Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λευκή σάρκα...μαύρη ψυχή: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
Δημιουργήθηκε από μετάφραση της σελίδας "Anima nera"
 
μ διόρθωση στο Infobox Ελλάδα → Αθήνα με χρήση του FindAndReplace
 
(14 ενδιάμεσες αναθεωρήσεις από τον ίδιο χρήστη δεν εμφανίζεται)
Γραμμή 1: Γραμμή 1:
{{Πληροφορίες ταινίας
{{σε χρήση}}'''''Το Anima nera''''' ("Μαύρη Ψυχή") είναι ιταλική [[Δράμα (κινηματογράφος και τηλεόραση)|δραματική ταινία]] του 1962 σε σκηνοθεσία [[Ρομπέρτο Ροσσελλίνι|Ρομπέρτο Ροσελίνι]] . Βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Τζουζέπε Πατρόνι Γκρίφι . <ref name="60-69 a-l">{{Cite book|title=Dizionario del cinema italiano. I film|last=Roberto Chiti|last2=Roberto Poppi|publisher=Gremese Editore, 1992|isbn=8876055932|year=1991}}</ref> <ref>Isabella Rossellini. ''Nel nome del padre, della figlia e degli spiriti santi. Un ricordo di Roberto Rossellini''. Contrasto DUE, 2006. {{ISBN|9788869650079}}.</ref> <ref>Gianni Rondolino. ''Rossellini''. UTET, 2006. {{ISBN|9788802073590}}.</ref>
|τίτλος ταινίας = Λευκή σάρκα...μαύρη ψυχή
|πρωτότυπος τίτλος = <small>''Anima nera''</small>
|εικόνα = [[Αρχείο:Λευκή σάρκα...μαύρη ψυχή (αφίσα).jpg|290px]]
|λεζάντα = [[Κινηματογραφική αφίσα]]
|πρώτη_προβολή ={{Film date|1962|08|12|[[Ιταλία]]|1963|12|16|[[Αθήνα]]}}
}}
Το '''''Λευκή σάρκα...μαύρη ψυχή''''' ([[Ιταλική γλώσσα|Πρωτότυπος τίτλος]]: ''Anima nera'') είναι [[Ιταλικός κινηματογράφος|Ιταλική]] [[Δράμα (κινηματογράφος και τηλεόραση)|δραματική]] ταινία του 1962 σε [[σκηνοθέτης|σκηνοθεσία]] του [[Ρομπέρτο Ροσσελλίνι]]. Το [[σενάριο]] γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τον Άλφιο Βανταρνίνι, το οποίο είναι βασισμένο στο θεατρικό έργο ''Anima nera'' του Τζουζέπε Πατρόνι Γκρίφι. <ref name="60-69 a-l">{{Cite book|title=Dizionario del cinema italiano. I film|last=Roberto Chiti|last2=Roberto Poppi|publisher=Gremese Editore, 1992|isbn=8876055932|year=1991}}</ref> <ref>Isabella Rossellini. ''Nel nome del padre, della figlia e degli spiriti santi. Un ricordo di Roberto Rossellini''. Contrasto DUE, 2006. {{ISBN|9788869650079}}.</ref> <ref>Gianni Rondolino. ''Rossellini''. UTET, 2006. {{ISBN|9788802073590}}.</ref> Πρωταγωνιστούν οι [[Βιτόριο Γκάσμαν]], [[Νάντια Τίλλερ]], Αννέτ Στρούμπεργκ και Ελεονόρα Ρόσσι Ντράγκο.

== Πλοκή ==
[[Αρχείο:Anima nera (film 1962).png|300px|thumb|Η Νάντια Τίλλερ με τον Βιτόριο Γκάσμαν σε σκηνή από την ταινία.]]


== Οικόπεδο ==
Αφού έζησε μια αμφίβολη και απερίσκεπτη ζωή για πολλά χρόνια, ο Αντριάνο αποφασίζει να παντρευτεί τη Μαρτσέλα, μια κοπέλα από μια εύπορη οικογένεια. Ωστόσο, η οικογένεια της Μαρτσέλας το αποδοκιμάζει και διακόπτει τους δεσμούς. Το ταραγμένο παρελθόν του Αντριάνο επανέρχεται στην επιφάνεια όταν η Όλγα, μια γυναίκα που τον συνήθιζε να συντηρεί, επιστρέφει ζητώντας την αποπληρωμή ενός παλιού χρέους.
Αφού έζησε μια αμφίβολη και απερίσκεπτη ζωή για πολλά χρόνια, ο Αντριάνο αποφασίζει να παντρευτεί τη Μαρτσέλα, μια κοπέλα από μια εύπορη οικογένεια. Ωστόσο, η οικογένεια της Μαρτσέλας το αποδοκιμάζει και διακόπτει τους δεσμούς. Το ταραγμένο παρελθόν του Αντριάνο επανέρχεται στην επιφάνεια όταν η Όλγα, μια γυναίκα που τον συνήθιζε να συντηρεί, επιστρέφει ζητώντας την αποπληρωμή ενός παλιού χρέους.


Για να ανταποκριθεί σε αυτές τις υποχρεώσεις, ο Αντριάνο πρέπει να δεχτεί μια κληρονομιά από έναν ευγενή στο [[Τορίνο]] . Αυτό αποκαλύπτει μια περίπλοκη σχέση που είχε με τον ευγενή. Όταν η αλήθεια αποκαλύπτεται στη Μαρτσέλα από την αδερφή του εκλιπόντος, εκείνη αηδιάζει και αποφασίζει να εγκαταλείψει τον Αντριάνο. Σε αυτό το σημείο, ξεκινά μια σχέση με τη Μιμόζα, μια γυναίκα με αμφίβολη φήμη.
Για να ανταποκριθεί σε αυτές τις υποχρεώσεις, ο Αντριάνο πρέπει να δεχτεί μια κληρονομιά από έναν ευγενή στο [[Τορίνο]]. Αυτό αποκαλύπτει μια περίπλοκη σχέση που είχε με τον ευγενή. Όταν η αλήθεια αποκαλύπτεται στη Μαρτσέλα από την αδερφή του εκλιπόντος, εκείνη αηδιάζει και αποφασίζει να εγκαταλείψει τον Αντριάνο. Σε αυτό το σημείο, ξεκινά μια σχέση με τη Μιμόζα, μια γυναίκα με αμφίβολη φήμη.


Μετανιώνοντας για την απόφασή της, η Μαρτσέλα επιστρέφει σπίτι και βρίσκει εκεί τη Μιμόζα. Η Μιμόζα την επιπλήττει ότι δεν καταλαβαίνει τον Αντριάνο, και η Μαρτσέλα φαίνεται να δέχεται την κριτική. Προσπαθεί να ξαναχτίσει τη σχέση τους, αλλά θέτει τον όρο ότι ο Αντριάνο πρέπει να απορρίψει την κληρονομιά. Παρά τις προσπάθειές της να τον πείσει, ο Αντριάνο, βαριεστημένος, το δέχεται, προσποιούμενος μόνο ότι ακούει.
Μετανιώνοντας για την απόφασή της, η Μαρτσέλα επιστρέφει σπίτι και βρίσκει εκεί τη Μιμόζα. Η Μιμόζα την επιπλήττει ότι δεν καταλαβαίνει τον Αντριάνο, και η Μαρτσέλα φαίνεται να δέχεται την κριτική. Προσπαθεί να ξαναχτίσει τη σχέση τους, αλλά θέτει τον όρο ότι ο Αντριάνο πρέπει να απορρίψει την κληρονομιά. Παρά τις προσπάθειές της να τον πείσει, ο Αντριάνο, βαριεστημένος, το δέχεται, προσποιούμενος μόνο ότι ακούει.


== Διανομή ρόλων ==
== Εκμαγείο ==
* [[Βιτόριο Γκάσμαν]] - Αντριάνο Ζουκέλι
* [[Νάντια Τίλλερ]] - Μιμόζα
* Ανέτ Στρόιμπεργκ - Μαρτσέλα
* [[Υβόν Σανσόν]] - Όλγα Μανφρέντι
* Τόνι Μπράουν - Γκουιντίνο
* Ρίνα Μπράιντο - Λουτσία
* Ελεονόρα Ρόσσι Ντράγκο - Αλεσάντρα

== Κυκλοφορία ==
Η ταινία έκανε [[πρεμιέρα]] στις 12 Αυγούστου 1962 στην [[Ιταλία]]. Στην [[Ελλάδα]] κυκλοφόρησε στις 16 Δεκεμβρίου 1963 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Αττικόν» και «Αρζεντίνα» της [[Αθήνα]]ς.<ref>{{Cite web|url=http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=64&dc=15&db=12&da=1963 |title=''Η ζωή της πόλεως''|page = 3η|format = PDF|publisher =Εφημερίδα [[Ελευθερία (εφημερίδα)|Ελευθερία]]|website = Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος|ημερομηνία = 15 Δεκεμβρίου 1963 |accessdate=2025-08-11}}</ref>

== Υποδοχή ==
=== Κριτικές ===
Ο [[Μάριος Πλωρίτης]] έδωσε μια αρνητική κριτική στην ταινία το 1963, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως ''πρόκεται για ένα φλύαρο, στατικό, πληκτικό φιλμ που μοίρασε τη διαλογική μάχη του σε αυτοκίνητα, χορούς και ακρογιαλιές, χωρις να καταφέρει ούτε τη θεατρικότητα να σπάσει, ούτε τη δραματικότητα του (θεατρικού) έργου να αναπλάσει. Ακόμη και η ερμηνεία είναι ουδέτερη, όταν δεν είναι κάκιστη - όπως της Αννέτ Στρούμπεργκ που φαντάζεται να παίζει, οταν νιαουρίζει σαν χαδιάρα η ανεχεντρωμένη γάτα.''.<ref>{{Cite web|url=http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=64&dc=18&db=12&da=1963|title=''ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ''|page = 2η|format = PDF|publisher =Εφημερίδα [[Ελευθερία (εφημερίδα)|Ελευθερία]]|website = Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος|ημερομηνία = 18 Δεκεμβρίου 1963|accessdate=2025-08-12}}</ref>

== Παραπομπές ==
<references/>

== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
* {{external links}}

{{Portal bar|Τέχνη|Κινηματογράφος|Ιταλία}}
{{DEFAULTSORT:Λευκη σαρκα...μαυρη ψυχη}}


* [[Βιτόριο Γκάσμαν|Vittorio Gassman]] : Adriano Zucchelli
* [[Νάντια Τίλλερ|Νάντια Τίλερ]] : Μιμόζα
* Ανέτ Στρόιμπεργκ : Μαρτσέλα
* [[Υβόν Σανσόν|Ιβόν Σανσόν]] : Όλγα Μανφρέντι
* [[Tony Brown (actor)|Τόνι Μπράουν]] : Γκουιντίνο
* [[Rina Braido|Ρίνα Μπράιντο]] : Λουτσία
* Eleonora Rossi Drago : Alessandra
[[Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρομπέρτο Ροσελίνι]]
[[Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες]]
[[Κατηγορία:Ταινίες του 1962]]
[[Κατηγορία:Ταινίες του 1962]]
[[Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1960]]
[[Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες]]
[[Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες]]
[[Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες]]
[[Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία]]
[[Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρομπέρτο Ροσελίνι]]
[[Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα]]
[[Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ντίνο ντε Λαουρέντις]]

Τρέχουσα έκδοση από την 21:46, 20 Οκτωβρίου 2025

Λευκή σάρκα...μαύρη ψυχή
Anima nera
ΣκηνοθεσίαΡομπέρτο Ροσελίνι[1][2]
ΠαραγωγήGianni Hecht Lucari
ΣενάριοΤζουζέπε Πατρόνι Γκρίφι και Ρομπέρτο Ροσελίνι
ΠρωταγωνιστέςΒιτόριο Γκάσμαν[2], Νάντια Τίλλερ, Ανέτ Στρόιμπεργκ, Υβόν Σανσόν, Ντανιέλα Ιλιότσι και Ελεονόρα Ρόσι Ντράγκο
ΜουσικήΠιέρο Πικιόνι
ΦωτογραφίαLuciano Trasatti
ΜοντάζΝτανιέλε Αλαμπίσο
ΕνδυματολόγοςMarcella De Marchis
Πρώτη προβολή
  • 12 Αυγούστου 1962 (1962-08-12) (Ιταλία)
  • 16 Δεκεμβρίου 1963 (1963-12-16) (Αθήνα)
Διάρκεια88 λεπτά
ΠροέλευσηΙταλία και Γαλλία
ΓλώσσαΙταλικά
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Λευκή σάρκα...μαύρη ψυχή (Πρωτότυπος τίτλος: Anima nera) είναι Ιταλική δραματική ταινία του 1962 σε σκηνοθεσία του Ρομπέρτο Ροσσελλίνι. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τον Άλφιο Βανταρνίνι, το οποίο είναι βασισμένο στο θεατρικό έργο Anima nera του Τζουζέπε Πατρόνι Γκρίφι. [3] [4] [5] Πρωταγωνιστούν οι Βιτόριο Γκάσμαν, Νάντια Τίλλερ, Αννέτ Στρούμπεργκ και Ελεονόρα Ρόσσι Ντράγκο.

Η Νάντια Τίλλερ με τον Βιτόριο Γκάσμαν σε σκηνή από την ταινία.

Αφού έζησε μια αμφίβολη και απερίσκεπτη ζωή για πολλά χρόνια, ο Αντριάνο αποφασίζει να παντρευτεί τη Μαρτσέλα, μια κοπέλα από μια εύπορη οικογένεια. Ωστόσο, η οικογένεια της Μαρτσέλας το αποδοκιμάζει και διακόπτει τους δεσμούς. Το ταραγμένο παρελθόν του Αντριάνο επανέρχεται στην επιφάνεια όταν η Όλγα, μια γυναίκα που τον συνήθιζε να συντηρεί, επιστρέφει ζητώντας την αποπληρωμή ενός παλιού χρέους.

Για να ανταποκριθεί σε αυτές τις υποχρεώσεις, ο Αντριάνο πρέπει να δεχτεί μια κληρονομιά από έναν ευγενή στο Τορίνο. Αυτό αποκαλύπτει μια περίπλοκη σχέση που είχε με τον ευγενή. Όταν η αλήθεια αποκαλύπτεται στη Μαρτσέλα από την αδερφή του εκλιπόντος, εκείνη αηδιάζει και αποφασίζει να εγκαταλείψει τον Αντριάνο. Σε αυτό το σημείο, ξεκινά μια σχέση με τη Μιμόζα, μια γυναίκα με αμφίβολη φήμη.

Μετανιώνοντας για την απόφασή της, η Μαρτσέλα επιστρέφει σπίτι και βρίσκει εκεί τη Μιμόζα. Η Μιμόζα την επιπλήττει ότι δεν καταλαβαίνει τον Αντριάνο, και η Μαρτσέλα φαίνεται να δέχεται την κριτική. Προσπαθεί να ξαναχτίσει τη σχέση τους, αλλά θέτει τον όρο ότι ο Αντριάνο πρέπει να απορρίψει την κληρονομιά. Παρά τις προσπάθειές της να τον πείσει, ο Αντριάνο, βαριεστημένος, το δέχεται, προσποιούμενος μόνο ότι ακούει.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 12 Αυγούστου 1962 στην Ιταλία. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 16 Δεκεμβρίου 1963 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Αττικόν» και «Αρζεντίνα» της Αθήνας.[6]

Ο Μάριος Πλωρίτης έδωσε μια αρνητική κριτική στην ταινία το 1963, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως πρόκεται για ένα φλύαρο, στατικό, πληκτικό φιλμ που μοίρασε τη διαλογική μάχη του σε αυτοκίνητα, χορούς και ακρογιαλιές, χωρις να καταφέρει ούτε τη θεατρικότητα να σπάσει, ούτε τη δραματικότητα του (θεατρικού) έργου να αναπλάσει. Ακόμη και η ερμηνεία είναι ουδέτερη, όταν δεν είναι κάκιστη - όπως της Αννέτ Στρούμπεργκ που φαντάζεται να παίζει, οταν νιαουρίζει σαν χαδιάρα η ανεχεντρωμένη γάτα..[7]

  1. www.imdb.com/title/tt0054630/. Ανακτήθηκε στις 7  Απριλίου 2016.
  2. 2,0 2,1 www.filmaffinity.com/en/film923260.html. Ανακτήθηκε στις 7  Απριλίου 2016.
  3. Roberto Chiti· Roberto Poppi (1991). Dizionario del cinema italiano. I film. Gremese Editore, 1992. ISBN 8876055932. 
  4. Isabella Rossellini. Nel nome del padre, della figlia e degli spiriti santi. Un ricordo di Roberto Rossellini. Contrasto DUE, 2006. (ISBN 9788869650079).
  5. Gianni Rondolino. Rossellini. UTET, 2006. (ISBN 9788802073590).
  6. «Η ζωή της πόλεως» (PDF). Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Εφημερίδα Ελευθερία. 15 Δεκεμβρίου 1963. σελ. 3η. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2025. 
  7. «ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ» (PDF). Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Εφημερίδα Ελευθερία. 18 Δεκεμβρίου 1963. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2025. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]