Πολυκατοικία Δημήτριου Δεβερίκου: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων
Το αρχείο ΠΑΤΗΣΙΩΝ_195_ΚΤΙΡΙΟ.jpg αφαιρέθηκε αφού διαγράφηκε στα Commons από τον Krd με αιτία: No license since 13 July 2024 |
διορθώσεις στην διατύπωση Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Επεξεργασία από εφαρμογή κινητού Επεξεργασία από εφαρμογή IOS App section source |
||
| Γραμμή 4: | Γραμμή 4: | ||
[[File:ΠΑΤΗΣΙΩΝ 195 1940.jpg|μικρογραφία|αριστερά|Τα οικοδομήματα τα οποία υπήρχαν προτού κατασκευαστεί η πολυκατοικία ]] |
[[File:ΠΑΤΗΣΙΩΝ 195 1940.jpg|μικρογραφία|αριστερά|Τα οικοδομήματα τα οποία υπήρχαν προτού κατασκευαστεί η πολυκατοικία ]] |
||
== Το |
== Το κτήριο και η ιστορία του == |
||
Η πολυκατοικία ξεκίνησε να κατασκευάζεται σε οικόπεδο επί της διασταυρώσεως των [[Οδός Πατησίων|οδών Πατησίων]] και Κνωσσού. Στη θέση της πολυκατοικίας υπήρχε μικρό ισόγειο κτίσμα χαμηλής αρχιτεκτονικής αξίας. Την κατασκευή ανέλαβε ο Δημήτριος Δεβερίκος, εργολάβος με καταγωγή από τη [[Μύκονος|Μύκονο]] και έντονη κατασκευαστική παρουσία στην ευρύτερη περιοχή. [[Αρχιτεκτονική|Αρχιτέκτων]] του κτιρίου υπήρξε ο |
Η πολυκατοικία ξεκίνησε να κατασκευάζεται σε οικόπεδο επί της διασταυρώσεως των [[Οδός Πατησίων|οδών Πατησίων]] και Κνωσσού. Στη θέση της πολυκατοικίας υπήρχε μικρό ισόγειο κτίσμα χαμηλής αρχιτεκτονικής αξίας. Την κατασκευή ανέλαβε ο Δημήτριος Δεβερίκος, εργολάβος με καταγωγή από τη [[Μύκονος|Μύκονο]] και έντονη κατασκευαστική παρουσία στην ευρύτερη περιοχή. [[Αρχιτεκτονική|Αρχιτέκτων]] του κτιρίου υπήρξε ο Γεώργιος Βίγκος. Τα έργα ξεκίνησαν το 1950 και ολοκληρώθηκαν εντός του ίδιου έτους. |
||
Η οικοδομή διαθέτει καταρχάς εκτεταμένους χώρους υπογείου με κοινόχρηστα πλυντήρια για τις ανάγκες των διαμερισμάτων, διαμέρισμα/κατοικία θυρωρού και τις αποθήκες των συνιδιοκτητών. Ακόμη το κτίριο διαθέτει δύο κλιμακοστάσια υπηρεσίας |
Η οικοδομή διαθέτει καταρχάς εκτεταμένους χώρους υπογείου με κοινόχρηστα πλυντήρια για τις ανάγκες των διαμερισμάτων, διαμέρισμα/κατοικία θυρωρού και τις αποθήκες των συνιδιοκτητών. Ακόμη το κτίριο διαθέτει δύο κλιμακοστάσια υπηρεσίας και είσοδο υπηρεσίας από την οδό Κνωσσού. |
||
Τα διαμερίσματα διακρίνονται για τα ιδιαίτερα δρύινα [[Δάπεδο|δάπεδα]] αυτών, τα επίσης δρύινα εσωτερικά κουφώματα και τα εξαιρετικής ποιότητας [[Μάρμαρο|μάρμαρα]] και [[Μωσαϊκό|μωσαϊκά]] τους. Όλες οι κατοικίες διαθέτουν δωμάτιο και είσοδο υπηρεσίας. Στο παρελθόν υπήρχε επίσης εσωτερικό σύστημα ενδοεπικοινωνίας μεταξύ θυρωρείου και διαμερισμάτων. Η είσοδος αποτελείται από μεγάλο προθάλαμο, ο οποίος χωρίζεται μέσω δρύινων ενδιάμεσων πορτών Windfang, από το χώρο της κυρίας εισόδου και του θυρωρείου. Το δάπεδο της εισόδου είναι χαρακτηριστικό με μοντέρνα σχέδια μαύρου μαρμάρου Βυτίνας εντός πλαισίου από [[Πεντελικό όρος#Το μάρμαρο Πεντέλης|λευκό πεντελικό μάρμαρο]]. |
Τα διαμερίσματα διακρίνονται για τα ιδιαίτερα δρύινα [[Δάπεδο|δάπεδα]] αυτών, τα επίσης δρύινα εσωτερικά κουφώματα και τα εξαιρετικής ποιότητας [[Μάρμαρο|μάρμαρα]] και [[Μωσαϊκό|μωσαϊκά]] τους. Όλες οι κατοικίες διαθέτουν δωμάτιο και είσοδο υπηρεσίας. Στο παρελθόν υπήρχε επίσης εσωτερικό σύστημα ενδοεπικοινωνίας μεταξύ θυρωρείου και διαμερισμάτων. Η είσοδος αποτελείται από μεγάλο προθάλαμο, ο οποίος χωρίζεται μέσω δρύινων ενδιάμεσων πορτών Windfang, από το χώρο της κυρίας εισόδου και του θυρωρείου. Το δάπεδο της εισόδου είναι χαρακτηριστικό με μοντέρνα σχέδια μαύρου μαρμάρου Βυτίνας εντός πλαισίου από [[Πεντελικό όρος#Το μάρμαρο Πεντέλης|λευκό πεντελικό μάρμαρο]]. |
||
Ο κύριος όγκος της οικοδομής χωρίζεται σε διάφορα τμήματα, αφού διακόπτεται από συνεχόμενους [[Μπαλκόνι|εξώστες]]. Η γωνία του κτιρίου αναπτύσσεται σε προεξοχή εν σχέσει με την υπόλοιπη [[πρόσοψη]], δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο μια υπόνοια των [[Σαχνισί|έρκερ]] τα οποία κατά την περίοδο της κατασκευής είχαν καταργηθεί. Χαρακτηριστικά είναι επίσης τα [[Κάγκελο|κιγκλιδώματα]] της πολυκατοικίας, τα οποία συναντώνται στους εξώστες, |
Ο κύριος όγκος της οικοδομής χωρίζεται σε διάφορα τμήματα, αφού διακόπτεται από συνεχόμενους [[Μπαλκόνι|εξώστες]]. Η γωνία του κτιρίου αναπτύσσεται σε προεξοχή εν σχέσει με την υπόλοιπη [[πρόσοψη]], δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο μια υπόνοια των [[Σαχνισί|έρκερ]] τα οποία κατά την περίοδο της κατασκευής είχαν καταργηθεί. Χαρακτηριστικά είναι επίσης τα [[Κάγκελο|κιγκλιδώματα]] της πολυκατοικίας, τα οποία συναντώνται στους εξώστες, τις εξώθυρες των διαμερισμάτων και τους [[Φεγγίτης|φεγγίτες]] της οικοδομής. |
||
Η πολυκατοικία κατοικήθηκε εξαρχής από επιφανείς κατοίκους της πόλης, συγκεντρώνοντας ανά διαστήματα σπουδαία πρόσωπα της πολιτικής και πολιτιστικής ζωής της χώρας εντός αυτής. |
Η πολυκατοικία κατοικήθηκε εξαρχής από επιφανείς κατοίκους της πόλης, συγκεντρώνοντας ανά διαστήματα σπουδαία πρόσωπα της πολιτικής και πολιτιστικής ζωής της χώρας εντός αυτής. Στο κτήριο έζησαν αξιόλογες προσωπικότητες της εποχής, μεταξύ αυτών και η οικογένεια της [[Μάγια Λυμπεροπούλου|Μάγιας Λυμπεροπούλου]]. Το [[ρετιρέ]] του κτιρίου κατοικήθηκε στο παρελθόν από τον διευθυντή του πολιτικού γραφείου του [[Γεώργιος Παπανδρέου|Γεωργίου Παπανδρέου]]. |
||
== Σύνδεσμοι == |
== Σύνδεσμοι == |
||
Τρέχουσα έκδοση από την 21:44, 28 Απριλίου 2026
Η πολυκατοικία στη γωνία των οδών Πατησίων 195 και Κνωσσού, γνωστή και ως «πολυκατοικία Δημητρίου Δεβερίκου», αποτελεί αξιόλογο δείγμα του πρώιμου μεταπολεμικού μοντερνισμού, ανήκει δε στο ρεύμα του λεγόμενου «κλασικίζοντος μοντερνισμού».[1] Κατασκευάστηκε το 1950. Βρίσκεται στην περιοχή της πλατείας Αμερικής.
Το κτήριο και η ιστορία του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η πολυκατοικία ξεκίνησε να κατασκευάζεται σε οικόπεδο επί της διασταυρώσεως των οδών Πατησίων και Κνωσσού. Στη θέση της πολυκατοικίας υπήρχε μικρό ισόγειο κτίσμα χαμηλής αρχιτεκτονικής αξίας. Την κατασκευή ανέλαβε ο Δημήτριος Δεβερίκος, εργολάβος με καταγωγή από τη Μύκονο και έντονη κατασκευαστική παρουσία στην ευρύτερη περιοχή. Αρχιτέκτων του κτιρίου υπήρξε ο Γεώργιος Βίγκος. Τα έργα ξεκίνησαν το 1950 και ολοκληρώθηκαν εντός του ίδιου έτους.
Η οικοδομή διαθέτει καταρχάς εκτεταμένους χώρους υπογείου με κοινόχρηστα πλυντήρια για τις ανάγκες των διαμερισμάτων, διαμέρισμα/κατοικία θυρωρού και τις αποθήκες των συνιδιοκτητών. Ακόμη το κτίριο διαθέτει δύο κλιμακοστάσια υπηρεσίας και είσοδο υπηρεσίας από την οδό Κνωσσού.
Τα διαμερίσματα διακρίνονται για τα ιδιαίτερα δρύινα δάπεδα αυτών, τα επίσης δρύινα εσωτερικά κουφώματα και τα εξαιρετικής ποιότητας μάρμαρα και μωσαϊκά τους. Όλες οι κατοικίες διαθέτουν δωμάτιο και είσοδο υπηρεσίας. Στο παρελθόν υπήρχε επίσης εσωτερικό σύστημα ενδοεπικοινωνίας μεταξύ θυρωρείου και διαμερισμάτων. Η είσοδος αποτελείται από μεγάλο προθάλαμο, ο οποίος χωρίζεται μέσω δρύινων ενδιάμεσων πορτών Windfang, από το χώρο της κυρίας εισόδου και του θυρωρείου. Το δάπεδο της εισόδου είναι χαρακτηριστικό με μοντέρνα σχέδια μαύρου μαρμάρου Βυτίνας εντός πλαισίου από λευκό πεντελικό μάρμαρο. Ο κύριος όγκος της οικοδομής χωρίζεται σε διάφορα τμήματα, αφού διακόπτεται από συνεχόμενους εξώστες. Η γωνία του κτιρίου αναπτύσσεται σε προεξοχή εν σχέσει με την υπόλοιπη πρόσοψη, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο μια υπόνοια των έρκερ τα οποία κατά την περίοδο της κατασκευής είχαν καταργηθεί. Χαρακτηριστικά είναι επίσης τα κιγκλιδώματα της πολυκατοικίας, τα οποία συναντώνται στους εξώστες, τις εξώθυρες των διαμερισμάτων και τους φεγγίτες της οικοδομής.
Η πολυκατοικία κατοικήθηκε εξαρχής από επιφανείς κατοίκους της πόλης, συγκεντρώνοντας ανά διαστήματα σπουδαία πρόσωπα της πολιτικής και πολιτιστικής ζωής της χώρας εντός αυτής. Στο κτήριο έζησαν αξιόλογες προσωπικότητες της εποχής, μεταξύ αυτών και η οικογένεια της Μάγιας Λυμπεροπούλου. Το ρετιρέ του κτιρίου κατοικήθηκε στο παρελθόν από τον διευθυντή του πολιτικού γραφείου του Γεωργίου Παπανδρέου.
Σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Ελένη Φεσσά – Εμμανουήλ: Η Αθήνα στις δεκαετίες του '50, '60 και '70: Πολεοδομική μεταμόρφωση και αρχιτεκτονική δημιουργία – Clio Turbata». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2022.