Βικιπαίδεια

Κόμητες και δούκες του Βαλουά

κατάλογος εγχειρήματος Wikimedia

To Βαλουά, γαλλ.: Valois (αρχικά Pagus Valensis) ήταν μiα περιοχή στην κοιλάδα του ποταμού Ουάζ στην Πικαρδία, στα βόρεια της Γαλλίας. Ήταν φέουδο στη Δυτική Φραγκία, και στη συνέχεια το βασίλειο της Γαλλίας, μέχρι που οι κόμητές της απέκτησαν μία σειρά βασιλέων, τον Οίκο των Βαλουά, που διαδέχθηκε τον Οίκο των Καπετιδών το 1328. Ήταν, μαζί με τις κομητείες Μπωβαί, Βεξίν, Βερμαντουά και Λαόν, μέρος της «γραμμής Ουάζ» των φεούδων, τα οποία συχνά κατέχονταν από ένα άτομο ή μία μεμονωμένη οικογένεια, ως ασπίδα άμυνας ενάντια στην επίθεση των Βίκινγκ στο Παρίσι.

Οικόσημο των κόμητων και των δουκών του Βαλουά.

Η μεσαιωνική κομητεία, μετέπειτα δουκάτο, του Βαλουά βρισκόταν στη βόρεια Γαλλία. Περιλαμβανόταν στο βορειοανατολικό τμήμα της διοίκησης της Ιλ-ντε-Φρανς, ενώ αποτελούσε μέρος της επαρχίας της Πικαρδίας. [1] Η πρωτεύουσά της ήταν το Κρεπί-αν-Βαλουά.

Κόμητες του Βαλουά

Επεξεργασία

Οίκος των Καρολιδών

Επεξεργασία
  • Πεπίνος Α΄ κόμης του Βερμαντουά και του Βαλουά, γιος του Βερνάρδου βασιλιά της Λομβαρδίας ("Ιταλίας").
  • π. 886–893 Πεπίνος Β΄, γιος του προηγουμένου, κόμης του Βερμαντουά και του Βαλουά.
  • π. 893–895 Ερβέρτος Α΄, κόμης του Βερμαντουά, αδελφός του προηγουμένου κόμη του Βερμαντουά.

Κόμητες αμφισβητούμενης προέλευσης

Επεξεργασία
  • π. 895–919, Eρμενφρουά, επίσης κόμης της Αμιένης και του Βεξέν
  • 915–926, Ραλφ Α΄ του Οστρεβέντ, επίσης κόμης της Αμιένης και του Βεξέν, νυμφευμένος με Ελδεγάρδη, κόρη του προηγουμένου
  • 926–943, Ραλφ Β΄, επίσης κόμης της Αμιένης και του Βεξέν, γιος του προηγουμένου
  • 943-μετά το 992, ο Βαλτέρ Α΄, επίσης κόμης της Αμιένης και του Βεξέν, προφανώς αδελφός ή γιος του προηγουμένου
  • π. το 998 - μετά το 1017, ο Βαλτέρ Β΄ ο Λευκός, επίσης κόμης της Αμιένης και του Βεξέν, γιος του προηγουμένου
  • 1017/24–1038, Ραλφ Γ΄ του Βαλουά
  • 1025–1074, Ραλφ Δ΄, επίσης κόμης του Βεξέν και της Αμιένης μετά το 1063, του οποίου η 3η σύζυγος ήταν η Άννα του Κιέβου, χήρα βασίλισσα της Γαλλίας (ο γάμος αυτός ήταν άτεκνος)
  • 1074–1077, ο Σίμων ντε Κρεπύ, επίσης κόμης του Βεξέν και της Αμιένης, έγινε μοναχός, και οι γαίες του διασκορπίστηκαν, με το Βαλουά να πηγαίνει στον σύζυγο τής αδελφής του.
  • Αδελαΐδα του Βαλουά, η αδελφή του Σίμωνα

Οίκος των Καρολιδών, Κόμητες του Βερμαντουά

Επεξεργασία
  • Ερβέρτος Δ΄ (απεβ. 1080), κόμης του Βερμαντουά, απόγονος του Πεπίνου Β΄, έγινε κόμης του Βαλουά μέσω γάμου με την Αδελαΐδα, κόρη του Ραλφ Δ΄.
  • Όδων Α΄ ο Τρελός (1080–1085), κόμης του Βερμαντουά και του Βαλουά, γιος του προηγουμένου, αποκληρώθηκε από το συμβούλιο των βαρόνων της Γαλλίας, και στη συνέχεια έγινε κύριος του Σαιν-Σιμόν μέσω γάμου.
  • Αδελαΐδα του Βερμαντουά, αδελφή τού προηγουμένου, κόμισσα του Βερμαντουά και του Βαλουά, σύζυγος του Ούγου.

Οίκος των Καπετιδών

Επεξεργασία

Μετά την Ελεονώρα, η κομητεία πέρασε στην βασιλική επικράτεια υπό τον βασιλιά Φίλιππο Β΄ της Γαλλίας.

Οίκος των Βαλουά

Επεξεργασία
ως βασιλική επικράτεια
ως βασιλική επικράτεια
ως βασιλική επικράτεια

Δούκες του Βαλουά

Επεξεργασία

Κλάδος Βαλουά-Ορλεάνης

Επεξεργασία

Κλάδος Βαλουά-Ορλεάνης-Ανγκουλέμ

Επεξεργασία
ως βασιλική επικράτεια
ως βασιλική επικράτεια που παραχωρήθηκε σε αρκετές κυρίες του βασιλικού οίκου [2]

Οίκος των Βουρβόνων

Επεξεργασία
ως βασιλική επικράτεια

Οίκος των Βουρβόνων-Ορλεάνης

Επεξεργασία

Έτσι ο Οίκος των Βαλουά κατάγεται από τον Κάρολο Α΄ κόμη του Βαλουά και έχει διαιρεθεί σε διάφορες γραμμές, τρεις από τις οποίες βασίλευσαν στη Γαλλία. Αυτές είναι:

  1. ο κύριος κλάδος, ξεκινώντας με τον πρώτο γιο του, Φίλιππο ΣΤ΄ της Γαλλίας, ο οποίος βασίλευσε από το 1328 έως το 1498. Τον ακολούθησε ο γιος του Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας, και αυτόν ο πρώτος γιος του Κάρολος Ε΄ της Γαλλίας.
  2. ο κλάδος των Βαλουά-Ορλεάνης, απόγονοι του Λουδοβίκου Α΄ δούκα της Ορλεάνης (δεύτερου γιου του Καρόλου Ε΄). Τον ακολούθησε ο πρώτος γιος του Κάρολος Α΄ της Ορλεάνης, και αυτόν ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ (βασ. 1498-1515)
  3. ο κλάδος των Βαλουά-Ορλεάνης-Ανγκουλέμ, απόγονοι του δεύτερου γιου του Λουδοβίκου Α΄ δούκα της Ορλεάνης, δηλ. του Ιωάννη κόμη του Ανγκουλέμ, από το 1515 έως το 1589.

Άλλοι κλάδοι του Οίκου των Βαλουά είναι:

Σημειώσεις

Επεξεργασία
  1. ↑ de Hesseln, Robert (1771). «Dictionnaire universel de la France». σελ. 481.
  2. ↑ Chisholm 1911, σελ. 864.
  3. ↑ Chisholm 1911.

Αναφορές

Επεξεργασία
  • Anselme, (Père), Histoire généalogique et chronologique de la Maison Royale de France, des pairs, grands officiers de la couronne & de la maison du Roy, 1726.
  • Fouquier-Cholet, Eloi, QA Histoire des comtes héréditaires de Vermandois, Saint-Quentin, 1832.
  • Mabillon, Jean, Annales οrd. Sancti Benedicti. Ticinense. Lucae, 1739.
  • Moreri, Louis, Le Grand Dictionnaire Historique, Παρίσι, 1743–1749.
  • Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Valois, Counts and Dukes of". Encyclopædia Britannica. Vol. 27 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 864–865.
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Κόμητες_και_δούκες_του_Βαλουά&oldid=11585388"