισμού της Ουκρανίας σχεδίαζε να κατασκευάσει ένα κτίριο για τον Οίκο των Οργάνων Μουσικής έως το 2023.[8]

Οι θρησκευτικές λειτουργίες τελούνται από ιερείς των Αποστολικών Ομπλάτων της Αειπαρθένου Μαρίας. Οι περισσότερες διεξάγονται στην ουκρανική γλώσσα, ενώ μερικές ημέρες διεξάγονται στα πολωνικά, στα λατινικά και στα ισπανικά.[9]

Το βράδυ της 3ης Σεπτεμβρίου 2021, η εκκλησία τυλίχθηκε στις φλόγες και υπέστη σοβαρές ζημιές. Η φωτιά κατέστρεψε το όργανο και προκάλεσε ζημιές στο εσωτερικό της εκκλησίας. Ένας μεγάλος πολυέλαιος επίσης έπεσε στο δάπεδο. Δεν υπήρξαν θύματα. Σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού και Πολιτικής Πληροφόρησης, η φωτιά ξέσπασε κατά τη διάρκεια μιας πρόβας οργανοπαιξίας. Η εκκλησία χρησιμοποιείτο από κοινού από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία της Ουκρανίας και την Εθνική Αίθουσα Οργάνων και Μουσικής της Ουκρανίας, η οποία φιλοξενούσε συναυλίες οργάνου. Αποφεύχθηκαν σημαντικές ζημιές στο κτίριο, αλλά το όργανο καταστράφηκε ολοσχερώς.[10]

Οι υαλογραφίες της εκκλησίας υπέστησαν ζημιές κατά τη ρωσική επίθεση με πυραύλους στις 20 Δεκεμβρίου 2024, κατά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.[11]

Παραπομπές

Επεξεργασία
  1. 1 2 3 4 5 Malikenaite, Ruta (2003). guidebook: Touring Kyiv. Kyiv: Baltia Druk. σελ. 131. ISBN 966-96041-3-3.
  2. ↑ Michael F. Hamm (1996). Kiev: A Portrait, 1800–1917. Princeton University Press. σελίδες 78–79. ISBN 978-1-4008-5151-5.
  3. ↑ Małysiak, Helena (1986). Biblioteka Branickich i Tarnowskich w Suchej (στα Πολωνικά). BTSK. σελ. 36. ISBN 9788370040499.
  4. ↑ Magocsi, Paul R. (2010). History of Ukraine: The Land and Its Peoples. University of Toronto Press. σελ. 357. ISBN 9781442610217.
  5. ↑ Anisimov, Aleksandr (2002). Kyiv and Kyivans (στα Ρωσικά). Kurch. σελίδες 88–89. ISBN 966-96120-1-2.
  6. ↑ Інна, Лиховид. «Костел – у заручниках». day.kyiv.ua.
  7. ↑ «Руйнується костел святого Миколая у Києві». Gazeta.ua.
  8. ↑ «У Києві до кінця 2023 року побудують «Будинок музики»». Кабінет Міністрів України.
  9. ↑ «St. Nicolas Cathedral». nicolasparish.org.ua (στα Ουκρανικά). Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2020.
  10. ↑ Lapatina, Anastasiia (4 Σεπτεμβρίου 2021). «Fire damages St. Nicholas Cathedral in Kyiv, destroys its organ». Kyiv Post. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2021.
  11. ↑ «Fire, casualties reported in Kyiv amid Russian missile attack». The Kyiv Independent. 20 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επεξεργασία
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ρωμαιοκαθολικός_Καθεδρικός_Ναός_του_Αγίου_Νικολάου_(Κίεβο)&oldid=11545222"