Γκέοργκ Ρούντολφ Βέκκερλιν
| Γκέοργκ Ρούντολφ Βέκκερλιν | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Georg Rodolf Weckherlin (Γερμανικά) |
| Γέννηση | 15 Σεπτεμβρίου 1584[1][2][3] Στουτγκάρδη |
| Θάνατος | 13 Φεβρουαρίου 1653[1][2][3] ή 23 Φεβρουαρίου 1653[4] Λονδίνο |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γερμανία[5] |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά[1] |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ποιητής[4] ποιητής-νομικός συγγραφέας[6] |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Γκέοργκ Ρούντολφ Βέκκερλιν (γερμ. Georg Rudolf Weckherlin, 15 Σεπτεμβρίου 1584 — 13 Φεβρουαρίου 1653) ήταν Γερμανός λυρικός ποιητής και διπλωμάτης. Επηρεασμένος από τη γαλλική Πλειάδα, εισήγαγε αναγεννησιακές φόρμες και θεματικές που έως τότε ήταν άγνωστες στη γερμανόφωνη ποίηση. Στην άλλη σταδιοδρομία του, ο Βέκκερλιν τέθηκε στην υπηρεσία του Εκλέκτορα του Παλατινάτου, συμμετέχοντας σε διπλωματικές αποστολές στη Γαλλία και την Αγγλία. Τελικώς προσλήφθηκε από το αγγλικό Στέμμα ως ειδικός στις ξένες γλώσσες και την κρυπτογραφία, συνεχίζοντας στην ίδια θέση και επί καθεστώτος Κοινοπολιτείας.
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Βέκκερλιν γεννήθηκε στη Στουτγάρδη, όπου και επέστρεψε μετά τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Τυβίγγης. Ως γραμματέας του δούκα Ιωάννη Φρειδερίκου της Βυρτεμβέργης, συμμετείχε σε διπλωματικές αποστολές προς τη Γαλλία και την Αγγλία.[7]
Από το 1620 έως το 1624 έζησε στην Αγγλία υπηρετώντας το Παλατινάτο, και μετέπειτα την αγγλική κυβέρνηση και τον Άγγλο βασιλέα.[7] Αλλά και ο γιος του έλαβε μία θέση στην προσωπική υπηρεσία του τότε Διαδόχου Πρίγκιπα Καρόλου και τον ακολούθησε στην εξορία. Δεν μπόρεσε να επιστρέψει στην Αγγλία μέχρι το 1660, χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1653 στο Λονδίνο.
Ο Βέκκερλιν ήταν ο πλέον διακεκριμένος στον κύκλο των Γερμανών ποιητών που προετοίμασαν τον δρόμο για το αναγεννησιακό κίνημα στη Γερμανία που συνδέεται με τον Μάρτιν Όπιτς. Τα πρότυπά του ήταν οι Γάλλοι ποιητές της «Πλειάδος» και με τους ψαλμούς του, τις ωδές του και τα σονέτα του άνοιξε νέους δρόμους για τη γερμανική λυρική ποίηση. Ωστόσο ήταν ένα επικό ποίημα με αφορμή τον θάνατο του Γουσταύου Αδόλφου της Σουηδίας, γραμμένο σε αλεξανδρινό μέτρο, που φαίνεται ότι κέρδισε περισσότερο την εκτίμηση των αναγνωστών της εποχής του.[7]
Το έργο του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Βέκκερλιν έγραψε ποιήματα στη γερμανική, τη γαλλική, την αγγλική και τη λατινική γλώσσα. Δύο τόμοι με την ποίησή του και γενικό τίτλο Oden und Gesänge κυκλοφόρησαν το 1618 και το 1619, ενώ η συλλογή του Geistliche und weltliche Gedichte εκδόθηκε το 1641. Τα πλήρη ποιητικά του άπαντα με τίτλο Gedichte (= «ποιήματα») εκδόθηκαν σε επιμέλεια του Χέρμαν Φίσερ για λογαριασμό της Λογοτεχνικής Ενώσεως Στουτγάρδης (Stuttgarter Literarischer Verein), το 1894-1895. Ανθολογήσεις ποιημάτων του είχαν εκδοθεί νωρίτερα από τον W. Müller το 1823 και από τον Καρλ Γκαίντεκε το 1873.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 13505222h. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015.
- 1 2 (Αγγλικά) SNAC. w69627bt. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 «Brockhaus Enzyklopädie» (Γερμανικά) F.A. Brockhaus. 1796. weckherlin-georg-rudolf. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 abART. 145354. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2021.
- ↑ LIBRIS. Εθνική Βιβλιοθήκη της Σουηδίας. 3 Αυγούστου 2015. b8nqrm9v09xd7tm. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2018.
- ↑ «Library of the World's Best Literature». Library of the World's Best Literature. 1897.
- 1 2 3 Chisholm 1911.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το λήμμα «Βέκκερλιν Γεώργιος Ροδόλφος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 186
- Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Weckherlin, Georg Rudolf» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 28 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 464
