Η ρευματική πολυμυαλγία (PMR) είναι ένα σύνδρομο που προκαλεί πόνο και δυσκαμψία, συνήθως στον αυχένα, στους ώμους και στους γοφούς.[1] Άλλα συμπτώματα μπορεί να είναι ο πυρετός, η αδυναμία και η απώλεια βάρους. Η εμφάνιση μπορεί να είναι αιφνίδια ή σταδιακή.[9] Συχνά η δυσκαμψία είναι εντονότερη το πρωί.[9] Η ρευματική πολυμυαλγία ενδέχεται να συνοδεύεται από κροταφική αρτηρίτιδα, μια φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων, η οποία, αν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να προκαλέσει τύφλωση.[2]

Ρευματική πολυμυαλγία
Συνήθης εντόπιση του πόνου στη ρευματική πολυμυαλγία
ΕιδικότηταΡευματολογία
ΣυμπτώματαΠόνος και δυσκαμψία στον αυχένα, στους ώμους, και στους γοφούς, πυρετός, αδυναμία, απώλεια βάρους[1]
ΕπιπλοκέςΚροταφική αρτηρίτιδα[2]
Συνήθης έναρξη> 50 ετών[3]
ΔιάρκειαΛίγα χρόνια[4]
ΑίτιαΆγνωστη[5]
Διαγνωστική μέθοδοςΥποστηριζόμενη από CRP και ταχύτητα καθίζησης ερυθρών[6]
Διαφορική διάγνωσηΡευματοειδής αρθρίτιδα, μυοσίτιδα, αγγειίτιδα, δερματομυοσίτιδα, ινομυαλγία[6][7]
ΘεραπείαΚορτικοστεροειδή, μεθοτρεξάτη[8][7]
Νοσηρότητα6 ανά 1.000 (Βορειοευρωπαίοι άνω των 50 ετών)[7]

Ενώ η ακριβής αιτία είναι ασαφής, θεωρείται ότι η διαταραχή σχετίζεται με ανοσολογικούς, γενετικούς, περιβαλλοντικούς και ηλικιακούς παράγοντες.[5] Μία θεωρία είναι ότι μπορεί να πυροδοτείται από ορισμένες λοιμώξεις.[7][5] Ενώ δεν υπάρχει οριστική εξέταση, η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) και η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών (ΤΚΕ) μπορεί να φανούν χρήσιμες.[6]

Η ρευματική πολυμυαλγία αντιμετωπίζεται συνήθως με κορτικοστεροειδή που λαμβάνονται από το στόμα.[8] Οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζεται να συνεχίσουν τη θεραπεία με κορτικοστεροειδή για έξι μήνες έως δύο χρόνια.[4] Η χρήση ΜΣΑΦ μπορεί επίσης να βοηθήσει, γενικά όμως δεν επαρκούν από μόνα τους.[4] Η ρευματική πολυμυαλγία εξαφανίζεται συνήθως μέσα σε λίγα χρόνια, ωστόσο η θεραπεία έχει ως αποτέλεσμα την ταχύτερη βελτίωση των συμπτωμάτων.[4]

Η ρευματική πολυμυαλγία είναι πιο συχνή σε άτομα άνω των 50 ετών, ιδιαίτερα σε άτομα ηλικίας μεταξύ 70 και 80 ετών.[3] Τα άτομα με βορειοευρωπαϊκή καταγωγή διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, με περίπου 6 ανά 1.000 άτομα άνω των 50 ετών να επηρεάζονται.[7] Η ασθένεια είναι σπάνια σε άλλες εθνοτικές ομάδες.[7] Οι γυναίκες επηρεάζονται πιο συχνά από τους άνδρες.[7] Οι περιγραφές της ρευματικής πολυμυαλγίας χρονολογούνται ήδη από το 1888 από τον Μπρους, με το σημερινό όνομα να αποδίδεται στον Μπάρμπερ το 1957.[10] Το όνομά της προέρχεται από την ελληνική λέξη πολυμυαλγία, που σημαίνει "πόνος σε πολλούς μύες".[11]

Παραπομπές

Επεξεργασία
  1. 1 2 Nancy Garrick, Deputy Director (11 Απριλίου 2017). «Polymyalgia Rheumatica». National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε 9 October 2020 στο Wayback Machine.
  2. 1 2 Schmidt, J; Warrington, KJ (1 Αυγούστου 2011). «Polymyalgia rheumatica and giant cell arteritis in older patients: diagnosis and pharmacological management.». Drugs & Aging 28 (8): 651–66. doi:10.2165/11592500-000000000-00000. PMID 21812500.
  3. 1 2 Nancy Garrick, Deputy Director (11 Απριλίου 2017). «Polymyalgia Rheumatica». National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020.
  4. 1 2 3 4 Nancy Garrick, Deputy Director (11 Απριλίου 2017). «Polymyalgia Rheumatica». National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020.
  5. 1 2 3 Nancy Garrick, Deputy Director (11 Απριλίου 2017). «Polymyalgia Rheumatica». National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020.
  6. 1 2 3 Nancy Garrick, Deputy Director (11 Απριλίου 2017). «Polymyalgia Rheumatica». National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 Matteson, EL; Dejaco, C (2 Μαΐου 2017). «Polymyalgia Rheumatica.». Annals of internal medicine 166 (9): ITC65-ITC80. doi:10.7326/AITC201705020. PMID 28460395.
  8. 1 2 Dejaco, C; Singh, YP (Οκτώβριος 2015). «2015 Recommendations for the management of polymyalgia rheumatica: a European League Against Rheumatism/American College of Rheumatology collaborative initiative.». Annals of the Rheumatic Diseases 74 (10): 1.799–807. doi:10.1136/annrheumdis-2015-207492. PMID 26359488.
  9. 1 2 Nancy Garrick, Deputy Director (11 Απριλίου 2017). «Polymyalgia Rheumatica». National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020.
  10. Clinic, Cleveland (2010). Current Clinical Medicine E-Book: Expert Consult - Online (στα Αγγλικά). Elsevier Health Sciences. σελ. 1.147. ISBN 978-1-4377-3571-0. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020. More than one of |archivedate= και |archive-date= specified (βοήθεια); Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |archive-date= (βοήθεια)
  11. Sebastian, Anton (2018). A Dictionary of the History of Medicine (στα Αγγλικά). Routledge. ISBN 978-1-351-46999-9. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020. More than one of |archivedate= και |archive-date= specified (βοήθεια); Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |archive-date= (βοήθεια)